NOWOŚĆ W SKLEPIE KP

Partycypacja_okladka_150px.jpg

>>Już jest: KP30!

kp30_okladka_300px.jpg

Komentarze

polska_OST_NEW01m.jpg

CYTAT DNIA

Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem

Katalog Książek KP

Książki w sklepie KP

Advertisement
Order software online
Wykład: Georges Didi-Huberman - ciało otwarte Drukuj
dg   
25.06.2007
teatralny.jpg
Instytut Teatralny zaprasza na ostatni wykład z cyklu „Ciało i teatralność” pt. „Georges Didi-Huberman - ciało otwarte”. Prowadzenie: Paweł Mościcki.
27 czerwca, środa, godz. 19.00, al. Ujazdowskie 6, Warszawa

Tematem ostatniego wykładu naszego cyklu będzie projekt historii sztuki autorstwa Georgesa Didi-Hubermana. Jest on próbą przeformułowania podstawowych założeń tej dyscypliny, która w geście sprzeciwu wobec dominującej metody ikonologii, przedstawia propozycję antropologii obrazu. „Stajemy przed obrazami jak przed dziwnymi obiektami, które otwierają się i zaraz zamykają przed naszymi zmysłami” pisze Didi-Huberman. Jednak obrazy nie tylko same stają przed nami otworem, ale mają także siłę otwierania czegoś istotnego w nas, poszerzania percepcji, radykalnego przeformułowania naszego cielesnego doświadczenia. W trakcie wykładu będziemy starali się pokazać funkcjonowanie cielesnego motywu otwarcia i wcielenia nie tylko w dziedzinie obrazów, ale także w obszarze teatru. Teatr również może być miejscem otwierania się naszego doświadczenia.

 — 
Georges Didi-Huberman (ur. 1953) – francuski filozof i historyk sztuki. Jeden z najbardziej znanych teoretyków obrazu na świecie, jego książki były tłumaczone na wiele języków. Pracuje w EHESS w Paryżu. Główne prace to: Devant l’image (Przed obrazem, 1990), Fra Agelico. Dissemblance et figuration (Fra Angelico – niepodobieństwo i figuracja, 1990), Ce que nous voyons, ce qui nous regarde (To, co widzimy, to, co na nas patrzy, 1992), Devant le temps (Przed czasem, 2000), L’image survivante (Ocalały obraz, 2002), L’image ouverte (Obraz otwarty, 2007).

Na podobny temat

Aktualizacja    ( 25.06.2007 )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Generated in 0.59678 Seconds