W najbliższą niedzielę 3 października w Świetlicy Krytyki Politycznej w Trójmieście przy ul. Nowe Ogrody 35 w Gdańsku od godz. 16.00 odbędzie się jeden z modułów festiwalu Transvizualia 2010 – Kinorotacje. W jego ramach zaprezentowana zostanie twórczość francuskiego reżysera Michela Gondry’ego. Zobaczyć będzie można jego film Jak we śnie oraz dokument I’ve been 12 forever (Zawsze miałem 12 lat) opowiadający o dziecięcych fascynacjach reżysera, które wykorzystuje w swojej pracy twórczej. Wstęp wolny.

Po projekcjach w ramach TV-Talks zapraszamy na dyskusję współorganizowaną z Krytyką Polityczną na temat Michela Gondry’ego i jego twórczości. Monika Bokiniec, Julia Gierczak i Maciej Szupica poruszą obecne w jego filmach, a także teledyskach, wątki zaangażowania w namysł nad tym, jak nauki ścisłe i wszelkie innowacje wpływają na człowieka i jego funkcjonowanie w społeczeństwie. Czy mieszanie różnych dziedzin nauki ze sztuką, patrzenie na relacje międzyludzkie jak na science-fiction  wpływa na powstanie dzieła i jego artyzm. I czy osiągnięte w ten sposób wizualne rezultaty mają w sobie coś do zaoferowania odbiorcom. A może to jest właśnie najciekawsze dla odbiorcy w warstwie wizualnej, to niepokojące przekroczenie realności i zachwianie przyzwyczajeniami do otaczającego świata?


Jak we śnie | 2006 | 105 min.
To surrealistyczne love story, opowiadające historię zwariowanego artysty zawieszonego pomiędzy światem marzeń sennych a rzeczywistością. Nieśmiały grafik Stephane - w tej roli Gael Garcia Bernal (Złe wychowanie, Amores Perros) - nauczył się manipulować swoimi snami. Na co dzień projektuje kalendarze z roznegliżowanymi dziewczynami, a w przerwach - śniąc, przenosi się do zakręconego i kolorowego świata, w którym bezbłędnie rozgrywa najlepsze momenty swojego życia. Gdy na jawie poznaje Stephanie (Charlotte Gainsbourg - 21 gramów), desperacko pragnie zabrać ją w podróż po swoich snach.

I’ve been 12 forever | 75 min.
75-minutowy dokument, zawierający wywiady z Michelem Gondry’m, z artystami i współpracownikami, jak również materiały z planów filmowych, rysunki i storyboardy. Nieprzypadkowo film zatytułowany jest I’ve been 12 forever (Zawsze miałem 12 lat), ponieważ Gondry (rocznik 1964) nigdy nie stracił poczucia zachwytu i intensywności w odbieraniu wrażeń, które mają dzieci, kiedy pozwala się ich świadomości rozkwitać w kreatywnym otoczeniu.

KINOROTACJE to jeden z podstawowych modułów programowych TV. Program konstruowany jest w oparciu o charakter oraz ideę Festiwalu, prezentując zróżnicowany przekrój przez formy filmowe, w tym obrazy awangardowe, eksperymentalne, krótkometrażowe, dokumentalne, sięgając po odważne kino autorskie, sztukę video, które śmiało wpisują się w „transvizualną”, przekraczającą granice estetykę. Na tegoroczne KINOROTACJE złoży się m.in. przegląd filmów i innych form wybitnego reżysera Michela Gondriego oraz szeroki przekrój przez formy krótkometrażowe + video [onedotzero, Pleix, Talents Video].

Strona internetowa festiwalu Transvizualia 2010.

Michel Gondry - francuski reżyser filmowy, scenarzysta, autor teledysków i spotów. Pierwszym nakręconym przez niego obrazem był teledysk do piosenki zespołu Oui Oui, którego był perkusistą. Był autorem teledysków lokalnych francuskich grup, a w 1993 zrealizował obraz do Human Behaviour Björk, co przyniosło mu uznanie w świecie muzycznym. W następnych latach pracował już z największymi gwiazdami: The Rolling Stones, The White Stripes, The Chemical Brothers, Kylie Minogue, Daft Punk, Radiohead, Massive Attack, Neneh Cherry, Sheryl Crow, Beckiem, Foo Fighters czy Wyclefem Jeanem. Ma na swoim koncie szereg filmów reklamowych. Samodzielnie w długim metrażu debiutował w 2001 filmem Wojna plemników, zrealizowanym w oparciu o scenariusz Charliego Kaufmana. Wielkim sukcesem artystycznym okazał się następny film zrealizowany przez spółkę Gondry-Kaufman, Zakochany bez pamięci (2004). Scenariusz specyficznej komedii romantycznej z Kate Winslet i Jimem Carreyem został w 2005 nagrodzony Oscarem, a jednym z jego trzech autorów (obok Kaufmana i Pierre’a Bismutha) był Gondry. W 2006 na ekrany kin wszedł kolejny film reżysera, zrealizowany we Francji melodramat Jak we śnie.

Monika Bokiniec - filozofka, socjolożka, wykłada na Uniwersytecie Gdańskim. Główne obszary zainteresowania to estetyka feministyczna, filozofia kultury masowej i nowych mediów, etyczny wymiar sztuki. Publikuje w wielu periodykach filozoficzno-społeczno-kulturalnych, min. „Panoptikum”.

Maciej Szupica - aka Monsieur Zupika; absolwent Wydziału Grafiki i Rzeźby gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Obecnie jest asystentem w pracowni multimedialnej gdańskiej ASP. Twórca wideoklipów i wizualizacji, fotograf i scenograf, artysta plastyk, grafik komputerowy, plakacista, specjalista od projektów łączących w sobie różne formy przekazu, np. muzykę i obraz. Jego prace prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Udziela się także w kilku projektach o charakterze muzyczno-performerskim, np.: Gypsy Pill.

Julia Gierczak – absolwentka filologii polskiej UG, filmoznawczyni, pisze doktorat o kinematografii francuskiej. Autorka publikacji o kinie najnowszym. Aktywistka kulturalna, związana z Instytutem Sztuki Wyspa.

Na podobny temat

• Trójmiasto, 30 czerwca: Krytyka na wakacje. Rewolucyjne teledyski
• Trójmiasto, 6 marca: Kino w ciemno. Tarantino feministą?
• Sopot: Majówka w Off de BICZ
• Trójmiasto, 22 listopada: Parytet w sztuce
• Trójmiasto, 24 maja: Ćwiczenia z … Butler