Krytyka Polityczna - Słownik kryzysowy: Kredyty typu subprime

NOWOŚĆ W SKLEPIE KP

>>Już jest: KP30!

Komentarze

CYTAT DNIA

Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem

Katalog Książek KP

Książki w sklepie KP

Warto przeczytać

Order software online

Słownik kryzysowy: Kredyty typu subprime

31.03.2009

W ramach serwisu kryzysowego przedstawiamy opinie, komentarze, śledzimy bieżące wydarzenia i artykuły w kraju i na świecie. Publikujemy również wybrane hasła ze „Słownika”, który stanowi część książki Kryzys. Przewodnik Krytyki Politycznej.

Kredyty typu subprime – kredyty hipoteczne udzielane podmiotom (np. gospodarstwom domowym) nieposiadającym zdolności kredytowej (odpowiednich zabezpieczeń finansowych i dochodów uwiarygodniających możność spłaty kredytu.) Ekstremalną postacią hipotek subprime były tzw. kredyty NINJA (no income, no job) przyznawane bezrobotnym. Jedną z przyczyn pęknięcia „bańki” na rynku nieruchomości było gwałtowne nagromadzenie niespłaconych kredytów tego rodzaju.

—
Upadłość konsumencka
Od 31 marca 2009 można liczyć na częściowe uwolnienie od długów konsumpcyjnych, ale tylko wówczas, gdy powodem niewypłacalności stały się okoliczności wyjątkowe i niezawinione. Taką możliwość wprowadza ustawa z 5 grudnia 2008 r. (DzU nr 234, poz. 1572) nowelizująca prawo upadłościowe i naprawcze. Dotychczas upaść mogli wyłącznie przedsiębiorcy.

Sąd, do którego wpłynie wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, przede wszystkim musi ustalić, czy rzeczywiście przyczyny niewypłacalności są wyjątkowe i od zainteresowanego niezależne.

Uwzględnienie wniosku nie jest możliwe, jeśli dana osoba zaciągała długi, będąc już niewypłacalną, albo straciła pracę ze swojej winy lub zgodziła się na rozwiązanie stosunku pracy. W praktyce nie może też liczyć na ogłoszenie upadłości ktoś, wobec kogo prowadzone było w okresie krótszym niż dziesięć lat postępowanie upadłościowe.

Upadłość nie chroni przed utratą mieszkania czy domu. Przeciwnie, częściowe umorzenie długów będzie możliwe po wydaniu syndykowi przez upadłego całego majątku i po jego sprzedaży. Sąd sporządzi ostateczny plan podziału pieniędzy ze sprzedaży, w którym wskaże, jaką część długów upadły musi spłacić, a jaka podlega umorzeniu, dopiero po opuszczeniu przez niego sprzedanego domu czy mieszkania.

Jednakże zainteresowany uwolni się ostatecznie od reszty długów po ukończeniu postępowania upadłościowego. To zaś może nastąpić dopiero po wykonaniu obowiązków nałożonych na niego przez sąd, a więc przede wszystkim po spłaceniu wierzycieli w zakresie ustalonym w planie spłaty.

Okres wyznaczony na uregulowanie długów nie może być dłuższy niż pięć lat. W tym czasie upadłemu nie będzie wolno robić zakupów na raty ani z odroczoną płatnością.

Musi składać sądowi corocznie sprawozdania, w których rozliczy się z wykonania planu spłaty, ze swoich dochodów oraz zakupów przekraczających dwukrotność minimalnej płacy. Możliwa będzie korekta planu zarówno w razie przemijającej przeszkody w jego wykonywaniu, jak i w razie istotnej poprawy sytuacji majątkowej danej osoby.

Jeśli upadły nie wykona planu spłaty, zatai dochody w sprawozdaniu albo się okaże, że ukrywał majątek, jeśli nie będzie respektował dotyczących go ograniczeń, sąd na wniosek wierzyciela musi umorzyć postępowania upadłościowe. Będzie to równoznaczne z utratą szansy na oddłużenie.
[źródło: „Rzeczpospolita”]

Komentarze

Dodaj nowy