Polska zieloną wyspą. Z aplauzem podchwytujemy słowa premiera i chcemy więcej. Niech zielona metafora użyta do podkreślenia zwinności, z jaką nasz kraj radzi sobie z kryzysem stanie się osią debaty na temat dalszego rozwoju Polski i jego zasad.
Jesteśmy w punkcie zwrotnym. Znowu zgoda. Jednak świadomość dziejowego przełomu ma dziś cały świat. Decyzje już zapadły. Szczyt ONZ w Kopenhadze i Forum Ekonomiczne w Davos potwierdziły intuicje wyrażane od wielu miesięcy:

Po pierwsze, głównym wektorem rozwoju światowego systemu gospodarczego po kryzysie będzie nowa rewolucja przemysłowa oparta na rozwoju nowych technologii pozyskiwania energii i ochrony zasobów. Kto wygra w tym wyścigu, ten zdominuje przyszły rozwój, warto powtórzyć za Christine Lagarde, minister gospodarki Francji.

Po drugie, wyzwania klimatyczne i globalne wyzwania środowiskowe stały się przestrzenią rywalizacji geopolitycznej.

Po trzecie, powodzenie zielonych reform zależy od odnowy demokracji zwiększającej udział obywateli w procesach decyzyjnych i wykorzystującej w kształtowaniu polityki najnowsze rozwiązania komunikacyjne.
Stoimy więc w Polsce wobec wyzwań o nie mniejszej skali, niż w czasach, gdy z innymi ludami Europy Środkowej demontowaliśmy komunizm. W kierunku polskiej zielonej wyspy zbliża się fala tsunami światowej zielonej rewolucji. By wyzwaniom tym sprostać, potrzebny jest podobny jak w czasach eksplozji Solidarności entuzjazm i taka sama mobilizacja społecznej energii. Potrzebny jest także nowy pomysł na rozwój, nowa idea dla Polski przełamująca postkolonialne schematy myślenia, nakazujące za wszelką cenę obrony struktur gospodarki i społeczeństwa z epoki, jaka ginie już za dziejowym horyzontem. Nie jesteśmy ani zbyt biedni, ani zbyt głupi, by skazywać się na rolę skansenu.
Potrzebujemy pilnie debaty, która pozwoli zrozumieć gdzie zmierza świat i jaka jest stawka wyzwań.
Potrzebujemy nowej umowy społecznej, która przełoży te wyzwania na język zasad i program modernizacji Polski oparty na zrównoważonym rozwoju. Miarą skuteczności nie będzie jedynie tempo wzrostu gospodarczego, lecz także społeczny dobrostan, jakość środowiska i prężność kultury.
Rok 2010 - zbliża się trzydziesta rocznica powstania Solidarności, wielkiej innowacji społecznej, nowego ruchu społecznego i obywatelskiego, który wtedy zachwycił cały świat i stał się inspiracją zarówno dla myśli prawicowej, jak i lewicowej. To dobry moment aby przypomnieć zagubione etyczne i społeczne przesłanie tamtych czasów i odnowić jego ducha. To doskonały czas, by zorganizować Polski Zielony Okrągły Stół i dogadać się, jak Polak z Polakiem, w jakim kraju chcemy żyć za lat10, 20 i 30.

Krytyka Polityczna i Ośrodek Badań nad Przyszłością Collegium Civitas zapraszają na ogólnopolski cykl debat „W stronę Polskiego Zielonego Okrągłego Stołu”.
Prowadzenie: Przemysław Sadura (KP), Edwin Bendyk (Tygodnik „Polityka”,  Ośrodek Badań nad Przyszłością Collegium Civitas)

Na podobny temat

• 25 czerwca: W stronę Polskiego Zielonego Okrągłego Stołu
• Warszawa: Nowy globalny (nie)ład
• Relacja: W stronę Polskiego Zielonego Okrągłego Stołu
• NWS: Społeczeństwo obywatelskie i ekologia
• Warszawa: Kongres Praw Obywatelskich