|
W ciągu ostatniej dekady na polskim rynku filmowym pojawia się coraz więcej obrazów o tematyce gej/les. W zapomnienie odchodzą czasy, kiedy kino zwane „branżowym” dostępne było w dystrybucji zwanej „pokątną” – dziesiątki razy kopiowało się zdartą taśmę VHS, filmy „zakazanej gałęzi filmowej” można było upolować, czatując nocą, aż Polsat pokaże Trzy serca (bo w końcu Baldwin), względnie Gię (bo wraz z Tomb Raiderem przyszła moda na Angelinę). Od kilku lat mamy poznańskiego dystrybutora Tongariro Releasing, specjalizującego się wyłącznie w tematach gej/les (Zabiłem moją matkę, Śniadanie ze Scotem, Shortbus), i specjalną serię „Rainbow Collection” (Mayfly), która przypomniała między innymi film High Art Lisy Cholodenko, a ostatnio – fińskie Pułapki dorosłości w reżyserii Aleksiego Salmenperä. Te drugie, od czasu premiery w 2004 roku, aż do dziś pozostawały praktycznie nieznane polskiemu widzowi. Na portalu Filmweb ktoś dawno temu napisał, że widział je w telewizji, ale nie pamięta, na którym kanale (czyżby Polsat nocą?); ktoś inny, że żałuje, że nie znajduje tej pozycji na półkach polskich wypożyczalni wideo. Teraz będzie miał okazję zobaczyć Pułapki dorosłości na półkach polskich wypożyczalni DVD. Postęp techniczny wspiera działania na rzecz równości. Pułapki dorosłości warto porównać z węgierskim Innym spojrzeniem Károly’ego Makka (1982), z Jadwigą Jankowską-Cieślak i Grażyną Szapołowską w rolach głównych; i z niedawną Chloe (2009) Atoma Egoyana – uproszczonym remakiem Nathalie Anne Fontain z 2003 roku. Aleksi Salmenperä sięgnął po prosty schemat: „pasożyt” w postaci lesbijki/biseksualistki wkracza w życie heteroseksualnej pary – tu potencjalnej przyszłej rodziny, czyli podstawowej komórki społecznej; zakaża ją, prowadzi do dramatu i… Najczęściej takie historie kończą się tragicznie – w zachowaniu „pasożyta” jest coś ze zbrodni, musi więc spotkać go kara. W wyżej wymienione podobne historie wpisana była śmierć, w filmie Salmenperä jest nieco inaczej. Z dramatem mamy do czynienia już od samego początku. W odróżnieniu od Innego spojrzenia i w jakimś stopniu także od Chloe, równoprawną postacią jest tu również On, niepozostający w cieniu damsko-damskich wydarzeń. Każdy z trójki bohaterów przeżywa swój życiowy dramat; jak na ironię dramat, który sam nieświadomie wywołuje. On, Antero (Kari Pekka-Toivonen), niespełniony panczenista pragnący niemożliwego – olimpijskiego złota – robi wszystko, żeby je zdobyć. Najpierw podaje narzeczonej (są razem 15 lat) tabletki wczesnoporonne, rozpuszczone w kieliszku szampana, którym wznoszą toast z okazji przyjętych przez nią oświadczyn (sic!). Potem potajemnie poddaje się zabiegowi wazektomii, ponieważ dziecko-wpadka w momencie pogoni za karierą byłoby dla niego najgorszym złem. W końcu cierpi, dziwiąc się, że Ona go zostawia. Ona, Venla (Minna Haapkylä), źle lokuje swoje uczucia. Żyje z mężczyzną, który jej nie kocha – a nawet, jeśli mówi, że kocha, to jego hiperegoistyczne zachowanie nie pozwala nam w to uwierzyć. „Ta trzecia”, Satu (Minntu Mustakallio), z kolei nie dość uważnie waży swoje emocje – niby kocha Venlę, ba, nawet przedstawia ją (znów niczego nieświadomą!) umierającej na raka matce jako swoją dziewczynę. Nie przeszkadza jej to jednak iść do łóżka z kumplem swojego brata. Zachodzi w ciążę, której tak bardzo pragnęła Venla, obojętnie – z Antero czy za pomocą zabiegu in vitro (notabene miała go przeprowadzić Satu, obie panie pracują w jednej klinice leczenia bezpłodności). Satu decyduje się związać z ojcem dziecka i, chyba nieświadomie, wpisać w społecznie pożądany model rodziny. W tym samym czasie Venla zdążyła już porzucić myślenie o tym modelu i zakochać się w Satu. Wszędzie czyhają tytułowe pułapki dorosłości. Czy prowadzą do tragedii? Salmenperä nie daje jednoznacznej odpowiedzi. Kiedy już związek Venli i Antero leży w gruzach, i kiedy fundamenty potencjalnego związku Venli i Satu zostały mocno podmyte, Venla przyjeżdża na pogrzeb matki Satu. Obie wymieniają się kilkoma frazesami o odpowiedzialności i… Zaciemnienie. Miłego seansu. Krytyka Polityczna jest patronem medialnym filmu.
Na podobny temat
|
Order software online 
@Spokojny "Overall proponuje...
Pomysł, żeby na każdą parę przypadało...