Krytyka Polityczna - Projekt Agamben: Wykład Andrzeja Nowaka

Nowość w sklepie KP!

Strona główna

Przewodnik lewicy

Uniwersytet Krytyczny

Katalog Książek KP

Najnowszy numer KP

Komentarze

CYTAT DNIA

Pytałem decydentów MFW, jakie mają dowody na to, że ich neoliberalna polityka jest właściwa. Odpowiadali, że nie potrzebują dowodów. Wyglądało to tak, jakby chodziło im nie o politykę, lecz o religię. Ale to tylko część odpowiedzi. Forsowali taką politykę także dlatego, że chciało jej Wall Street. Niestabilność, kryzysy, łączenie firm, dzielenie firm to raj dla sektora finansowego, który robi na tym ogromne pieniądze.
Joseph E. Stiglitz

Książki w sklepie KP

Order software online

Projekt Agamben: Wykład Andrzeja Nowaka

09.06.2009

„Giorgio Agamben – pułapki krytyków nowoczesności”. Wykład dr. Andrzeja W. Nowaka.
19 czerwca, piątek, godz. 11.30, sala Śniadeckich, Collegium Maius, ul. Fredry 10, Poznań
Giorgio Agamben w swej krytyce nowoczesności podąża utartym szlakiem, który wyznaczają takie nazwiska jak Heidegger, Foucault, Adorno. Krytycy ci w swej jednostronnej krytyce nowoczesności zapoznali dialektyczny moment w łonie tak nowoczesności jak i oświecenia. Celem krytyki jest zwrócenie uwagi na wieloznaczność nowoczesności. Czy biopolityka to owoc nowoczesności, oświecenia czy stosunków kapitalistycznych? Czy wymienione pojęcia i odpowiadające im zjawiska pozostają ze sobą w konflikcie czy synergicznie się wzmacniają? Zasadnicze pytanie jakie można postawić zarówno Agambenowi i wymienionym krytykom brzmi: czy istnieje uprawomocniona władza i panowanie?

Andrzej W. Nowak - Doktor filozofii, (obronił rozprawę pt. Podmiotowość jednostkowa w funkcjonalistycznych i historycznych teoriach systemów społecznych), adiunkt w Zakładzie Filozofii Społecznej i Politycznej w Instytucie Filozofii UAM w Poznaniu. Interesuje się filozofią współczesną, w tym filozofią społeczną i polityczną, problemami związanymi z pojmowaniem filozofii jako nauki krytycznej i jej związków z emancypacją społeczną. Interesuje go analiza systemów – światów Immanuela Wallerstein, a także socjologia wiedzy, szczególnie jej nieklasyczni przedstawiciele (Bruno Latour i inni).

Komentarze

Dodaj nowy