Krytyka Polityczna - Kopenhaga, dzień 8

Nowość w sklepie KP!

Katalog Książek KP

Najnowszy numer KP

Komentarze

CYTAT DNIA

Pytałem decydentów MFW, jakie mają dowody na to, że ich neoliberalna polityka jest właściwa. Odpowiadali, że nie potrzebują dowodów. Wyglądało to tak, jakby chodziło im nie o politykę, lecz o religię. Ale to tylko część odpowiedzi. Forsowali taką politykę także dlatego, że chciało jej Wall Street. Niestabilność, kryzysy, łączenie firm, dzielenie firm to raj dla sektora finansowego, który robi na tym ogromne pieniądze.
Joseph E. Stiglitz

Książki w sklepie KP

Warto przeczytać

Order software online

Kopenhaga, dzień 8

Jakub Bożek

14.12.2009

Dziś zaczyna się drugi tydzień negocjacji i prawdziwe szaleństwo. Przed wejściem tłoczy się tłum ludzi, którzy zdecydowali się przyjechać na kluczowe momenty konferencji. Znajdziecie tam nie tylko przedstawicieli NGOs i spóźnialskich dziennikarzy. Wśród stojących i marznących jest sporo przedstawicieli europarlamentu i rządowych delegacji. Podobno do Bella Center kolejka liczy 45 tysięcy ludzi, trzykrotnie więcej niż norma dopuszczająca dla tego centrum konferencyjnego, zbudowanego z myślą o pomieszczeniu „zaledwie” 15 tysięcy. Liczba przedstawicieli NGOs zostanie zmniejszona do tysiąca, a swoboda poruszania się dziennikarzy i reporterów telewizyjnych zostanie znacznie ograniczona.

Po przebiciu się przez bramkę, wrażenie chaosu i podniecenia tylko się nasila. Ludzi jest tyle, że tylko cudem nie wchodzą sobie na głowy. Dotychczasowa sprawność organizacyjna ustępuje miejsca coraz większej improwizacji. Konferencje prasowe się opóźniają, zmieniają się przydziały sal na spotkania i wydarzenia.

Atmosfera jest podgrzana do granic możliwości. Niestety przenosi się to też na uczestników rozmów. Właśnie przed chwilą Oxfam podał informację, że kraje afrykańskie właśnie przerwały negocjacje. By zrozumieć dlaczego, warto zapoznać się (oczywiście z grubsza) z tym jak urządzona jest praca dyplomatów klimatycznych.

Tu, w Kopenhadze rozmowy dzielą się na dwa główne wątki, którymi zajmują się odpowiednie grupy robocze. I tak mamy AWG (ad hoc working group) LCA (Long-term Cooperative Action) - czyli grupę zajmującą się długoterminową współpracą w ramach konwencji klimatycznej UNFCCC. Drugą grupą jest AWG KP, w której prowadzi się rozmowy na temat dalszych zobowiązań w ramach protokołu z Kioto. Ta druga ścieżka jest o wiele ważniejsza dla krajów rozwijających się, ponieważ dyskutuje się w niej o zobowiązaniach redukcyjnych tylko dla krajów zindustrializowanych. Architektura protokołu z Kioto opiera się bowiem na założeniu wspólnych, ale zróżnicowanych zobowiązań. To właśnie dzięki temu zapisowi, kraje rozwijające uczestniczą w działaniach na rzecz przeciwdziałania globalnemu ociepleniu na innych zasadach.

Kraje afrykańskie zerwały negocjacje, ponieważ uznały, że rozmowy AWG KP są bezproduktywne. Równocześnie zadeklarowały, że nie pozwolą na wznowienie negocjacji do czasu aż przedłużenie protokołu z Kioto nie stanie się priorytetem dyplomatów klimatycznych. Jest to jedyny mechanizm dzięki, któremu nowe porozumienie wypracowana w Kopenhadze będzie wiążące prawnie. Więcej na stronie Oxfamu.

Prędzej, czy później negocjacje zostaną wznowione. Czy to oznacza, że stanowisko krajów afrykańskich jest bez znaczenie, że można je uznać za zbędne dramatyzowanie? Zdecydowanie nie. To co obserwujemy na negocjacjach klimatycznych to kolejne przegrupowanie sił w walce bogatej Północy z biednym Południem. Nie da się ukryć, że to właśnie kraje Południa przedstawiały konstruktywną krytykę. To kraje rozwijające się przedstawiały nowe propozycje porozumienia klimatycznego i sprawnie włączały w swoje działania oddolne ruchy ekologiczne, a w końcu przekierowały debatę z kwestii czysto ekonomicznych także na racje etyczne.

Komentarze

Dodaj nowy