|
Arkadiusz Gruszczyński, Krytyka Polityczna: Jaka jest rzeczywistość teatralna w Polsce? Z waszego manifestu wynika, że młode pokolenie reżyserów jest marginalizowane przez dyrektorów, mecenat państwowy…
Igor Stokfiszewski: Wśród twórców podpisanych pod listem jest m.in. Zadara, Kleczewska, czyli ludzie, którzy realizują spektakle. Problem polega na tym, że po pierwsze robią to w ośrodkach, z którymi często się nie identyfikują. Po drugie nie mają poczucia, że jakość tych wydarzeń składa się na jakość obrazu teatru współczesnego. Po trzecie, cały system organizuje ich od przypadku do przypadku - w tym sezonie realizujesz, a w następnym może nie będziesz realizował. Nie wiadomo, jakie zajmujemy miejsce w wyobraźni decydentów kulturalnych.
Ważną sprawą jest również kwestia socjalna. Nieprzypadkowo stworzyliśmy forum reżyserów, scenarzystów, scenografów i choreografów, którzy nie są osadzeni instytucjonalnie w teatrze - nie mają żadnych zabezpieczeń socjalnych, żadnych perspektyw związanych z przyszłością. Łaska pańska na pstrym koniu jeździ. Nie ma żadnego systemu socjalnego, który regulowałby życie w teatrze reżysera, dramaturga, czy scenografa. Ci ludzie pracują na umowę o dzieło.
Do tego odnosi się określenie „obywatelskie” w nazwie waszego sojuszu?
„Obywatelskie” w nazwie naszego sojuszu oznacza, że my nie występujemy
wyłącznie jako ludzie teatru, ale również jako obywatele. Jako
obywatele domagamy się jawności procedur.
Piszecie, że kryteria wyborów dyrektorów teatrów jest niejasny. Na czym to polega?
O losach dyrektorów decydują pracodawcy, czyli samorządy, minister lub podległy mu urzędnik, którzy nie muszą się nikomu tłumaczyć ze swojej decyzji. To wszystko jest zgodne z prawem. Problem polega na tym, że nieznana jest procedura, na podstawie której podejmowane są te decyzje. Nie ma również żadnych oficjalnych kryteriów wyboru tych ludzi. Dopóki działała niepisana zasada, że dyrektorzy powinni być zróżnicowani wiekowo i artystycznie, to można było te sytuacje potraktować normalnie. Od dwóch sezonów, czyli od kiedy młodzi reżyserzy są zwalniani, młode pokolenie twórców jest wykluczane z funkcji dyrektorskich Razem z nim jest wykluczana pewna estetyka i myśl teatralna. Jest to efekt fali konserwatywnej, która jest widoczna na wszystkich elementach życia społecznego. W tej chwili, wśród decydentów panuje przekonanie, że na świecie powinno być bardziej zachowawczo niż bardziej postępowo.
Czy w waszym apelu nie chodzi też o upolitycznienie teatru w tym sensie, że teatr ma być medium, przez które sie kształtuje wspólnotę?
Nie chodzi o upolitycznienie teatru, ale o niewykluczanie polityki z teatru. Ruch teatru zorientowanego społecznie rozpoczął się mniej więcej w 2003-04 roku i wszystko wskazywało na to, że stanie się co najmniej równoprawnym głosem w debacie społecznej oraz artystycznej. Ale niestety od pewnego czasu jest wykluczany.
Czytaj list otwarty OFTW do ministra kultury Bogdana Zdrojewskiego.
Na podobny temat
|
Order software online 
Krytyka jest prosta jak budowa cepa :...
Dlaczego seria KP dotycząca kobiet na...