Nowość w sklepie KP!
Najnowszy numer KP
Komentarze
CYTAT DNIA
Pytałem decydentów MFW, jakie mają dowody na to, że ich neoliberalna polityka jest właściwa. Odpowiadali, że nie potrzebują dowodów. Wyglądało to tak, jakby chodziło im nie o politykę, lecz o religię. Ale to tylko część odpowiedzi. Forsowali taką politykę także dlatego, że chciało jej Wall Street. Niestabilność, kryzysy, łączenie firm, dzielenie firm to raj dla sektora finansowego, który robi na tym ogromne pieniądze.
Joseph E. Stiglitz
Książki w sklepie KP
|
Order software online
|
Wernisaże w Kronice: Ostoya, Smandek, Kowalski |
|
|
k
|
|
20.01.2010 |
CSW Kronika w Bytomiu zaprasza na otwarcie wystaw: Anna Ostoya Od a do
∞, Michał Smandek Discovery i meeting room_04: Tomasz Kowalski Pokaz +
koncert Brudne Dzieci Sida i after party
23 stycznia, sobota, godz. 19.00, CSW Kronika, Rynek 26, Bytom
Anna Ostoya Od a do ∞
23 stycznia – 27 marca 2010
kurator: Stanisław Ruksza
Anna Ostoya wystawą Od a do ∞ podejmuje problematykę wojny i przemocy, traktując ją jako pytanie o „koniec wiedzy”. Niemożliwość znalezienia rozwiązania problemu wojny i przemocy wyznacza granice ludzkiego intelektu.
Punkt wyjścia projektu stanowi korespondencja „Dlaczego wojna?” („Why War?”) pomiędzy Albertem Einsteinem i Zygmuntem Freudem opublikowana przez Ligę Narodów w 1933 roku. Tekst w formie broszury miał upowszechniać krytyczne spojrzenie na wojnę, jednak jej druk został ograniczony po dojściu do władzy nazistów w Niemczech.
W 1932 roku Albert Einstein, zaangażowany pacyfista, zwrócił się do Zygmunta Freuda z pytaniem: co skłania człowieka i społeczeństwo do nienawiści i zabijania się nawzajem? Jak zapobiec temu niebezpieczeństwu? Czy istnieje perspektywa kontroli nad psychiczną ewolucją człowieka, by wyeliminować psychozę nienawiści i zniszczenia?
Dla Einsteina tymczasowym rozwiązaniem byłaby międzynarodowa organizacja, czuwająca nad pokojową formą rozwiązywania konfliktów. Einstein zdawał sobie jednak sprawę z ograniczeń takiej instytucji i z istnienia poza-politycznych „psychologicznych przeszkód”, których poznanie jest konieczne, by znaleźć rozwiązanie problemu wojny. Wyjaśnienia ekonomiczne, czy oskarżanie przywódców o wywoływanie wojen w swoim własnym interesie nie zdawały się być wystarczające. „Pożądanie nienawiści i zniszczenia” ukryte w człowieku to zagadka, której rozwiązanie Einstein miał nadzieję usłyszeć od Freuda. Tym samym znaleźć metody edukacyjne, które w przyszłości wyeliminowałyby problem.
Freud w swoim liście, naznaczonym tonem pesymizmu i bezsilności, daje kilka odpowiedzi, nie przedstawia jednak konkretnych argumentów. Usprawiedliwia się i przeprasza za rozczarowanie i dostarczanie jedynie „rodzaju mitologii”. Odwołuje się do teorii instynktu śmierci, którą opisał w „Poza zasadą przyjemności” w 1919 roku. Teoria ta stała się przedmiotem krytyki wielu psychoanalityków i przykładem zmagań wielkiego umysłu z nowymi ideami. Na końcu listu Freud wyraża przekonanie, że cokolwiek przyczynia się do rozwoju kultury, działa przeciwko wojnie.
Celem wystawy Od a do ∞ nie jest znalezienie odpowiedzi na pytanie „Dlaczego wojna?”, ale przedstawienie wynikającego z niego problemu ograniczoności wiedzy; zakwestionowanie kategorii iluzji i rzeczywistości, mitu i faktu, oraz społecznych i subiektywnych fantazji.
Brak możliwości udzielenia zadawalającej odpowiedzi i znalezienia rozwiązania, które zakończyłoby przemoc, zmusza do poszukiwań alternatywnego podejścia do wiedzy. Jednym ze sposobów jest porzucenie ambicji dostarczania wyjaśnień i udowodniania swojej racji, pozostawienie w stanie „zawieszania” swojej wiedzy i przyjrzenia się jej z dystansu. „Ostateczny cel” – znalezienie rozwiązania – zostaje zaniechany.
Problematyka Od a do ∞ ogniskuje wokół kwestii świadomości dzisiejszego człowieka świata zachodniego. Charakteryzuje ją brak bezpośredniego kontaktu ze zbrojną przemocą i militarnymi konfliktami, nieprzerwany medialny napływ informacji o nich, narastające poczucie zagrożenia akcjami terrorystycznymi. Dyskurs wojny dyktowany patriarchalną tradycją określa struktury społeczne, w których role płci są tylko pozornie równouprawnione.
