 Jarosław Lipszyc, Daniel Odija (na zdjęciu), Maciej Nowak i Paweł Wodziński będa gośćmi Bartosza Frąckowiaka i Igora Stokfiszewskiego w ramach cyklu Zaangażowani. Spotkania z twórcami nieobojętnymi.
17-20 grudnia, Głośna Samotność, ul. Ratajczaka, Poznań. Start zawsze o 19.00.
Cykl czterech spotkań, których tematem będzie historia ruchu zaangażowanego w literaturze i teatrze.
Jarosław Lipszyc – najbardziej znany twórca poezji politycznej, Daniel Odija – jeden z czołowych reprezentantów prozy nieuciekającej od wątków społecznych, Maciej Nowak – dyrektor Instytutu Teatralnego i ojciec chrzestny współczesnego teatru politycznego, Paweł Wodziński – wybitny reżyser, aktor, scenograf, opowiedzą o swojej „przygodzie” ze sztuką zorientowaną społecznie – ruchem artystycznym, który po dominacji postmodernistycznej estetyki i indywidualizmu lat 90. stał się najbardziej wyrazistą propozycją w literaturze i teatrze nowej dekady.
Spotkania poprowadzą członkowie „Krytyki Politycznej” Bartosz Frąckowiak i Igor Stokfiszewski.
PROGRAM
Czas: 17-20 grudnia 2008, codziennie o godz. 19.00
Miejsce: Głośna Samotność, ul. Ratajczaka 18, przy wejściu do pasażu Apollo
LITERATURA. Prowadzenie: Igor Stokfiszewski
17 grudnia, środa: Jarosław Lipszyc
18 grudnia, czwartek: Daniel Odija
TEATR. Prowadzenie: Bartosz Frąckowiak
19 grudnia, piątek: Maciej Nowak
20 grudnia, sobota: Paweł Wodziński
GOŚCIE:
Jarosław Lipszyc (1975) – dziennikarz, poeta i działacz społeczny. Publikował m.in. w „Lampie”, „Ha!arcie”, „Życiu Warszawy” i „Gazecie Wyborczej”. Był jednym z głównych ideologów i przedstawicieli nurtu neolingwistycznego w poezji. Wydał dwa tomiki: bólion w kostce (1997) oraz poczytalnia (2000). Wykonuje swoje wiersze z towarzyszeniem, specjalnie powołanego w tym celu, zespołu Usta. Członek zarządu Internet Society Polska, walczy o wolne oprogramowanie. Prezes Fundacji Nowoczesna Polska, w ramach której realizuje projekt „Wolne Podręczniki”. Autor bloga „W stronę wolności”. Lipszyc opowiada się za uwolnieniem ludzkiej twórczości od ograniczeń prawno-patentowych, wychodząc z założenia, że kultura jest dobrem wspólnym i wszelkie obostrzenia w jej używaniu są praktykami monopolistycznymi, stanowiącymi zagrożenie dla wolności jednostek. Inicjator „Listu otwartego przeciwko wprowadzeniu patentów na oprogramowanie” (2005) i „Listu otwartego przeciwko DRM” (2006) – cyfrowym systemom ograniczania dostępu do dóbr kultury. Twórca „Mnemotechnik”, wydanych w 2008 roku przez Wydawnictwo KP. Zawsze chciał mieć małego laptopa, nie rozstaje się ze swoim przenośnym komputerem wyprodukowanym na zlecenie armii amerykańskiej. Ma syna Leonarda.
