Nowość w sklepie KP!
Najnowszy numer KP
Komentarze
CYTAT DNIA
Pytałem decydentów MFW, jakie mają dowody na to, że ich neoliberalna polityka jest właściwa. Odpowiadali, że nie potrzebują dowodów. Wyglądało to tak, jakby chodziło im nie o politykę, lecz o religię. Ale to tylko część odpowiedzi. Forsowali taką politykę także dlatego, że chciało jej Wall Street. Niestabilność, kryzysy, łączenie firm, dzielenie firm to raj dla sektora finansowego, który robi na tym ogromne pieniądze.
Joseph E. Stiglitz
Książki w sklepie KP
|
Order software online
|
Centrum Kultury Islamu AL-FAN (sztuka) |
|
|
Rahim Blak
|
|
23.10.2007 |
Program konferencji:
Rahim Blak – Manifest artystyczny
Marta Raczek – O sztuce, która może naprawdę działać…
Idris Sajjad – Melorecytacja Koranu
Emir Mohamed Jabiry – O idei Centrum Kultury Islamu Al-Fan w Krakowie
Imam Nizar Sonaallach – Kondycja Mniejszości Muzułmańskiej w Małopolsce.
Dr hab. arch. inż. Stanisław Deńko – Model osobowości twórczej
Prof. UJ dr hab. Adam Bieniek – Islam a sztuka
O możliwościach i walorach Centrum Kultury Islamu AL-FAN – dyskusja z udziałem przedstawicieli mniejszości muzułmańskiej, Stowarzyszenia Architektów Polskich, artystów oraz badaczy i miłośników islamu.
24 października, środa, godz. 18.00, Auditorium Maximum UJ, ul Krupnicza 33
Podczas konferencji zaprezentowana zostanie makieta oraz symulacja 3D projektu Centrum Kultury Islamu AL-FAN w Krakowie, zlokalizowanego przy Placu na Stawach (proj. Pracownia GRANAT).
Inicjatorem powstania Centrum Kultury Islamu jest artysta Rahim Blak, dzięki temu Centrum oprócz swojej roli, jako ośrodka kultury islamu, mającego na celu promocję pozytywnego wizerunku kultury muzułmańskiej, stałoby się dziełem funkcjonującym w przestrzeni publicznej, swoistym pomnikiem idei sprawczej mocy sztuki. Artysta podejmując się budowania Centrum muzułmańskiego, wykorzystując swój immunitet, bada zasięg i siłę oddziaływania sztuki w przestrzeni publicznej, podnosi protest przeciwko postrzeganiu sztuki, jako zjawiska, które łatwo można wziąć w nawias i uznać za mało znaczące. „Znaczenie” głosu artysty tkwi w roli inspiratora i mediatora, prowokującego publiczną debatę.
Punktem kluczowym, trwającej od kwietnia 2007 roku debaty, zainicjowanej przez artystę, będzie konferencja oraz odsłona projektu architektonicznego w murach auli Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie przedstawiona zostanie makieta oraz symulacja 3D proponowanego projektu CKI (studio projektowe „Granat”), zlokalizowanego przy Placu na Stawach. Rozbudowana strona architektoniczna, programowa jak i funkcjonalna Centrum, oraz poparcie duchownych - czynią projekt budowy potencjalnym. Kolejnym krokiem w stronę powstania Centrum, jest powołanie, w dniu konferencji, – Fundacji Al-Fan, której celem będzie pozyskiwanie środków do realizacji projektu. Powstaje statut Fundacji Al-Fan, który zakłada m.in. – działalność umożliwiającą stworzenie Centrum Kultury Islamu w Krakowie, ochronę dóbr kultury i tradycji, działalność naukową (możliwość współpracy z instytutami nauk orientalnych), spojrzenie na kulturę islamu przez kontekst sztuki współczesnej.
Artysta, mimo, iż nie występuje z pozycji wiernego, albo osoby dopingującej jakiejś grupie wyznaniowej bądź etnicznej, za cel swoich działań stawia urzeczywistnienie budowy Centrum Kultury Islamu. Punktem wyjścia jest manifest o sprawczej mocy sztuki i artysty jako osoby naznaczonej szczególnym przyzwoleniem i rolą społeczną. Rahim Blak obecność swojej sztuki w islamie określa Debiutem Współczesnej Sztuki Muzułmańskiej.
„Do moich Braci Architektów”
Artysta konceptualny ma możliwość bardzo specyficznej relacji z architekturą. Jest to relacja, czy wpływ diametralnie różny od wpływu sztuk plastycznych na architekturę. Artysta konceptualny, ceniący sobie tradycję „ready made” niejako przywłaszcza sobie architekturę, mniejsza o to czy już istniejącą, czy mającą dopiero powstać. „Odbiór budynku” za sprawą odmiennych intencji w przypadku artysty i architekta nadaje temu budynkowi nowe znaczenie. W gruncie rzeczy nie jest to już znaczenie architektoniczne. Budynek pozostaje budynkiem, ale traci autonomiczność architektoniczną, staje się publiczną rzeźbą artysty, wyrazem idei artysty – pierwszego poruszyciela.. W tym przypadku - idei sprawczej mocy sztuki i artysty naznaczonego szczególną władzą wykonawczą na polu społecznego pejzażu. Kwestia autorstwa samego projektu architektonicznego jest oddzielnym polem popisu specjalistów branżowych – architektów. Architektura staje się składnikiem przepisu na dzieło sztuki, które przyrządza artysta konceptualny. Wartość architektoniczna samego projektu może być bardzo wysoka, jednakże nie wpływa to znacząco na wartość projektu artysty konceptualnego. Odmienne intencje artysty i architekta, generują odmienne kategorie oceny. Jakie są to kategorie w kwestii architektury, tego nie trzeba w tym miejscu tłumaczyć, w kwestii budynku jako „ready made” tą kategorią jest kreacja oraz stopień w jakim artyście udało się dokonać zamiany znaczenia ze znaczenia budynku na świadectwo woli i koncepcji artysty.
Centrum oprócz swojej roli, jako ośrodka kultury islamu, stałoby się dziełem funkcjonującym w przestrzeni publicznej. Dziełem, które nie zostaje wyabstrahowane z rzeczywistości, a przeciwnie dzięki swej funkcjonalności wpisuje się w kontekst społeczny, oraz urbanistyczny kształt miasta. Projekt poparły znaczące instytucje i placówki naukowe, m.in. Goethe Instytut, Instytut Francuski, Krytyka Polityczna, Tygodnik Powszechny, ASP w Krakowie, Fundacja Wschód Sztuki, Fundacja F.A.I.T., Galeria Kronika, Fundacja Przyjaźni Polsko-Marokańskiej, Stowarzyszenie Architektów Polskich, Miesięcznik Architektura & Biznes, The Krakow Post, Sztuka.pl, studio projektowe Granat, a także Emir (Książe) Mohamet Jabiry oraz Imam Nizar Sonaallach.
Konferencja pod patronatem Krytyki Politycznej.
Na podobny temat
|
|
|
|
Krytyka jest prosta jak budowa cepa :...
Dlaczego seria KP dotycząca kobiet na...