Krytyka Polityczna - Obywatel Szwed

Korzenie szwedzkiego trzeciego sektora są znacznie starsze niż polskiej pozarządówki. Już w drugiej połowie XIX wieku mocno uaktywniły się tam oddolne ruchy ludowe, robotnicze, wyrażające sprzeciw wobec ówczesnych elit politycznych kraju, które później stały się zaczątkiem prawdziwych organizacji – sportowych, ekologicznych, na rzecz praw kobiet czy spółdzielni rolniczych. Wspomniane ruchy od początku dystansowały się wobec działalności charytatywnej, którą postrzegały jako przejaw dominacji klasy elit nad ubogimi warstwami społeczeństwa. Dało to impuls do rozwinięcia koncepcji samopomocy, która później stanie się znakiem rozpoznawczym programu państwa socjalnego.

Rosnąca popularność idei państwa opiekuńczego, tzw. welfare state, po drugiej wojnie światowej odcisnęła piętno również na szwedzkim trzecim sektorze. Wskutek interwencjonizmu państwowego w wielu obszarach państwo przejmowało działania organizacji, dając jednocześnie duże możliwości rozwoju spółdzielniom. Tak było zwłaszcza w latach 50. i 60., kiedy to państwo zwiększyło finansowanie edukacji, kultury i sportu.

Kolejny przełom dla szwedzkiej pozarządówki następuje w latach 70. za sprawą kryzysu gospodarczego oraz powstania tzw. nowych ruchów społecznych zorientowanych na problematykę feminizmu, ekologię, prawa człowieka czy mniejszości seksualnych. Do tego wszystkiego trzeba dodać także reorganizację istniejących już podmiotów trzeciego sektora, które zaczynają mieć o wiele więcej do powiedzenia dzięki zmianom w funkcjonowaniu polityki społecznej, tzw. welfare mix, opartej na podejściu wielosektorowym. Zgodnie z koncepcją welfare mix nie tylko państwo ma wpływ na dobrobyt swoich obywateli, ale również sektor obywatelski oraz prywatny.

(…)

Edukacja na potęgę
Wysoki stopień zaangażowania obywatelskiego w Szwecji dobrze ilustruje frekwencja wyborcza. Aż cztery razy przekroczyła 90% (najwyższa była w 1976 r. – 91,8%), a w ostatnich latach osiągała wyniki rzędu 80%. Jest to rezultatem nie tylko bogatych tradycji systemu politycznego, ale także położenia dużego nacisku na kwestię edukacji obywateli. W kraju Wikingów bardzo popularna jest nieformalna edukacja dorosłych, tzw. study circle method, łącząca animację społeczną z formą grupy samouczącej się. Study circles finansowane są przez państwo i władze lokalne.
(…)

Czytaj całość na portalu Ngo.pl .

Komentarze

Dodaj nowy