|
Dialektyka oświecenia. Fragmenty filozoficzne |
|
|
dg
|
|
08.05.2010 |
Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem, a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej.
Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia.
fragment książki
O AUTORACH
Max Horkheimer (1895 – 1973) – z wykształcenia psycholog i filozof, jedna z najważniejszych postaci i dyrektor frankfurckiego Institut für Sozialforschung. W Polsce ukazały się m.in. Krytyka rozumu instrumentalnego (2007) oraz Społeczna funkcja filozofii. Wybór pism (1987).
Theodor W. Adorno (1903 – 1969) – filozof, socjolog i teoretyk muzyki związany ze szkołą frakfurcką i teorią krytyczną. Po polsku ukazały się m.in. Dialektyka negatywna (1986), Minima moralia (1999).
DANE KSIĄŻKI
Tutuł: Dialektyka oświecenia. Fragmenty filozoficzne
Autor: Max Horkheimer, Theodor W. Adorno
Seria Idee t. 21
Kategoria: Filozofia, Politologia
Gatunek: Esej
Tłumaczenie: Małgorzata Łukasiewicz
Redakcja: Julian Kutyła, Maciej Kropiwnicki
Korekta: Anna Sidorek
ISBN: 978-83-61006-85-5
Okładka: miękka
Format: 145x205
Liczba stronic: 320
Wydawnictwo Krytyki Politycznej
Miejsce i czas wydania: Warszawa 2010
Cena: 39,90
Premiera: czerwiec 2010
Na podobny temat
|
Może nie stereotyp matki polki ale st...
Jakiś problem z czytaniem ze zrozumie...