Najbliższy wykład skupi się na dwóch książkach kreujących całościową, filozoficzną wizję dwudziestego wieku. Są nimi Obiekt wieku [L’objet du siècle] Gerarda Wajcmana oraz Wiek [Le siècle] Alaina Badiou. Punktem wyjścia obu tych prac jest psychoanaliza Lacana wykorzystana do analizy wydarzeń politycznych oraz rewolucji artystycznych ubiegłego stulecia. Według Wajcmana wiek XX krąży wokół idei negacji i nieobecności a jego centralnym wydarzeniem jest Shoah oraz jego upamiętnienie w postaci filmu C. Lanzmanna. Dla Badiou z kolei ubiegłe stulecie to teren dominacji „pasji realnego”, rewolucyjnego zapału i bezwzględnego poszukiwania nowości „tu i teraz”. Wiek dwudziesty poszukiwał, bezskutecznie, nie tyle odpowiedzi na nieobecność, ile własnej figury substrakcji. W trakcie wykładu te dwie koncepcje zostaną porównane nie tylko na poziomie filozoficznych analiz, ale także interpretacji sztandarowych postaci sztuki XX wieku: Malewicza i Duchampa. Na koniec, nieoczekiwanie, pojawi się też współczesny artysta: Alfredo Jaar.

Na podobny temat

• Warszawa: Archiwum i utopia w XX wieku
• Warszawa: Nowe pojęcie archiwum
• Warszawa: Wydarzenie, historia, obraz
• Warszawa: Utopia po końcu utopii
• Warszawa, 20 maja: Pomniki chwil radykalnych