Horyzont wyobraźni politycznej w Polsce skazuje nas na wybór między naszością a normalnością. Możemy bronić polskości albo domagać się powrotu do normy rozumianej tak, że o swoje życie każdy powinien troszczyć się indywidualnie. Te dwa światy doskonale się uzupełniają i jeden żyje w strachu przed drugim. W debacie publicznej brak przestrzeni na pomyślenie jakiejś organizacji wspólnego życia, która wymykałaby się dusznej wspólnocie i unikała chłodnego indywidualizmu. Wyjść poza tę alternatywę można, tylko wymyślając inne, lepsze światy, utopie. Polityka dziś oznacza odwagę, aby marzyć.

 — 

Tadeusz Kowalik (ur. 1926) - ekonomista i działacz społeczny. Specjalizuje się w analizie porównawczej systemów ekonomicznych.
W latach 1963-92 pracownik naukowy Instytutu Historii Nauki, Oświaty i Techniki PAN oraz od 1993 Instytutu Nauk Ekonomicznych PAN, od 1997 także w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. L. Koźmińskiego, prorektor Wyższej Szkoły Społeczno-Ekonomicznej w Warszawie. Profesor nauk humanistycznych i ekonomii, wykładał na uniwersytetach w Toronto, Oksfordzie, New School of Social Research w Nowym Jorku. Opublikował m.in. książki: Spory o ustrój społeczno-ekonomiczny w Polsce (1980), Nierówni i równiejsi. Sprawiedliwość dystrybucyjna czasu transformacji polskiej (2002, współautor i redaktor), Systemy gospodarcze: efekty i defekty reform i zmian ustrojowych (2006).
Do 1968 roku w PZPR. Od końca lat 60. aktywny uczestnik opozycji demokratycznej, współpracownik Komitetu Obrony Robotników, doradca Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w sierpniu 1980 roku. W czasach transformacji konsekwentny krytyk polskiego modelu reform. W swoich tekstach i działalności udowadnia, że możliwy jest bardziej sprawiedliwy system społeczno-ekonomiczny.

Na podobny temat

• Fotorelacja: Odczyt Tadeusza Kowalika
• Poznań: Ósemki zapraszają na spotkanie z prof. Kowalikiem
• Odczyt w TR: Edwin Bendyk
• Odczyt w TR: Olga Tokarczuk
• Odczyt w TR: Janusz Czapiński