NOWOŚĆ W SKLEPIE KP

Partycypacja_okladka_150px.jpg

>>Już jest: KP30!

kp30_okladka_300px.jpg

Komentarze

CYTAT DNIA

Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem

Katalog Książek KP

Książki w sklepie KP

Advertisement
Order software online
Poznań: Giorgio Agamben. Stan Wyjątkowy Drukuj
dg   
24.02.2008

agamben.jpg Zapraszamy na drugie spotkanie z cyklu „Idee”. Odsłona druga: Giorgio Agamben. Stan Wyjątkowy. Udział wezmą: Edwin Bendyk, Paweł Mościcki i Adam Ostolski. Prowadzenie: Monika Bobako (Instytut Filozofii UAM).

26 lutego, wtorek, godz. 19.00, Teatr Ósmego Dnia

  

Zbyt długie wystąpienei będziemy brutalnie przerywać. Nie zabraknie kawy, którą podamy w czasie przerwy między prelekcjami a dyskusją. Zapraszamy z notesami lub bez.

  

Adam Ostolski (Krytyka Polityczna, Uniwersytet Warszawski) skupi się na roli retoryki stanu wyjątkowego w uzasadnianiu polityki gospodarczej. Paweł Mościcki (Krytyka Polityczna, Uniwersytet Jagielloński) opowie o podstawowych pojęciach filozoficznych prac Agambena. Czym jest dziś władza suwerenna, na czym polega status słynnej postaci homo sacer i jaki kształt przybiera w nowoczesnym społeczeństwie „nagie życie”? Na koniec zaś padnie pytanie o to, jakie antidotum proponuje Agamben na „nowoczesność jako źródło cierpień”. Edwin Bendyk („Polityka”, Collegium Civitas) zajmie się ewolucją biopolityki, nierozerwalnie związanej z liberalną, ekskluzywną definicją podmiotu.

  

Bendyk następująco zapowiada swoje wystąpienie: Istotą ewolucji biopolityki jest określanie kryteriów otwierających uczestnictwo we wspólnocie politycznej, a na zasadzie odwrotności, określanie zasad wykluczenia z tejże wspólnoty. Proces ten z jednej strony prowadzić może do wykluczenia radykalnego (Homo Sacer w analizie Agambena). Z drugiej strony, wywołując emancypacyjną krytykę przyczynia się do ewolucji systemu poprzez wchłonięcie krytyki i adaptację jej w „nowego ducha systemu”. Być może szansę na wyjście z paradoksu niekończącego się cyklu emancypacji i wykluczenia jest posthumanistyczna polityka natury, radykalnie zmieniająca koncepcję podmiotowości politycznej?

  

Zobacz też: Mościcki: Pochwała świeckiej teologii - o Profanacjach Giorgio Agambena.

  

[ilustracja: zdjęcie z filmu „Żywot świętego Mateusza” Pasoliniego, w którym młody Agamben zagrał postać Filipa.]


Na podobny temat

Aktualizacja    ( 26.02.2008 )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Generated in 0.56369 Seconds