Krytyka Polityczna - Sierakowski: Rozbite SLD

„Super Express”: Czy Lewica dobrze zrobiła, głosując razem z rządową koalicją za odrzuceniem prezydenckiego weta w sprawie pomostówek? Mamy już PO-Lew?

Sławomir Sierakowski: Nie mamy PO-Lew, tak jak wcześniej nie mieliśmy koalicji PiS i SLD. Wrażenie, że SLD jest albo takie jak PO, albo takie jak PiS, wynika stąd, że za Sojuszem nie stoi żadna wizja polityczna. Brak konsekwencji i pomysłu powoduje, że „doklejamy” za każdym razem SLD do innej partii.

Ustawa pozbawia emerytur pomostowych ok. 750 tys. Polaków. Grzegorz Napieralski jeszcze wczoraj rano mówił, że Lewica będzie ich broniła, tak jak broni praw pracowniczych wszystkich Polaków. Czy w takim razie pójście ramię w ramię z liberalną do tego Platformą nie jest zdradzeniem ideałów lewicowych?

Oczywiście jest, o czym najlepiej świadczy zwolnienie trzech posłów-związkowców z obowiązku dyscypliny przy głosowaniu, z uzasadnieniem, że nie mogą być przeciw prawom pracowniczym. A cała, podobno, lewicowa partia może?

OPZZ też mówił, że ustawa o pomostówkach jest niesprawiedliwa, bo odbiera ludziom ich konstytucyjne prawa. Spór o pomostówki ujawnił, że lewica jest mocno podzielona - na - nazwijmy to umownie - frakcję prospołeczną, czyli właśnie OPZZ i grupę Napieralskiego i frakcję Olejniczaka, którą można chyba nazwać pragmatyczną.

Spór Napieralskiego z Olejniczakiem, który rozsadza tę partię i zgubi ją prawdopodobnie, nie ma charakteru programowego, tylko ambicjonalny. A nawet ambicjonerski, bo odbywa się kosztem partii.

Z pewnością SLD nie ma dziś pomysłu, jak być lewicą. W Sojuszu pokutują dwa stare odruchy, które zastępowały zawsze politykę ideową. Napieralski chce budować siłę Sojuszu na sentymentach PRL-owskich, a Olejniczak na upodabnianiu się do najbardziej lubianego w społeczeństwie przeciwnika. To dwie atrapy programu, obie nie dają wiarygodności. A przecież potencjał dla lewicowej partii w Polsce jest ogromny i wraz z integracją europejską będzie rósł. Problemem jest brak wiarygodnej reprezentacji dla tych poglądów.

Z kolei oponent Napieralskiego - Wojciech Olejniczak, mówił, że jeśli SLD poprze prezydenta, to może stracić elektorat i w ogóle nie wejść do parlamentu podczas kolejnych wyborów.

Tak może stać się równie dobrze, jeśli SLD będzie głosowało razem z PO. Najgorsze z pewnością jest takie lawirowanie, bo zraża się do siebie wszystkich. Na dziś nie wiadomo, z jaką wizją identyfikować ma się wyborca Sojuszu. Jej brak powoduje permanentną konsternację wyborców przy każdym ważnym głosowaniu.

A może SLD powinno być bardziej po drodze z socjalnym PiS-em niż z liberalną Platformą?

Mówi się, że SLD nie poparł Platformy bezinteresownie. Co ugrał - ustawę medialną?

Przy tak podzielonym SLD Platforma może zupełnie bez kosztów rozgrywać Sojusz. Szczególnie teraz, gdy Olejniczak odzyskał siły w partii i kontroluje połowę jej posłów. Platformie do obalania prezydenckiego weta potrzeba właśnie tyle. Póki pat w Sojuszu będzie trwał, póty PO będzie mogła liczyć na tę połowę.

To kolejna porażka Grzegorza Napieralskiego. Tak słabego przywódcy SLD jeszcze chyba nie miał? Czy to jego koniec?

Kolejna porażka Napieralskiego jest zaskoczeniem. Najpewniej ani Olejniczak, ani Napieralski nie będą już tak silni, żeby odmienić los SLD.

A może SLD stanie się jednak przystawką PO - wtedy chyba nie potrzebuje silnego przywództwa?

Na razie wszystko na to wskazuje, że SLD podzieli się na półprzystawki dla obu partii. Zamiast PO-SLD może być niedługo po SLD.

Rozmowa ukazała się w „Super Expressie ” z 20 grudnia 2008.

Komentarze

Dodaj nowy