Nowość w sklepie KP!
Najnowszy numer KP
Komentarze
CYTAT DNIA
Pytałem decydentów MFW, jakie mają dowody na to, że ich neoliberalna polityka jest właściwa. Odpowiadali, że nie potrzebują dowodów. Wyglądało to tak, jakby chodziło im nie o politykę, lecz o religię. Ale to tylko część odpowiedzi. Forsowali taką politykę także dlatego, że chciało jej Wall Street. Niestabilność, kryzysy, łączenie firm, dzielenie firm to raj dla sektora finansowego, który robi na tym ogromne pieniądze.
Joseph E. Stiglitz
Książki w sklepie KP
|
Order software online
|
Projekt Agamben: Wykład Jakuba Majmurka |
|
|
j
|
|
27.05.2009 |
Agamben - wokół Spektaklu. Wykład Jakuba Majmurka (KP).
29 maja, piątek, godz. 11.30, Collegium Maius, ul. Fredry 10, Sala Śniadeckich
Swoje wystąpienie chciałbym zacząć od definicji spektaklu, tak jak rozumie je Guy Debord, osoba która będzie miała wielki wpływ na myśl Agambena. Dla Deborda spektakl to „kapitał tak skoncentrowany, że zmienia się w obraz”, nowa forma ideologii, charakterystyczna dla późnego kapitalizmu. W dalszej części wystąpienia pragnąłbym pokazać, w jaki sposób Agamben podejmuje myśl Deborda na temat spektaklu. Wyjdę tu od przedstawienia agambenowskiej koncepcji profanacji jako działania politycznego. Profanacja jest dla Agambena podstawą wszelkiej działalności emancypacyjnej, przywracaniem człowiekowi jego wyalienowanych tworów. Problem z tak rozumianą polityką dziś, w dobie hegemonii Spektaklu, polega na tym, że Spektakl pochłania wszelkie akty profanacji, wzmacnia się dzięki nim i „żywi się nimi”. Chciałbym zastanowić się co dla perspektyw radykalnej polityki emancypacyjnej znaczą tezy Agambena mówiące, że współczesny kapitalizm oparty o dominację spektaklu jest epoką, w której profanacja jest niemożliwa, a najważniejszym wyzwaniem politycznym jest „profanowanie tego, co nieprofanowalne”. By poszukać odpowiedzi na to pytanie sięgnę po koncepcje Agambena wyłożone w pracy Wspólnota, która nadchodzi. Włoski filozof wchodzi w niej w dialog z rozważaniami Waltera Benjamina na temat „zaniku aury” dzieła sztuki, oraz towarzyszących im zjawisk utowarowienia ludzkiego ciała w Spektaklu. Dostrzegając wszystkie ich negatywne aspekty Agamben widzi w nich także emancypacyjny potencjał. Myśl Agambena dostrzega w tych wszystkich zjawiskach ukrytą możliwość nowego typu wspólnoty, „wspólnoty bez założeń”, bez żadnych partykularnych tożsamości, tworzonej przez jednostki, które są po prostu „takie oto”. Chciałbym zestawić ze sobą te dwa obecne w myśli Agambena momenty myślenia o spektaklu, oraz pokazać, że tworzą one dialektyczne continuum, w którym Spektakl jest z jednej strony główną barierą, a z drugiej głównym punktem wyjścia dla wszelkiego myślenia o emancypacji. Na końcu swojego wystąpienia zastrzeżenia przedstawię swoje zastrzeżenia co do agambenowskiej wizji „wspólnoty bez założeń”, wskazując na jej dwuznaczności.
Jakub Majmurek - członek Zespołu Krytyki Politycznej, doktorant w Szkole Nauk Społecznych przy IFiS PAN, publicysta mediów internetowych (lewica.pl, Internetowy Serwis Polskiego Radia) i drukowanych, zajmujący się tematyką polityczną i kulturalną (przede wszystkim krytyką filmową). W swojej pracy doktorskiej chce zająć się problemem „ontologii aktualności” wyłaniającej się z myśli Agambena, Baudrillarda i Badiou. Interesuje się również teorię Wallersteina oraz teorię filmu.
Na podobny temat
|
|
Aktualizacja ( 29.05.2009 )
|
|
|
|
Krytyka jest prosta jak budowa cepa :...
Dlaczego seria KP dotycząca kobiet na...