NOWOŚĆ W SKLEPIE KP

Partycypacja_okladka_150px.jpg

>>Już jest: KP30!

kp30_okladka_300px.jpg

Komentarze

polska_OST_NEW01m.jpg

CYTAT DNIA

Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem

Katalog Książek KP

Książki w sklepie KP

Advertisement
Order software online
Lewica od Foucaulta - Dyscypliny: szkoła Drukuj
(ost)   
12.03.2007
Image
Fundacja im. Tomka Byry zaprasza na kolejną sesję Seminarium Foucault. Naszym gościem będzie Piotr Laskowski, spotkanie poprowadzi Michał Herer.
20 marca, wtorek, godz. 18.30, REDakcja KP


Foucault zawsze wymieniał szkołę w jednym ciągu z innymi instytucjami - szpitalem, fabryką, koszarami, więzieniem. Każdy z tych ośrodków był dla niego urządzeniem swoistym, realizującym określone cele (leczyć, kształcić, produkować itd.), zarazem jednak wszystkie one wpisywały się w jeden abstrakcyjny diagram - diagram władzy dyscyplinarnej. Właśnie funkcja dyscyplinarna jawi się Foucaultowi jako wspólny mianownik owych instytucji, bez których nie sposób wyobrazić sobie nowoczesnego społeczeństwa.

Na sesji chcemy - wraz z Państwem i z naszym gościem - zastanowić się nad aktualnym statusem urządzenia szkolnego. Czy nadal jest ono częścią maszyny dyscyplinarnej? Czy dziś obowiązują w niej wciąż te same techniki panoptycznego nadzoru, kontroli i indywidualizacji przez ujarzmienie? Jakie nowe techniki dołączyły do tamtych i co wniósł pod tym względem w Polsce proces transformacji?

Są tacy, którzy twierdzą, że epoka Dyscypliny dobiegła końca, że oto wchodzimy w erę Informacji albo Konsumpcji (imiona mogą być różne), gdzie siermiężne technologie władzy dyscyplinarnej stają się anachroniczne, zbędne. Na podobnej zasadzie niegdyś sama władza dyscyplinarna wyparła zbytkowne rytuały władzy suwerennej. Czy w istocie tak się właśnie dzieje? Czy rzeczywiście jeden porządek władzy zastępuje inny, tak jak następują po sobie dwa nieprzystawalne do siebie paradygmaty? A może mamy tu do czynienia raczej z nawarstwianiem się technologii władzy - ze współistnieniem, za każdym razem inaczej skonfigurowanych, elementów reżimu suwerenności, dyscypliny i biowładzy?

Punktem wyjścia rozważań Foucaulta w Nadzorować i karać było zjawisko niebywałego złagodzenia wyroków, proces odchodzenia od rytuału kaźni, gdzie ciało skazańca poddawano straszliwym i wyszukanym torturom. Przejście do bardziej „miękkich” technologii władzy nie oznacza bynajmniej jej zniknięcia. Powinniśmy mieć to na uwadze dyskutując o szkole i jej miejscu w naszym społeczeństwie. W instytucji tej - z racji jej kluczowej funkcji reprodukowania panującego porządku społecznego - uwidaczniają się wszystkie mechanizmy rządzące funkcjonowaniem tego porządku, z jego ekonomicznym rozwarstwieniem i neoliberalnymi strategiami akumulacji zasobów ludzkich.
 

Materiały na spotkanie na stronie Seminarium Foucault w katalogu „Seminarium: sesje, lektury” - dostęp dla zalogowanych uczestniczek i uczestników.

Na podobny temat

Aktualizacja    ( 12.03.2007 )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Generated in 0.42543 Seconds