NOWOŚĆ W SKLEPIE KP
>>Już jest: KP30!
Komentarze
CYTAT DNIA
Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem
Książki w sklepie KP
|
Order software online
|
Lewica od Foucaulta - Dyscypliny: szkoła |
|
|
(ost)
|
|
12.03.2007 |
Fundacja im. Tomka Byry
zaprasza na kolejną sesję Seminarium Foucault.
Naszym gościem będzie Piotr Laskowski, spotkanie poprowadzi Michał Herer.
20 marca, wtorek, godz. 18.30, REDakcja KP
Foucault zawsze wymieniał szkołę w jednym ciągu z innymi
instytucjami - szpitalem, fabryką, koszarami, więzieniem. Każdy z tych ośrodków
był dla niego urządzeniem swoistym, realizującym określone cele (leczyć, kształcić,
produkować itd.), zarazem jednak wszystkie one wpisywały się w jeden
abstrakcyjny diagram - diagram władzy dyscyplinarnej. Właśnie funkcja
dyscyplinarna jawi się Foucaultowi jako wspólny mianownik owych instytucji, bez
których nie sposób wyobrazić sobie nowoczesnego społeczeństwa.
Na sesji chcemy - wraz z Państwem i z naszym gościem -
zastanowić się nad aktualnym statusem urządzenia szkolnego. Czy nadal jest ono
częścią maszyny dyscyplinarnej? Czy dziś obowiązują w niej wciąż te same
techniki panoptycznego nadzoru, kontroli i indywidualizacji przez ujarzmienie?
Jakie nowe techniki dołączyły do tamtych i co wniósł pod tym względem w Polsce
proces transformacji?
Są tacy, którzy twierdzą, że epoka Dyscypliny dobiegła
końca, że oto wchodzimy w erę Informacji albo Konsumpcji (imiona mogą być
różne), gdzie siermiężne technologie władzy dyscyplinarnej stają się
anachroniczne, zbędne. Na podobnej zasadzie niegdyś sama władza dyscyplinarna
wyparła zbytkowne rytuały władzy suwerennej. Czy w istocie tak się właśnie
dzieje? Czy rzeczywiście jeden porządek władzy zastępuje inny, tak jak
następują po sobie dwa nieprzystawalne do siebie paradygmaty? A może mamy tu do
czynienia raczej z nawarstwianiem się technologii władzy - ze współistnieniem,
za każdym razem inaczej skonfigurowanych, elementów reżimu suwerenności,
dyscypliny i biowładzy?
Punktem wyjścia rozważań Foucaulta w Nadzorować i karać było
zjawisko niebywałego złagodzenia wyroków, proces odchodzenia od rytuału kaźni,
gdzie ciało skazańca poddawano straszliwym i wyszukanym torturom. Przejście do
bardziej „miękkich” technologii władzy nie oznacza bynajmniej jej zniknięcia.
Powinniśmy mieć to na uwadze dyskutując o szkole i jej miejscu w naszym
społeczeństwie. W instytucji tej - z racji jej kluczowej funkcji reprodukowania
panującego porządku społecznego - uwidaczniają się wszystkie mechanizmy
rządzące funkcjonowaniem tego porządku, z jego ekonomicznym rozwarstwieniem i
neoliberalnymi strategiami akumulacji zasobów ludzkich.
Materiały na spotkanie na stronie Seminarium Foucault
w katalogu „Seminarium: sesje, lektury” - dostęp dla zalogowanych
uczestniczek i uczestników.
Na podobny temat
|
|
Aktualizacja ( 12.03.2007 )
|
|
|
|
Pomysł, żeby na każdą parę przypadało...
Sympatyczna opowiastka. Sympatyczna, ...