Projekt Od a do ∞ składa się z obrazów olejnych, kolaży na płótnie, rzeźb i prac tekstowych. Formalna różnorodność prac projektu i sposób aranżacji wystawy odpowiada konceptualnemu założeniu ujęcia wielości perspektyw i teorii. Malarstwo olejne funkcjonuje tu jako metafora odzwierciedlająca wysiłek intelektualny. „Ostateczny cel” – ostateczna forma nie może być z góry przewidziana, ale jest kształtowana w długotrwałym procesie. Prace tekstowe powstałe na bazie zebranych i własnych cytatów, są autonomicznymi dziełami, a nie uzupełnieniem pozostałych prac. Figuratywność i abstrakcyjność zostały zastosowane w każdej z prac konsekwentnie do specyfiki tematu kwestionując podział miedzy realizmem a abstrakcją.
Trwają przygotowania do książki zawierajaca m.in. reprodukcje prac Anny Ostoyi, korespondencję Alberta Einsteina i Zygmunta Freuda oraz teksty Jacquline Rose, Stanisława Rukszy.
Anna Ostoya (ur. 1978 w Krakowie) studiowała w Parsons School of Art and Design w Paryżu oraz w Städelschule we Frankfurcie nad Menem. W 2009 roku ukończyła Whitney Independent Study Program w Nowym Jorku. Prace Anny Ostoyi prezentowane były m.in. w Portikus we Frankfurcie, Silverman Gallery w San Francisco, w Lisson Gallery w Londynie, Car Projects w Bolonii, CCS Bard College w Nowym Jorku, na Manifesta 7 w Rovereto i 2 Biennale w Atenach. Anna Ostoya mieszka i pracuje w Krakowie i Nowym Jorku.
Michał Smandek Discovery
23 stycznia – 27 marca 2010
kurator: Stanisław Ruksza
„W pomieszczeniach laboratoryjnych przeprowadzono już szczegółowe badania. Dziwne znalezisko zmieniło dotychczasowy pogląd w podejmowanej kwestii, chociaż wcześniej spierano się i przedstawiano podobne hipotezy. Takie odkrycia są niezwykle rzadkie, a zjawiska w przestrzeni, które im towarzyszą graniczą z cudem. Prawdopodobieństwo bycia świadkiem czegoś podobnego jest jak jeden do miliona. To dobrze, że w końcu zdecydowano sie na projekt Discovery - ludzi dręczyły te pytania, choć wydaje się, że teraz będzie ich jeszcze więcej. Rzeczy, które ujawnia projekt Discovery to nowy punkt widzenia na dotychczasowe zagadnienia. Dla niektórych będzie to jak zderzenie czołowe z meteorytem”.
Michał Smandek (ur. w 1981 w Rudzie Śląskiej) - Zajmuje się instalacją, rzeźbą. Uważa, że każda materia i każda przestrzeń nadaje się do rzeźby, wszystko zależy od potrzeby metody. Po doświadczeniach podróży przez Amerykę poszukuje miejsc niedostępnych, mistycznych, opuszczonych, które stają się inspiracją do działań land-artowych, których efekt zazwyczaj pozostawia samoistnej, powolnej lub błyskawicznej destrukcji. Współtowrzy grupę artystyczną Ośmiornica.
meeting room_04:
Tomasz Kowalski Pokaz
23 stycznia – 31 grudnia 2010
kuratorzy: Dawid Radziszewski, Stanisław Ruksza
Salon na 2. piętrze Kroniki łączący funkcje sceny muzycznej, sali projekcyjnej, czytelni, chill-out roomu. Podlegająca najczęstszym zmianom część instytucji. Miejsce dyskusji, przestrzeń warsztatowa, czasem sala taneczna. Począwszy od 2006, raz do roku zaproszony artysta projektuje nowy wygląd meeting roomu oraz proponuje temat przewodni zdarzeń (w 2006 r. meeting room aranżował Grzegorz Sztwiertnia, w 2007 Hubert Czerepok, a w 2008 Michał Budny).
Tomasz Kowalski coraz śmielej realizuje prace, które mają charakter instalacji. Obiekty i obrazy układają się w narracyjny ciągi, historie o ektoplazmie, duchach i powidokach czy innych, mniej lub bardziej tajemniczych sprawach. Meeting room Tomasza Kowalskiego w Kronice odwołuje się do tradycji poźnomodernistycznej. Stanowić ma rodzaj scenografii do zapomnianego performance. Zapomniany performer nie ma nazwiska, jest zlepką złożoną ze wszystkich innych performerów z lat 60. i 70., z brodami i w swetrach.
Tomasz Kowalski (ur. 1984 w Szczebrzeszynie) Zajmuje się malarstwem, instalacjami, video, muzyką. Prace artysty prezentowane były m.in. w carlier I gebauer w Berlinie, Künstlerhaus Bethanien w Berlinie, Galerii Pies w Poznaniu, BWA w Zielonej Górze. Reprezentowany przez galerię carlier I gebauer w Berlinie. Mieszka i pracuje w Berlinie i Krakowie.
Na podobny temat
|
|
Aktualizacja ( 23.01.2010 )
|
|
|
|
Krytyka jest prosta jak budowa cepa :...
Dlaczego seria KP dotycząca kobiet na...