Czy dziś zwracamy się do siebie politycznie? Goście: prof. Przemysław Czapliński, Szczepan Kopyt. Prowadzenie: Krystian Szadkowski. 14 października, środa, godz. 20.00, KontenerArt/Chwaliszewo. Czy literatura może kruszyć cegły? Goście: Krzysztof Hoffman, Łukasz Jeżyk, Mikołaj Ratajczak. Prowadzenie: Krystian Szadkowski. 19 października, poniedziałek, godz. 20.00, KontenerArt/Chwaliszewo. 

Zapraszamy na dwie odsłony Czytnika w ramach tegorocznego KontenerArt Festiwal (www.kontenerart.pl) - czyli multimedialnej formuły aplikowania literatury.

14 X 2009

Chuck Palahniuk vs Szczepan Kopyt

Interpretacja/odczyt: Szczepan Kopyt, Tomek Gęstwicki (sampling)
Muzyka: Piotr Mełech (ex-Yazzbot Mazut, Enterout), Jakub Jankowiak, Piotr Kowalski (Yazzbot Mazut)
Dyskusja: prof. Przemysław Czapliński, Szczepan Kopyt; prowadzenie: Krystian Szadkowski

 — -

Dyskusja: Czy dziś zwracamy się do siebie politycznie?

Prezentowane w ramach tego Czytnika teksty mają za zadanie wskazać na wyraźne pęknięcie, wyczerpanie narracji wyczerpania, tym samym na ich wzajemną niewspółmierność. Bohater Rozbitka Palahniuka zmierza donikąd, przed siebie, ku tragedii. Jego bezradność wyraża także niemoc konkretnego sposobu pisania o współczesności. Szczepan Kopyt spotyka się z Tenderem Bransonem na wspólnym polu, w boeingu późnego kapitalizmu. Przejmuje stery, dokonuje zwrotu.

Coś pulsuje dziś na języku. Niemoc, rozpacz i przygnębienie wymieniane jest na coraz silniejsze wyrazy ekspresji. Dowodzą tego ostatnie książki Bożeny Umińskiej Keff, Doroty Masłowskiej czy właśnie poezja Kopyta. W ostatnich miesiącach wyartykułowano kilka mocnych stanowisk w kwestii kondycji i pozycji współczesnej polskiej literatury i krytyki. „Polska do wymiany” Przemysława Czaplińskiego, „Polityka Literatury” Zespołu Krytyki Politycznej czy w „Zwrot polityczny” Igora Stokfiszewskiego. Wszystkie te pozycje eksplorują, pytają o i czekają na literaturę, która zajmuje się i walczy „o to, co możliwe”.

Zwrot to pojęcie wieloznaczne. Można zwrócić coś komuś, na przykład prezent sztucznego pluralizmu postmodernistom i neoliberałom, można zwrócić się w jakimś kierunku, choćby w stronę dobra, prawdy i piękna, można w końcu potraktować go jako część języka służącą artykulacji czegoś w konkretnej sytuacji. Jak mamy się dziś do siebie zwracać? Co to właściwie znaczy zwracać się do siebie, poprzez literaturę, politycznie? Czy zwrot to puszczenie czegoś w odstawkę i zrobienie miejsca, czy skierowanie uwagi na realizację konkretnie ukierunkowanych celów, czy może po prostu zmiana języka?

Mamy zatem wrażenie, że coś niezwykłego wydarzyło się ostatnio, że stoimy dziś w obliczu ogromnego impasu, ale jednocześnie nowego otwarcia i szansy. Razem z naszymi gośćmi spróbujemy wejrzeć w nieznane, nie przestając jednak oglądać się za siebie.

Porozmawiamy wraz z prof. Przemysławem Czaplińskim i Szczepanem Kopytem. Dyskusję poprowadzi Krystian Szadkowski (KP)

19 X 2009

Raymond Queneau /Ćwiczenia stylistyczne/

Interpretacja/Odczyt: Teatr Palmera Eldritcha
Muzyka: Zbigniew Łowżył
Dyskusja: Krzysztof Hoffman (UAM), Łukasz Jeżyk (UAM), Mikołaj Ratajczak (KP); prowadzenie: Krystian Szadkowski (KP)

 — -

Dyskusja: „Czy literatura może kruszyć cegły?”

Współzałożonej w 1960 roku przez Raymonda Queneau grupie Oulipo (Ouvroir de Littérature Potentielle) przyświecały trzy krótkie postulaty: eksploracja globalnych reguł twórczości estetycznej, całkowicie świadomy proces twórczy oraz to, że sukces dzieła literackiego leży w implementacji wcześniej założonych reguł. Niewątpliwe w tym duchu napisane zostały Ćwiczenia stylistyczne. Uniwersalistyczny projekt wzgledem literatury jaki przedsięwzięła grupa Oulipo jest projektem stricte politycznym, przemieszczone zostaje jedynie pole na którym polityka się rozgrywa.

Multiplikacja głosów w Ćwiczeniach może sprawiać wrażenie, że mieszczą one wszystkie możliwe perspektywy. Czy rzeczywiście tak jest? Czy w Ćwiczeniach rozścieła się przed nami jedynie język, a każdy kto poważy się stwierdzić, że jest nieco inaczej naraża się na miano naiwnego czytelnika? Co z twardym jądrem opowieści na 99 głosów? Czy sytuacja „typka we flaczastym kapeluszu” bez „dodatkowego guzika u płaszcza” jest dobrana zupełnie przypadkowo? Na jakich zasadach dziś myśleć możemy autonomię estetyczna literatury i języka literackiego? Czym jest „potencjalność” literatury czołowego twórcy Oulipo? Wreszcie, czy tego typu literatura, tak jak dialektyka z sytuacjonistycznego filmu René Viéneta, zdolna jest do kruszenia społecznych cegieł?

Nad tym wszystkim zastanowimy sie wraz z Krzysztofem Hoffmanem (UAM), Łukaszem Jeżykiem (UAM) oraz Mikołajem Ratajczakiem (KP). Dyskusję poprowadzi Krystian Szadkowski (KP).

Na podobny temat

• Godzina Krytyczna ze Szczepanem Kopytem
• Poznań: Dzień literatury zaangażowanej
• Poznań: Nowy semestr w Pracowni Pytań Granicznych
• Słuchowisko: Sale! Sale! Sale!
• Projekt Agamben: Premiera „Stanu wyjątkowego”