|
Zapraszamy na kolejną odsłonę Żuławski FEST, tym razem przegląd filmów i spotkanie z reżyserem w warszawskim kinie Muranów. 8-10 grudnia 2008
 Inspiracją dla przeglądu jest wydanie przez Wydawnictwo Krytyki
Politycznej wywiadu-rzeki z Andrzejem Żuławskim. Książka miała premierę
23 lipca 2008 podczas festiwalu Era Nowe Horyzonty w związku z
retrospektywą filmów Andrzeja Żuławskiego.
Andrzej Żuławski (ur. 1940), jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych polskich reżyserów. Dorobek artystyczny Żuławskiego obejmuje 12 filmów fabularnych.
Ukończył reżyserię na paryskim IDHEC-u, w Warszawie studiował
filozofię. Już jako debiutant, twórca wizjonerskiej Trzeciej części nocy
(Polska 1971), wyraźnie odstawał od peerelowskiego modelu kina i nigdy
tak naprawdę się do niego nie dostosował. Równie ekspresyjne,
wzbudzające wiele kontrowersji były jego kolejne filmy. Po nakręceniu
zatrzymanego przez cenzurę obrazu Diabeł (1972) wyjechał do Francji i od tego czasu związał swoje losy z kinematografią zachodnią. Jego kolejne filmy: Najważniejsze to kochać / L’ Important c’est d’aimer (Francja / Włochy / RFN 1975), Opętanie / Possession (RFN 1981), Kobieta publiczna / La femme publique (Francja 1984) czy Narwana miłość / L’amour braque (Francja 1985) nadal szokowały, zarówno nowofalową formą, jak i ekspresyjnym, nawet histerycznym stylem.
Źródeł podejmowanej przez reżysera tematyki można szukać w udzielonym
niedawno wywiadzie-rzece, w którym przyznał, że tortury, jakich
doznaje, są główną siłą sprawczą jego filmów.
Na zakończenie przeglądu odbędzie się spotkanie z reżyserem oraz autorem książki Piotrem Kletkowskim.
PROGRAM
8 grudnia, poniedziałek
18.00 DIABEŁ
20.30 NA SREBRNYM GLOBIE
9 grudnia, wtorek
18.00 TRZECIA CZĘŚĆ NOCY
20.30 WIERNOŚĆ
10 grudnia, środa
19.30 OPĘTANIE + spotkanie z Andrzejem Żuławskim połączone z promocją książki.
Bilety już w sprzedaży, cena - 15 zł bilet pojedynczy, 50 zł - karnet
Książkę ŻUŁAWSKI. Przewodnik Krytyki Politycznej można będzie zakupić w Sklepie Filmowym „Celluloid” w kinie Muranów.
Opisy filmów:
Diabeł
Scenariusz: Andrzej Żuławski
Występują: Wojciech Pszoniak, Leszek Teleszyński, Małgorzata Braunek, Iga Mayr
Polska 1972, - 122 min.
Po udanej Trzeciej części nocy Żuławski ponownie spróbował zaszokować widza - jego kolejny film, Diabeł, powstał w 1972 roku i z miejsca został zakazany przez cenzurę. Akcja filmu rozgrywa się w 1793 roku. Wojska pruskie na mocy układów rozbiorowych wkraczają do Wielkopolski. Z klasztoru, w którym żołnierze dokonują rzezi, Nieznajomy wyprowadza Jakuba, niedoszłego królobójcę, i młodą zakonnicę. Spotkanie z Nieznajomym - Diabłem odciśnie szokujące piętno na życiu Jakuba. Jak mówi sam reżyser Diabeł został pomyślany jako pierwszy polski film grozy, to znaczy taki, podczas którego widzowie oprócz przyjemności dostarczanych przez piękno obrazu, barwy i muzykę, powinni jednocześnie odczuwać strach.
Na srebrnym globie
Scenariusz: Andrzej Żuławski
Występują: Andrzej Seweryn Jerzy Trela, Krystyna Janda
Polska, 1987, 157 min.
Jedyny epicki film fantastyczno-naukowy w całej historii polskiej kinematografii. Wielka, porywająca filmowa wizja równie potężnej wizji literackiej (film jest adaptacją „Trylogii Księżycowej” Jerzego Żuławskiego). Dzieło, realizowane z licznymi kłopotami przez 12 lat (ostatecznie produkcję przerwały komunistyczne władze), stanowi formę raportu z niezwykłej filmowej podróży. Epicka opowieść rozgrywa się wśród kolonizatorów Srebrnego Globu, przybyłych ze Starej Ziemi. Żuławski opisuje wydarzenia w Innym Świecie, w świecie Nowym, jednak powtarzającym błędy świata Starego. Film jest trawestacją najważniejszych wątków ze starego i nowego Testamentu.
