Krytyka Polityczna - Gdula: Przyjaźń polsko-ukraińska?

maciej - Brawo

|08.09.2009 12:56:04

Wreszcie trzeźwe spojrzenie na politykę.

historyczka

|08.09.2009 15:08:53

Eee, myślałam, że się czegoś dowiem, a tu ciągle ta sama stara melodia. Nic
nowego ten komentarz nie wniósł.
Na Ukrainie nie rządzą Tymoszenko czy
Juszczenko a oligarchowie. A wyżej wymienieni reprezentują ich interesy.
Bardziej sprecyzowane stanowisko na temat relacji polsko-ukraińskich można
znaleźć w biuletynach Narodowej Rady Bezpieczeństwa Ukrainy. Do pobachennja.

neoconstantine - Polska - Ukraina.

|09.09.2009 06:42:00

Historia nauczycielką życia. Sojusz Piłsudskiego z Petlurą, skończył się
"rzezią wołyńską" i "Łunami w Bieszczadach". Po prostu trudno
zawierać przymierze z kimś, kto chce wygonić cię z domu (Ukraińcy do tej pory
zgłaszają pretensje do tzw. "Zakurzonia", mn. do Przemyśla), czy wręcz
zabić. Zresztą ukraińscy nacjonaliści, bardzo szybko poszukali sobie sojuszników
przeciw Polsce i znaleźli ich - w Berlinie.
I coś mi mówi, że polityka
"lizusostwa" wobec Ukrainy, a ściślej - wobec prezydenta Juszczenki, nie
przyniesie już żadnych korzyści Lechowi Kaczyńskiemu. Raz, że juz w lutym
prezydentem Ukrainy może zostać promoskiewski polityk, dwa - że nasz pan
prezydent zraził do siebie owym "lizusostwem", środowiska kresowe i
szerzej - kombatanckie, które używały do tej pory swoich wpływów (na falach
"Radia Maryja"), aby go wspierać. Teraz może to skończyć się ostatecznie
i chyba Lech Kaczyński to zauważył, odmawiając o dziwo (rok temu nie pojechał na
uroczystości, upamiętniające "rzeź wołyńską", tylko na odbywające się w
tym samym czasie "Dni kultury ukraińskiej") udziału w uroczystościach w
Sahryniu.
P.S.
Rosjanie też dogadywali się przeciwko nam z Niemcami, ale w
przeciwieństwie do Ukraińców (no i Niemców), chcieli nad nami panować, a nie
wyrzucać nas z domów, czy mordować.

historyczka

|09.09.2009 08:49:48

Kontakty polsko ukraińskie w XX wieku były naprawdę bardzo zmienne. Sojusz
Piłsudski Petlura wynikał z chłodnej kalkulacji. Opłacał się (w mniejszym
stopniu Ukraińcom), a bardziej Polakom. Odpowiedzialność za czystki etniczne na
Wołyniu, jak również kontynuację wojny w Bieszczadach należy złożyć na ludzi
wywodzący się z OUN (trzon stanowili niepodległościowcy wywodzący się między
innymi z tzw. ususów, czy wojsk URL reszta natomiast to młodzi działacze
skautowi). Prosze pamiętać, że legalny rząd URL na wygnaniu funkcjonował i z
tego co wiem był przeciwny takim działaniom. Przeciwni byli również Ukraińcy
skupieni wokół UNDO. Należy jednak pamiętać, że Ukraińcy naddnieprzańscy mieli
nieco odmienne zdanie do kwestii samostanowienia i niepodległości Ukrainy przez
okres 20 lecia i II wojny i w wielu wypadkach byli przychylni Polsce i Polakom.
Natomiast Galicjanie, którzy bez przeszkód w dwudziestoleciu samoorganizowali
się ulegli w tym czasie wpływom niemieckim. OUN ciasno współdziałało z wywiadem
III Rzeszy. Wypominali nam to Rosjanie przed i po wojnie, co jest zgodne z
prawdą. Kwestia oddania Domu Narodowego w Przemyślu diasporze Ukraińskiej, już
od 1945 roku wywoływała ferment. Stało się tak, dlatego, że de iure i de facto
był on własnością miejscowych organizacji społecznych. Został jednak po wojnie
znacjonalizowany. Więc w świetle prawa Ukraińcy dostali to, czego się domagali.
Przypadek Zakerzonia a nie Zakurzonia, jest również bardzo złożony. Żyjący
jeszcze mieszkańcy tych ziem w Polsce i na Ukrainie nie czują tamtejszymi i
raczej trzymają się razem bez względu na to, kto rządził, rządzi i będzie
rządzić w Polsce czy na Ukrainie. Do tego dochodzi cały czas proces walki o
kształt świadomości narodowej wśród Ukraińców. Proces ten trwa i to widać
wyraźnie, w szkole czy na uniwersytecie czego doświadczyłem i co jest ciekawym
historiozoficznie zjawiskiem. To tyle historii, a teraz
współczesność.
Współczesna polityka władz RP względem Ukrainy jest próba
wypracowania złotego środka miedzy Ukraińcami wyznającymi poglądy skrajnie
nacjonalistyczne (na nich opiera się Julia), grupą Juszczenki, (który
politycznie się rozmył i stał się koniunkturalistą), oraz niebieskimi
(Janukowycza), czerwonymi (komuniści). Do tego dochodzi brak zrozumienia tego,
że w poszczególnych regionach Ukrainy władzę sprawują ludzie, którzy są
powiązani z obozami tych polityków. Nie można zapominać również, że Ukraińcy
mentalnie są różni. Dodatkowo mówią jeszcze w trzech językach. Nie można
zapominać o oligarchach, którzy już ekonomicznie funkcjonują w Polsce. Mają oni
powiązania z Rosją, lecz są bezideowi. Dla nich bardziej liczy się zysk i
chłodny rachunek ekonomiczny. Teksty o historii dla polityków i oligarchów
Ukraińskich są raczej frazesami i wygodną bronią do walki politycznej. Dla
zwykłego Ukraińca politycy się nie liczą. Liczy się byt, który określa
świadomość. Jedzenie w Kijowie drożeje, benzyna też itp. Co do przyjaźni polsko
ukraińskiej to najlepiej sprawdza się na poziomie handlowym. Wystarczy
pojechać do Lublina, Tomaszowa, Przemyśla, Rawy Ruskiej i zobaczyć na własne
oczy. Reasumując: mój kolega z Truskawca powiedział mi kiedyś: Ukraina? Kasa,
kasa brate, povnyj shłunok i sviatyj spokij! Ot to cioho ptrebuje siohodni
Ukrajina
W zastępstwie historyczki D781

Nowość w sklepie KP!

Katalog Książek KP

Najnowszy numer KP

Komentarze

CYTAT DNIA

Książki w sklepie KP

Warto przeczytać

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.”

Na podobny temat

Wydarzenia