Pamięta pan: „Człowiek na dworcu/który mówi/nie wiem po co tu przyszedłem/aż po wielu latach/albo po czymś takim/jak młodość albo miłość/z ręką na gardle/chce wszystko naprawić/i poprawia krawat”. To pan napisał za pierwszej młodości. Poprawiony ten krawat?
Chyba wreszcie zerwałem go z szyi. Nie ma dla kogo się stroić. Lepiej się czuję, jak nic nie mam na gardle - Jerzy Skolimowski w rozmowie z Jackiem Żakowskim na portalu Polityka.pl.

Czytaj też: Skolimowski. Przewodnik KP.

Na podobny temat

• Skolimowski dostanie nagrodę na Camerimage
• Gniezno: Relacja ze Skolimowski Fest
• „Splot” o przewodniku po Skolimowskim
• „artPapier” o „Skolimowski. Przewodnik KP”
• Wiśniewska: Buntownicy poprawiają krawat