Zapraszamy na piąty już wykład w ramach Projektu Agamben. Naszym gościem będzie dr hab. Ewa Domańska (Instytut Historii UAM).
28 listopada, piątek, godz. 11.30, Collegium Maius, Sala Śniadeckich, ul. Fredry 10, Poznań
Agamben i humanistyka nie-antropocentryczna
(Człowiek ● nie-człowiek oraz Ludzkie ● nie-ludzkie ● nieludzkie)
Seminarium poświęcone będzie analizie wybranych fragmentów prac Giorgio Agambena, w których porusza on zagadnienie relacji między człowiekiem (uomo), nie-człowiekiem (non-uomo) oraz tym, co ludzkie (umano), nie-ludzkie i nieludzkie (inumano). W tym kontekście, figura muzułmana staje się paradygmatycznym przeciwieństwem człowieka – nie-człowiekiem (Il musulmano è il non-uomo che si presenta ostinatemente come uomo e l’umano che è impossibile sceverare dall’inumano). Agamben interesuje się przede wszystkim procesem tworzenia przez człowieka tego, co nie-ludzkie w łonie samego człowieczeństwa (muzułman, niewolnik, barbarzyńca, emigrant). Jego rozważania na ten temat warto porównać z koncepcjami Rosi Braidotti, która krytykuje go za skupiania się na problemach człowieczeństwa, a ignorowanie relacji między człowiekiem i zwierzęciem. W perspektywie jej prac, koncepcja Agambena jest dla rozwijającej się posthumanistyki zbyt tradycyjna, bo poświadczająca „narcyzm ludzkiego podmiotu”. W kontekście tych rozważań omawiane będą także pojęcia „biopolityki” i „nagiego życia”, jako ważne kategorie dla rozwijającego się paradygmatu humanistyki nie-antropocentrycznej.
Wszyscy uczestnicy proszeni są o dokładne przestudiowanie rozdziału 2 „Muzułman” z: Giorgio Agamben, Co zostaje z Auschwitz? (Homo Sacer III).
Uwaga: Teczka z tekstami znajduje się w kserze przy ul. Kościuszki (pierwszym od ulicy Fredry) dostępna na hasło: PROJEKT AGAMBEN.
Bibliografia:
Agamben, Giorgio, Co zostaje z Auschwitz. Archiwum i świadek (Homo sacer III), przeł. Sławomir Królak. Warszawa: Sic!, 2008 (roz. 2 „Muzułman”, s. 41-87).
— -, Homo sacer. Suwerenna władza i nagie życie, przeł. Mateusz Salwa. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2008 (cz. III, s. 163-246).
Braidotti, Rosi, Transpositions. On Nomadic Ethics, Polity Press, 2006 (s. 36-42).
Arystoteles, Hermeneutyka, przeł. Kazimierz Leśniak, w: tegoż, Dzieła wszystkie, t. I. Warszawa: PIW, 1990, s. 69-88.
—
Ewa Domańska - dr hab. w Instytucie Historii
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz visiting associate
professor w Department of Anthropology, Stanford University, USA.
Zajmuje się porównawczą teorią nauk humanistycznych, a zwłaszcza
współczesną anglo-amerykańską teorią i historią historiografii. Autorka
książek: Historie niekonwencjonalne (2006) oraz Mikrohistorie:
spotkania w międzyświatach (1999, 2005). Pod jej redakcją ukazały się w
Polsce - Historia: o jeden świat za daleko? Pamięć, etyka i historia
(2002), a w Stanach Zjednoczonych - Encounters: Philosophy of History
After Postmodernism (1998). Wraz z Markiem Wilczyńskim opublikowała
zbiór artykułów Haydena White’a - Poetyka pisarstwa historycznego
(2000) oraz zredagowała antologię tekstów Franka Ankersmita Narracja,
reprezentacja, doświadczenie (2004).
Na podobny temat
|
Order software online 
Jest nauka w sensie pracowitego latam...
Olek Radynski pisał tu chyba jakiś cz...