Krytyczna misja pomnika i monumentu jest stłumiona przez kontynuację
niewolnictwa z przeszłości i przez nadmierną i bezkrytyczną pamięć
uroczystych obowiązków i funkcji. Pomimo wszystkich bolesnych wydarzeń
i doświadczeń, których byliśmy uczestnikami (pomniki także), pomimo
wielu ofiar i istnienia "przetrwańców", władze nie pozwalają na
swobodne dawanie świadectwa, protestowanie i krytykę w przestrzeni
publicznej. Pomniki i monumenty są nieczynne, zmuszone do trwania w
milczeniu, w rzeczywistym i symbolicznym odcięciu od współczesnych
realiów i doświadczeń. Krzysztof Wodiczko, Miasto, demokracja i sztuka
Członek redakcji portalu Lewica.pl i tygodnika „Przegląd". Publikował w pismach o różnych odcieniach ideowych - od „Rzeczpospolitej" do „Przeglądu Socjalistycznego". Jest studentem Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Bezpartyjny.
Członek redakcji portalu Lewica.pl i tygodnika „Przegląd". Publikował w pismach o różnych odcieniach ideowych - od „Rzeczpospolitej" do „Przeglądu Socjalistycznego". Jest studentem Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Bezpartyjny.
Przepraszam, jeśli moja uwaga zabrzmi...
Osmin: chodzi o to, aby zdolne dzieci...