Na Demokracje składa się 20 krótkich filmów, których forma balansuje między reportażem a relacją na gorąco z politycznych zdarzeń w publicznej przestrzeni. Żmijewski kieruje obiektyw przede wszystkim na manifestacje demokracji w najbardziej dosłownym znaczeniu tego pojęcia. To spełniona „władza ludu”, momenty, w których „lud” wychodzi na ulice, aby demonstrować, protestować, wyrażać swoje poglądy. Oblicza owej ulicznej polityczności są bardzo różne. W Berlinie Żmijewski rejestruje fetę po zwycięstwie Niemiec nad Turcją w ostatnich Mistrzostwach Europy w Piłce Nożnej. Regularne rozruchy oglądamy w Strasburgu podczas anty-NATO-wskiej manifestacji anarchistów, którzy podpalają najpierw śmietniki, a potem budynki. W Tel Awiwie antywojenna demonstracja protestujących przeciw zimowej inwazji izraelskiej armii w Gazie spotyka się z falangą nacjonalistycznych prawicowych kontrmanifestantów. Demokracje to projekt, który nie mieści się w żadnej z funkcjonujących w społeczeństwie informacyjnym kategorii. Sztuka, film dokumentalny, wideodziennik, politologiczno-socjologiczne studium, aktywizm - propozycja Żmijewskiego nie jest do końca żadną z tych rzeczy, będąc po trochu każdą z nich.

Na podobny temat

• Rzeszów: „Demokracje”
• Łódź: „Demokracje” i Żmijewski
• Jelenia Góra, 5 maja: „Demokracje”
• Obieg o „Demokracjach” Żmijewskiego
• Lublin, 4 czerwca: „Demokracje” nocą