Z Czech nadeszło do nas wreszcie coś, czego sobie zawsze życzyłem. Żadna literatura poprawiająca nastrój. Żadna opowieść o człowieku, który bierze życie takim, jakie jest, i potrafi się cieszyć każdą jego chwilą. Żadna książka wypoczynkowa Michala Viewegha czy Haliny Pawlowskiej.

O powieści Planeta samych chłopców Adama Georgieva pisze Mariusz Szczygieł na łamach „Gazety Wyborczej” z dnia 17 sierpnia 2010 r.

Bękart literatury pięknej i brukowej popołudniówki

Autor uważa, że można traktować „Planetę samych chłopców” jak literacki reportaż. Jak twierdzi tłumacz tej książki Karol Furmański, jeśli reportaż to bękart literatury pięknej i brukowej popołudniówki, to książka Georgieva na pewno jest reportażem, bo znajdziemy tam wszystko od powieści, przez dramat, po lirykę. Tylko i wyłącznie reportaż z życia może dostarczyć takiej różnorodności.

Przyszło mi do głowy, że jest to reportaż z wnętrza antyhordy. Jak dowodził Freud, samców pozbawionych skłonności do dominacji wypędzano z hordy. Żyli razem poza obrębem społeczności i tam narodził się homoseksualizm. Ale „wydaleni” tworzą w antyhordzie własne prawa i struktury, o tym też może być ta opowieść. Przy takiej interpretacji „Planeta” ma związek z „Lubiewem” Michała Witkowskiego. I obie będą pracami z zakresu antropologii współczesności.

Choć dla mnie „Planeta” i pozostałe książki z trylogii są uniwersalnymi historiami o pociągu seksualnym, który miota ludźmi i roztrzaskuje ich, zanim zdążą odróżnić go od miłości. Tyle że historie te zostały włożone w realia mieszkań i klubów, w których przebywają mężczyźni pożądający mężczyzn.

Więcej…

Uwaga: Książki Wydawnictwa Krytyki Politycznej dostępne są w cenie promocyjnej w Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat, Świetlicy KP w Trójmieście i księgarni internetowej KP, a także w sieciach Empik i Matras, sklepie internetowym Merlin.pl oraz dobrych księgarniach na terenie całej Polski.

Na podobny temat

• Nadzieja to świnia - o „Planecie samych chłopców”
• Planeta samych chłopców
• Planeta pełna chłopców. Profanacja, patos, a może coś jeszcze?
• Splot o „Planecie samych chłopców”
• Furmański: „Planeta samych chłopców” - bez zbędnych konwenansów