Daniel Odija (1974), polski pisarz i dziennikarz, publicysta. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Gdańskim, pracuje w słupskim oddziale Telewizji Polskiej. Publikował w wielu periodykach literackich, w roku 2000 - ukazał się zbiór jego opowiadań zatytułowany „Podróże w miejscu”. Kolejne jego książki zostały wydane przez Wydawnictwo Czarne. W swoich utworach pisarz maluje realistyczny obraz tzw. Polski B przełomu tysiącleci. Akcja jego powieści i opowiadań rozgrywa się w podupadłych miasteczkach („Ulica”) oraz na popegeerowskiej wsi („Tartak”). Bohaterami Odiji są przegrani transformacji ustrojowej - bezrobotni, bezdomni, podupadli intelektualiści, robotnicy oraz drobni kombinatorzy, złodzieje i oszuści, ale także młodzi ludzie dopiero wkraczający w dorosłość. Wszyscy z trudem utrzymują się na powierzchni, żyjąc z dnia na dzień bez większej nadziei na poprawę losu. Powieść „Tartak” w 2004 znalazła się wśród finalistów nagrody Nike. W 2005 roku wydał książkę „szklana huta”, 2008 roku ukazała się kolejna: „Niech to będzie sen”
Maciej Nowak - Obecnie szef Instytutu Teatralnego w Warszawie. W latach 2000-2006 kierował z sukcesem gdańskim Teatrem Wybrzeże, w którym promował młodych polskich twórców. W czasie jego pracy w Wybrzeżu teatr stał się sceną na której nie unikano tematów społecznych i politycznych. Wcześniej był m.in. redaktorem „Gońca Teatralnego” i „Ruchu Teatralnego”, w latach 1998-2000 prowadził dział kultury „Gazety Wyborczej”. Prekursor i patron współczesnego polskiego teatru zaangażowanego. Poza tym jest krytykiem kulinarnym. W 2008 roku zadebiutował jako aktor w filmie Kasi Adamik „Boisko Bezdomnych”. Jest członkiem zespołu „Krytyki Politycznej”.
Paweł Wodziński - reżyser i scenograf. Na początku swej kariery reżyserował i tworzył scenografię w wielu teatrach polskich. W 1998 roku był założycielem i szefem towarzystwa teatralnego – stowarzyszenia powołanego do promocji współczesnej dramaturgii oraz głoszącego ideę teatru społecznie zaangażowanego. Choć towarzystwo zrealizowało tylko 3 premiery, m.in. „Zbombardowanych” Sarah Kane, 2 projekty dramaturgiczne oraz doprowadziło do wydania kilku książek, to miało decydujący wpływ na rozwój dramaturgii współczesnej w Polsce. W latach 2000 – 2003 Dyrektor Naczelny i Artystyczny Teatru Polskiego w Poznaniu. Teatr ten w czasie dyrekcji Wodzińskiego stał się czołową sceną w Polsce, zrealizował głośne premiery i koprodukcje, wielokrotnie nagradzane na różnych festiwalach i przeglądach. Jest współautorem polskich przekładów angielskich sztuk współczesnych oraz autorem tekstów teoretycznych.
PROWADZĄCY:
Bartosz Frąckowiak (1982) dramaturg, kurator projektów teatralnych, kulturoznawca. Studiował na Międzywydziałowych Indywidualnych Studiach Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim i w Akademii Artes Liberales. Pracował jako dramaturg spektakli, m.in. „Terrordrom Breslau” w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2006) czy „Drugie zabicie psa” w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2007). Współpracuje z reżyserem Wiktorem Rubinem. Przyczynił się do wprowadzenia zawodu dramaturga do polskiego teatru repertuarowego. Autor tekstów poświęconych teatrowi i pokrewnym mu dziedzinom sztuki, które publikował w „Didaskaliach” i „Teatrze”. Interesuje się nowymi i tradycyjnymi mediami, a także kulturą i filozofią miasta. Analizuje związki estetyki z polityką, a swoimi działaniami przełamuje szkodliwy rozdział teorii i praktyki, nauki i sztuki. Stara się zmieniać dyskurs wokół i wewnątrz teatru. Kurator projektu „Performatyka Warszawska”, realizowanego w 2008 roku.
Igor Stokfiszewski (1979) - krytyk literacki. W latach 2001-2006 redaktor działu literackiego magazynu „Ha!art”. Współredaktor (wraz z Piotrem Mareckim i Michałem Witkowskim) antologii „Tekstylia. O rocznikach 70-tych” (2002). Opowiada się za polityczną krytyką literatury, wyrosłą z lektur marksistowskich i neopragmatycznych. Jego teksty „Poezja uników” oraz „Poezja a demokracja” („Gazeta Wyborcza” 8.02.2007 oraz „Tygodnik Powszechny” z 11.03.2007), w których postulował zerwanie z językami metafizycznymi, egzystencjalnymi oraz metapoetyckimi, jakie dominowały w latach 90. na rzecz zaangażowanego czytania poezji, wywołały debatę o miejscu liryki pośród języków teraźniejszości. W 2008 roku zadebiutował jako dramaturg („Piekarnia” na podstawie Bertolda Brechta, w reżyserii Wojtka Klemma). Współprowadzi dwa programy telewizyjne.
Cykl będzie miał swoją kontynuację w nowym roku.
—
Projekt dofinansowano ze środków Miasta Poznania.
 
Na podobny temat
|
