Pokaz filmu Nad rzeką, której nie ma i spotkanie z reżyserem Andrzejem Barańskim, prowadzenie: Agnieszka Wiśniewska.
10 grudnia, czwartek, godz. 19.00, Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat, ul. Nowy Świat 63

Ostatnie spotkanie z cyklu Barański Fest. Zainspirowany wywiadem-rzeką Piotra Mareckiego Barański. Przewodnik Krytyki Politycznej przegląd filmów Andrzej Barańskiego dobiega końca. Przez sześć tygodniu w sześciu miastach w Polsce (Poznaniu, Białymstoku, Gdańsku, Toruniu, Krakowie i Warszawie) odbywały się pokazy i spotkania z reżyserem.

 —  —  —  —  —  —  —  —  —  —  —  — 
Wszystko jest tu małe i wszystkiego jest tylko parę, ale w zalewie iskrzącego chłamu naprawdę warto zwrócić uwagę na pozbawioną wyścigów samochodowych, wywrotowo niespektakularną twórczość Barańskiego.
Dorota Masłowska, ze słowa wstępnego Barański. Przewodnik Krytyki Politycznej

Wybór z recenzji książki Barański. Przewodnik Krytyki Politycznej:

Andrzej Barański był, jest i będzie artystą skomplikowanym, zaskakującym i nietuzinkowym.
Łukasz Maciejewski, „Tygodnik Powszechny”

Jeden z najbardziej oryginalnych reżyserów w Polsce. Skandalicznie słabo znany.
Jakub Socha, „Dwutygodnik”

Barański – niszowym reżyserem? On przecież, poruszając się w obu rejestrach, elitarnym i popularnym, łamie i kompromituje ten podział. I do takich jak on będzie kiedyś należeć przyszłość polskiego kina.
Tadeusz Sobolewski, „Gazeta Wyborcza”

Filmy Barańskiego często trafiają do programów telewizyjnych, acz dopiero wtedy, gdy wybrzmią już wszystkie „van dammy” i „hannibale lectery”. Warto jednak niekiedy zarwać dla Barańskiego noc.
Włodzimierz Jurasz, „Dziennik Polski”

Andrzej Barański jest w polskim kinie postacią szczególną. Od 35 lat tworzy swoje filmy (nie tylko fabularne, także animowane, dokumentalne, eksperymentalne) jakby na uboczu głównego nurtu, świadomie sytuuje się poza wszelkimi modami, jest twórcą osobnym.
Maciej Robert, „Życie Warszawy”

Barański. Przewodnik Krytyki Politycznej to już czwarta książka wydana przez Krytykę Polityczną, podejmująca dyskusję o polskim kinie. Trzeba od razu powiedzieć, że z całego tego zbioru jest ona zdecydowanie najlepsza. Marecki ostudził głowę i oddał do rąk czytelnika literaturę niespecjalnie walczącą i misyjną, za to wnikliwą, ba, pasjonującą. Rozmowa na nowy wiek.
Jakub Socha, „Dwutygodnik”

Z jego rozmów z Mareckim wyłania się nie tylko osobisty przewodnik po tym osobnym kinie, nie tylko arcyciekawa rozprawka o związkach literatury i filmu, ale też swoista opowiadana nie wprost, znaczona przedziwnymi literackimi odkryciami biografia „przekrojowego” inteligenta zanurzonego w kulturze słowa przekuwanego na filmowe obrazy, których nie da się zmierzyć ani w centymetrach, ani nagrodach, ani medialnym szumie.
Wojciech Kałużyński, „Dziennik”

Barański jest zjawiskiem w polskim kinie niebywałym: reżyser pozbawiony kompleksu. Mało jest artystów, którzy mieliby w sobie tyle pokory wobec sztuki, a zarazem tak silne poczucie wartości tego, co robią, radości tworzenia, jaką zwykle mają amatorzy.
Tadeusz Sobolewski, „Gazeta Wyborcza”



 

Przegląd zorganizowany przy wsparciu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Na podobny temat

• Barański Fest
• Barański. Przewodnik Krytyki Politycznej
• Białystok: Barański Fest
• Dwutygodnik: Nowy kanon na nowy wiek
• GW o Barański Fest