Nowość w sklepie KP!
Najnowszy numer KP
Komentarze
CYTAT DNIA
Pytałem decydentów MFW, jakie mają dowody na to, że ich neoliberalna polityka jest właściwa. Odpowiadali, że nie potrzebują dowodów. Wyglądało to tak, jakby chodziło im nie o politykę, lecz o religię. Ale to tylko część odpowiedzi. Forsowali taką politykę także dlatego, że chciało jej Wall Street. Niestabilność, kryzysy, łączenie firm, dzielenie firm to raj dla sektora finansowego, który robi na tym ogromne pieniądze.
Joseph E. Stiglitz
Książki w sklepie KP
|
Order software online
|
Socjaliści z Solidarności |
|
|
dg
|
|
22.02.2007 |
 W dyskusji udział wezmą:
dr Rafał Chwedoruk z Uniwersytetu Warszawskiego, autor książki „Socjaliści z Solidarności w latach 1989-1993” (Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2004);
Zuzanna Dąbrowska, dziennikarka, działaczka opozycji demokratycznej (ruch Wolność i Pokój, PPS);
Władysław Frasyniuk, jednen z przywódców „Solidarności” z lat 80., później lidera UD, UW i PD;
Sławomir Sierakowski, socjolog, publicysta, redaktor naczelny „Krytyki Politycznej”.
Prowadzenie: Michał Syska.
Organizatorzy: Ośrodek Myśli Społecznej im. F. Lassalle’a przy wsparciu Fundacji im. R. Luksemburg
Patronat medialny: „Krytyka Polityczna”, „Le Monde Diplomatique”, „Przegląd”
5 marca, poniedziałek, godz.17.30, ART. Hotel, ul. Kiełbaśnicza, Wrocław
Prof. Leszek Koczanowicz w swej książce „Wspólnota i emancypacje” (Wrocław 2005) pisze, że: „Solidarność oglądana zachodnim okiem jawiła się jako kombinacja dwóch utopijnych projektów: polityki opartej na etyce i wolnego zrzeszenia ludzi przeciwko aparatowi państwa. Te dwa projekty były, historycznie rzecz biorąc, ramą nowoczesnej agendy politycznej w jej różnych wcieleniach – od liberalizmu po nacjonalizm. Dla liberałów najistotniejszy w doświadczeniu Solidarności był fakt, że ludzie są w stanie wykreować ruch, który odbudował sferą publiczną z niemal całkowitego zniszczenia. Dla nacjonalistów natomiast największe znaczenie miało to, że wartości narodowe oparły się wszelkim próbom ich usunięcia. Solidarność,(…), była także i przede wszystkim ruchem robotniczym. Ta strona Solidarności pozwalała myślicielom lewicowym traktować ten ruch jako spełnienie utopii lewicowej”.
Wydaje się, że to trzecie – lewicowe – oblicze „Solidarności” zostało w Polsce wyparte z debaty publicznej i jest wymazywane z tradycji ruchu Sierpnia’80. Budowniczowie III RP nawiązywali bowiem do liberalnych i obywatelskich cech „S”, zaś dla obozu IV RP najważniejszy jest narodowo – katolicki charakter tego ruchu. Dlatego w oficjalnych rocznicowych wydawnictwach z trudem można odnaleźć pierwszy program związku „Rzeczpospolita samorządna”, który kładł nacisk na kwestie socjalne i pracowniczą partycypację w zarządzaniu przedsiębiorstwami.
Socjaliści z „Solidarności” po 1989 roku zostali zepchnięci na margines życia politycznego. Nie udały się zapoczątkowane dwadzieścia lat temu stworzenie silnej formacji lewicowej wyrastającej z tradycji Sierpnia’80. PPS (której reaktywacji podjęto się jeszcze w 1987 r.), PPS – Rewolucja Demokratyczna, Solidarność Pracy czy Ruch Demokratyczno – Społeczny nie zdołały na trwałe wpisać się w system partyjny III RP.
Celem organizatorów konferencji jest przypomnienie lewicowych i emancypacyjnych postulatów „Solidarności” oraz trwałe przywrócenie ich do tradycji tego ruchu. Chcemy zastanowić się także nad tym, dlaczego nie udało się stworzyć w Polsce postsolidarnościowej lewicy i czy brak takiej formacji wpłynął na kształt polskiej transformacji. Kwestie te wydają się być aktualne szczególnie dziś, gdy władzę w naszym kraju sprawują formacje, które polityczny kapitał zbiły na kontestacji modelu transformacji ustrojowej. W 1989 roku postsolidarnościowa lewica była krytyczna wobec tzw. planu Balcerowicza. Być może gdyby udało jej się wypracować mocną pozycję polityczną, to dziś alternatywą dla neoliberałów nie byliby nacjonalistyczni populiści.
[za: materiały organizatora]
Na podobny temat
|
|
Aktualizacja ( 28.02.2007 )
|
|
|
|
Chyba mnie nie zrozumiałeś, właśnie c...
Brakuje pieniędzy na edukację, brakuj...