Nowy numer „Zeitschrift für sozialistische Politik und Wirtschaft” przedstawia prognozy i rady, jak wyjść z kryzysu gospodarczego i jaką rolę w formułowaniu alternatywy dla neoliberalizmu powinna odegrać lewica. Kai Burmeister i Stefan Stache we wstępie: Zeit für einen neuen New Deal zarysowują lewicowy model polityki ekonomicznej: zwiększenie roli państwa socjalnego, popieranie inwestycji w innowacyjne i proekologiczne technologie, wzmocnienie kontroli rynków finansowych na poziomie europejskim i światowym, wzrost interwencjonizmu w gospodarce i poddanie go demokratycznej kontroli.

Eckhard Hein i Achim Truger, członkowie Instytutu Makroekonomii i Badań nad Rozwojem Gospodarczym (IMK) w Dusseldorfie, w artykule Finanzmarktkrise und globale Rezession - Konjunkturpakete sind nicht genug!  przedstawiają historię kryzysu oraz zarzucają krótkowzroczność obecnym reakcjom na kryzys. Zamiast finansowego wspierania instytucji odpowiedzialnych za krach systemu finansowego, postulują zwiększenie inwestycji w nowe sektory gospodarki oraz wzrost świadczeń społecznych.

Kai Burmeister i Till van Treeck w tekście Welche Wirtschaftspolitik nach der Finanzkrise? Zur Aktualität der Kernausagen von John Maynard Keynes piszą: „Wprawdzie rozumie się to samo przez się, że wraz z kryzysem finansowym dobiegła końca faza deregulacji w ekonomii. Niemniej jednak w potocznym rozumieniu wciąż nie wiadomo, kto za ten kryzys odpowiada i jak wypracować wspólne i solidarne rozwiązanie”. Kryzys nie jest tylko chwilową słabością kapitalizmu, ale przynależy jego istocie. Dotychczasowa polityka gospodarcza państwa, skupiająca się na walce z załamaniem się rynków finansowych w istocie nie podważa fundamentów neoliberalizmu, ale je wspiera. Z tego powodu niezwykle ważne dla lewicy jest sformułowanie nowych celów dla polityki gospodarczej, w czym, według autorów, pomocna może być myśl Johna M. Keynesa.

Z kolei Michael R. Krätke, profesor ekonomii politycznej Uniwersytetu w Amsterdamie, twierdzi, iż kryzys stanowi godzinę próby dla lewicy, ale jest też okazją do wprowadzenia radykalnych reform prosocjalnych i proekologicznych. Autor kończy słowami: „Dziś, nie jutro, europejska lewica musi pokazać, że ma pomysł i odwagę” (artykuł New Deal, neues Bretton Woods und was dann?).

Komentarze

Dodaj nowy

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:	nie powiadamiajpowiadom
Strona www:
Tytu?:
UBBCode:	-kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybia?y?ó?ty -rozmiar-malutkima?y?rednidu?yogromny
	Prosz? wpisa? kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.”

Na podobny temat

• Kalendarium kryzysu, cz. 01
• Niemcy: Kto miał rację, kto się mylił
• Lublin: Kryzys. I co dalej?
• Kryzys bankowy czy kryzys neoliberalizmu?
• Łódź: Relacja z debaty o kryzysie