Trzecia część nocy
Scenariusz: Mirosław Żuławski, Andrzej Żuławski
Występują: Małgorzata Braunek, Leszek Teleszyńsko, Jan Nowicki
Polska, 1971, 101 min.
Długometrażowy debiut Andrzeja Żuławskiego stał się jednym z najgoręcej dyskutowanych filmów 1971 roku. Na tle ówczesnej polskiej kinematografii szokował oryginalną strukturą narracji, barokowym przepychem inscenizacji, odważnym łączeniem brutalnego naturalizmu z wizjonerstwem. Wniósł też nową interpretację okresu okupacji, dość odległą od tego, co proponowała „szkoła polska”. W filmie zainspirowanym losami ojca reżysera śmierć została odarta z heroizmu. Poświęcenie dla ojczyzny objawia się w akcie karmienia wszy krwią w instytucie preparującym antidotum na tyfus. Karmicielem jest główny bohater filmu, młody mężczyzna, którego żona i dziecko zostali zamordowani przez Niemców. Żuławski składa swój film z obrazów pełnych rozedrgania, gwałtu, tańca śmierci. Życie filmowych bohaterów to spazmatyczne szarpanie, okrucieństwo, płacz, brzydota, w której jedynie na ułamek sekundy objawia się piękno .
Wierność
Scenariusz: Andrzej Żuławski
Występują: Sophie Marceau, Pascal Greggory, Guillaume Canet
Francja, 2000, 165 min.
Uwspółcześniona, filmowa wersja XVIII-wiecznej powieści, której tematem jest wartość małżeńskiej wierności w hedonistycznym świecie wyzbytym wszelkiej moralności. Bohaterką filmu jest młoda i piękna fotografka o imieniu Clélia (Sophie Marceau), zatrudniona w wysokonakładowym brukowcu. Dziewczyna wychodzi za mąż za statecznego wydawcę. Oczywiście pojawia się „ten trzeci”, który wystawia na próbę wierność bohaterki. Film udowadnia tezę, że pomimo upływu lat niepokorny Żuławski wciąż uprawia to samo kontrowersyjne i drapieżne kino, w odważny sposób operujące przerysowaniem, okrucieństwem i naturalizmem w poszukiwaniu prawdy o roli uczuć w ludzkim życiu. Film staje się swoistą antytezą Szamanki, od wymiaru cielesnego miłości przechodzi do jej wymiaru transcendentnego. To, co najważniejsze w miłosnym związku dwojga ludzi, rozgrywa się w spojrzeniu, w delikatnym dotyku, w niewypowiedzianym słowie.
Opętanie
Scenariusz: Frederic Tuten, Andrzej Żuławski
Wykonawcy: Isabelle Adjani, Sam Neill
RFN, Francja, 1981, 127 min.
Realizując Opętanie Andrzej Żuławski dołączył do grona najbardziej kontrowersyjnych twórców kina. Seksualno-fantastyczny thriller rozgrywa się w podzielonym murem Berlinie. Dwa światy. Dwoje ludzi. Kobieta i mężczyzna. On (Sam Neill) jest agentem służb specjalnych, wykonujących „brudne” zadania dla zachodnich mocarstw. Ona (Isabelle Adjani) jest nauczycielką w szkole baletowej. Kobieta zdradza męża z „tym trzecim”, którym jest monstrum z innego wymiaru. Czy mamy do czynienia jedynie z projekcją szaleństwa cierpiącej na schizofrenię bohaterki? Czy może poruszamy się w świecie rodem z fantastyki naukowej? Mistrzostwo filmu Żuławskiego polega na pełnoprawnym współistnieniu obu interpretacji. Adjani odgrywa najczystszy obraz ludzkiego szaleństwa w całym kinie Żuławskiego, a może w całym kinie w ogóle. To histeria w stanie czystym. Szaleństwo jednostki, będące podstawowym tematem Opętania, staje się dla Żuławskiego pryzmatem, przez który wyraźnie widać skrzywienie całego, represyjnego społeczeństwa.
Na podobny temat
|
Order software online 
Viking napisał: >Czytelnictwo w Pols...
Oczywiście viking znów najlepiej wie ...