Z takimi książkami jak „Dialektyka oświecenia” jest problem. Niby wszyscy o nich wiedzą, każdy słyszał, niektórzy czytali w całości, inni we fragmentach. Takie książki żyją już swoim życiem, trochę obok czytelników, trochę na zasadzie lektury obowiązkowej wybranych fragmentów.

Dzieło dwóch najbardziej znanych przedstawicieli Szkoły Frankfurckiej, Maxa Horkheimera i Theodora Wolfganga Adorna, to już dziś klasyka z wszystkimi niedogodnościami towarzyszącymi dziełom tak zakwalifikowanym. Pierwsze polskie tłumaczenia pisanej w latach II wojny światowej i wydanej w 1947 „Dialektyki” ukazało się w 1994 roku. Dziś dostajemy ją ponownie do ręki.

Czytaj całość recencji Oli Ratajczak w serwisie Literatki.com.

Na podobny temat

• Dialektyka oświecenia. Fragmenty filozoficzne
• Łódź, 30 listopada: Wykład Adama Lipszyca
• Peter Sloterdijk w Warszawie
• Histmag.org i Literatki.com o „Islandii. Przewodniku nieturystycznym”
• Bałkany są wszędzie