NOWOŚĆ W SKLEPIE KP
>>Już jest: KP30!
Komentarze
CYTAT DNIA
Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem
Książki w sklepie KP
|
Order software online
|
Trójmiasto, 6 grudnia: Miłosz. Świętość, pomnik, autorytet? |
|
|
mc
|
|
02.12.2011 |
 Zapraszamy we wtorek 6 grudnia o godz. 19.00 do Świetlicy Krytyki Politycznej w Trójmieście (ul. Nowe Ogrody 35 w Gdańsku) na spotkanie poświęcone Czesławowi Miłoszowi. Pokaz filmu dokumentalnego Czesław Miłosz w Berkeley zrealizowanego przez Tomasza Kamińskiego oraz debata z udziałem Bartosza Dąbrowskiego i Emila Pasierskiego. Prowadzenie: Jakub Majmurek (KP).
Uczestnicy rozmowy rozważać będą zjawisko uświęcenia pisarza i poety na czwartego wieszcza narodowego oraz jego rolę jako symbolu antykomunistycznego. Dlaczego dokonała się kanonizacja Czesława Miłosza w polskiej sferze publicznej (od początku lat 80.) mimo, że niespecjalnie poczuwał się do roli ikony oporu antykomunistycznego, a także uchodzenia za „autorytet”, z którym się nie polemizuje.
O filmie:
Film dokumentalny o Czesławie Miłoszu, zrealizowany z okazji 85. rocznicy urodzin poety, która przypadła 30 czerwca 1996 r. W swoim domu w Berkeley pod San Francisco Miłosz opowiada o swoim życiu (młodość, lata dojrzałe, lata ostatnie), o początkach swojej twórczości poetyckiej, o twórczości pisanej na Zachodzie – przede wszystkim o Zniewolonym umyśle.
W niedużym, biało tynkowanym domu nad Zatoką San Francisco mieszkał od 1962 roku, trzydzieści kilka lat. Przeżyłem tutaj dużo momentów pięknych i dużo bardzo trudnych, wypiłem bardzo dużo whisky, pijąc często samotnie, do lustra. Ludzie w Polsce wyobrażają sobie Amerykę inną niż jest ona naprawdę. Nie uzmysławiają sobie towarzyszącej życiu ogromnej samotności, która jest nie tylko plagą przyjezdnych, ale i tu urodzonych Amerykanów. Czesław Miłosz opowiada o swojej młodości, pierwszych próbach poetyckich, debiucie w „Żagarach”, dodatku do wileńskiego „Słowa”, studiach – porzucił polonistyczne, bo urażało jego męską dumę niemal wyłącznie niewieście towarzystwo i ukończył piekielnie nudne prawo z litewską determinacją, by nie wracać do dam – o pierwszej pracy w wileńskiej, a następnie w warszawskiej rozgłośni Polskiego Radia. Pracy także niezbyt satysfakcjonującej, bo urzędniczej. To wówczas właśnie Gałczyński napisał w liście: Przyszedł do mnie urzędnik Miłosz i czegoś ode mnie żądał. – Chodziło o niedostarczoną audycję – wyjaśnia po latach poeta. Następne lata były jednak jeszcze trudniejsze – wojna, okupacja, powojenna decyzja podjęcia pracy w „ludowej” dyplomacji, ostracyzm części środowiska, wreszcie – dramatyczny punkt zwrotny – ucieczka z ambasady w Paryżu i pozostanie na Zachodzie. Ów okres, nader burzliwy, wspominają także wieloletni przyjaciele i znajomi poety, Jerzy Turowicz, Jerzy Giedroyc i Zofia Hertz.
Dla polskich środowisk emigracyjnych był napiętnowanym kolaboracją lewicowcem, zaś zachodnioeuropejskim intelektualistom autor Zniewolonego umysłu jawił się jako znieważający Kraj Rad faszysta. Dlatego chętnie skorzystał z zaproszenia Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley na wykłady i został już tu na stałe jako profesor języków i literatur słowiańskich. – Czujemy się tak, jakby to Iwan Karamazow nam wykładał – żartowali na początku studenci, kwitując jego twardy, słowiański akcent. Interesująco i ze swadą Miłosz rozważa też ogólne zagadnienia literatury. Dlaczego ludzie piszą powieści, po angielsku „fiction”? – Dlatego, że chcieliby coś opowiedzieć o sobie, o własnym życiu, ale nie mają odwagi. Bo autobiografia to część biografii, którą można opowiadać bez rumieńców na twarzy… – stwierdza.
/materiały prasowe TVP/
Czesław Miłosz w Berkeley
Realizacja: Tomasz Kamiński
Produkcja: TVP, Polska 1996, 53 min.
Bartosz Dąbrowski – ukończył filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Za pracę magisterską otrzymał Nagrodę I Stopnia im. Jana Józefa Lipskiego (2000). Rozprawę doktorską poświęconą twórczości Karola Szymanowskiego obronił w czerwcu 2005 r. (promotor: prof. Małgorzata Czermińska). Laureat Nagrody Prezesa Rady Ministrów (2006). W latach 2006-2007 stypendysta Fundacji Nauki Polskiej. W pracy naukowej interesuje się szczególnie zagadnieniami psychoanalizy, dyskursów mniejszości (queer), postpamięcią.
Emil Pasierski – doktor nauk humanistycznych, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, historyk literatury polskiej XX wieku, redaktor. Autor książki Miłosz i Putrament. Żywoty równoległe (W.A.B. 2011). Opracowywał także wznawiany w edycji Dzieł zebranych tom esejów Czesława Miłosza O podróżach w czasie. Członek jury ogólnopolskiego konkursu „Miłosz komiksowy”. Publikował m.in. w „Zeszytach Literackich” i litewskim tygodniku literackim „Šiaurės Atėnai”. W kręgu jego zainteresowań znajdują się kwestie z szeroko pojętego pogranicza literatury i polityki w latach PRL-u.
Już w wkrótce nakładem Wydawnictwa KP ukaże się książka Miłosz. Przewodnik Krytyki Politycznej.
Wsparcie:
  
Partner:
Patronat:
Na podobny temat
|
|
Aktualizacja ( 02.12.2011 )
|
|
Kluby KP
|
|
@Spokojny "Overall proponuje...
Pomysł, żeby na każdą parę przypadało...