NOWOŚĆ W SKLEPIE KP
>>Już jest: KP30!
Komentarze
CYTAT DNIA
Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem
Książki w sklepie KP
|
Order software online
|
Prostytucja w obozach koncentracyjnych |
|
|
ms
|
|
05.11.2007 |
Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN zaprasza na otwarte seminarium naukowe Prostytucja jako praca przymusowa w nazistowskich obozach koncentracyjnych. Prowadzenie: Joanna Ostrowska. W najbliższym 14. numerze KP tekst Ostrowskiej na ten temat.
22 listopada, czwartek, godz. 10.00, Pałac Staszica, s. 154, Nowy Świat 72, Warszawa
Sonderbau dla więźniów. Powstanie instytucji w ramach nazistowskiego systemu władzy i sposób jej funkcjonowania.
Instytucja Sonderbau dla więźniów obozów koncentracyjnych w III Rzeszy powstała w ramach systemu premii wprowadzonego przez Himmlera w roku 1942. Od tego momentu do roku 1945 powstało dziesięć obozowych „domów publicznych” w dziesięciu obozach koncentracyjnych. Powstanie danej instytucji wiązało się przede wszystkim z werbunkiem kobiet-więźniarek do pracy przymusowej w Sonderbau. Referat mojego autorstwa skupia się przede wszystkim na historii istnienia samej instytucji, sytuacji kobiet werbowanych do tego rodzaju pracy przymusowej, oraz opisuje funkcjonowanie Sonderbau przy szczególnym zwróceniu uwagi na życie więźniów związanych z daną instytucją (zarówno kobiet, jak i mężczyzn).
Tabuizacja i stygmatyzacja zjawiska prostytucji w obozach koncentracyjnych jako mechanizmy zacierania historii.
Pod koniec lat 50. zjawisko prostytucji jako pracy przymusowej w obozach koncentracyjnych zostało wymazane z dyskursu postholocaustowego. Wpływ na taki stan rzeczy miały istniejące jeszcze w czasie wojny dwa mechanizmy: tabuizacja i stygmatyzacja zjawiska podtrzymywane przez oprawców, po wojnie również przez byłych więźniów. Kobieta „przymuszona” do pracy w obozowym domu publicznym, a także mężczyzna odwiedzający puff nie zasługiwali w powszechnym mniemaniu na status ofiary. Sytuacja zmieniła się na początku lat 90., kiedy powstały pierwsze badania dotyczące wyżej wspomnianego zjawiska (Christa Paul-Niemcy). Referat stanowi krótkie wprowadzenie dotyczące obu mechanizmów, a także opisuje pierwsze wywiady przeprowadzane z byłymi prostytutkami.
—
Joanna Ostrowska – ur. 1983 r., magister historii UJ (specjalizacja: judaistyka), doktorantka historii UJ (Prostytucja jako praca przymusowa w III Rzeszy), studentka filmoznawstwa UJ, produkcji filmowej i telewizyjnej PWSFTv i T w Łodzi i Gender Studies UW, stypendystka Sokrates-Erasmus na Humboldt Universitat zu Berlin, współtworzyła Sekcję Sztuki Współczesnej, współpracowała z MDSM, Mahn- und Gedenksstatte Ravensbruck, publikowała w czasopismach Zadra, Słowo Żydowskie, Parnasik, www.artpapier.com, www.qino.pl, www.feminoteka.pl, Artmixie. Obecnie przygotowuje się do nowych badań dotyczących prostytucji na froncie zachodnim w czasie II wojny światowej w ramach studiów doktoranckich oraz kontynuuje badania dotyczące prostytucji obozowej. Mieszka w Warszawie.
Na podobny temat
|
|
Aktualizacja ( 15.11.2007 )
|
|
|
|
znamienne, że głos w tej sprawie zabi...
@Spokojny "Overall proponuje...