Pozostałe wykłady: 4 lutego, 11 lutego, 4 marca, 25 marca, 15 kwietnia, 6 maja, 20 maja, 3 czerwca i 24 czerwca, czwartki, godz. 18.00.

Według rozpowszechnionej opinii XX wiek był czasem katastrofy. Jego dziedzictwo to przede wszystkim okropności wojen, niesprawiedliwość, totalitarne reżimy, brutalne łamanie jednostek i społeczeństw. Mówi się także, że po tym stuleciu trudno poważnie myśleć o podtrzymaniu sensowności pojęcia utopii: marzenia o egalitarnym społeczeństwie, sprawiedliwości, wspólnocie zostały doszczętnie skompromitowane przez historię tego wieku.

Projekt Archiwum i utopia w XX wieku stanowi próbę przemyślenia związku pojęcia archiwum z (niezwykle ważnym dla współczesnych nauk o kulturze) pojęciem utopii. Analizując praktyki sztuki XX wieku, odwołujące się do archiwum, dokumentu, materiałów historycznych, będziemy poszukiwać w nich śladów utopii. Spróbujemy na nowo zdefiniować utopię – jako pewien „stan skupienia” archiwum ubiegłego wieku.

Na podobny temat

• Warszawa: Nowe pojęcie archiwum
• Warszawa: Utopia po końcu utopii
• Warszawa, 20 maja: Pomniki chwil radykalnych
• Warszawa: Wydarzenie, historia, obraz
• Warszawa: Wiek XX między negacją i substrakcją