Krytyka Polityczna - Mąż i mąż

El Diablo - Interesujące…

|12.07.2010 13:47:16

Jak można być dumnym ze swojego homoseksualizmu lub heteroseksualizmu? Rozumiem,
że można być dumnym z pewnych osiągnięć swojego narodu. Ale z orientacji
seksualnej…

druknepf

|13.07.2010 00:30:40

A ja jestem dumny ze swoich sandałów.

El Diablo - Bo wiecie moi drodzy…

|15.07.2010 22:22:47

…w pewnym wydawnictwie Krytyki Politycznej natknąłem się na stwierdzenie, że
fińskie państwo dobrobytu (szwedzkie też) powstało między innymi na skutek
wspólnych doświadczeń Finów życia w trudnych warunkach naturalnych. Stąd między
innymi Finów potrzeba dzielenia się z rodakami wypracowanym dochodem w bardzo
wysokim stopniu (łączą to niestety z ksenofobią). Sam Marks chyba pisał o
internacjonalizmie zakładając istnienie narodów. Nie zaprzeczam istnieniu
podziałów klasowych.
Po prostu przypadku heteroseksualistów czy
homoseksualistów duma z orientacji seksualnej wydaje mi się absurdalna. Co
innego odwaga i duma z własnej siły w obliczu prześladowania.Równość wydaje mi
się lepszym hasłem dla marszu czy parady.

Kadarka

|12.07.2010 15:09:38

Ja za to nie rozumiem jakim prawem ktoś jest dumny z osiągnięć ludzi,z którymi
tyle ma tylko wspólnego, że się przypadkiem urodzili w tym samym kraju. Za to
rozumiem, że ktoś może być dumny z tego, że jest gejem lub lesbijką w Polsce i
nie tylko się nie załamał, ale nawet ułożył sobie życie.

wejder1

|12.07.2010 21:52:48

Mi podoba się artykuł.
Rozumiem podejście:

Cytat:

Jak można być dumnym ze swojego homoseksualizmu lub heteroseksualizmu?

Czyż nie byłoby fajnie, gdyby nie trzeba było czuć dumy z ujawniania
swoich preferencji? Gdyby było to tak normalne, że nawet
nie uświadamialibyśmy sobie odmienności w
słowie "homoseksualista"?
Niestety faktem jest, że w Polsce
jest to powód do dumy. (mój kolega, normalny kibic legii, wszedł ostatnio
na forum Legii i przeżył szok,gdyż głównym tematem, nie była piłka
tylko "sposób na dowalenie gejom na 17 lipca" - w takich warunkach
przyznawanie się do swojej odmienności, w kategoriach narodowych,
można by było porównać do walki z okupantem - a to jest powód
do dumy).

Podejrzewam, że kwestia określania się jako małżeństwo
homoseksualne jest po części związane z tym poczuciem dumy, może jest to
jedna z dróg ewolucji takiego myślenia. Uzyskanie takiego statusu,
próba dorównania heteroseksualnym związkom, może stawiać homoseksualistów w
pozycji osób, którym coś brakuje, coś więcej, niż prawo
do rejestrowania się. Według mnie poza kwestiami prawnymi nic im nie
brakuje, żeby czuć się normalnymi, w końcu są normalni. Z drugiej
strony, tak jak w przypadku apostazji, są ludzie dla których jest to
bardzo istotne, chociaż ja tego do końca nie rozumiem. Jako były katolik,
obecnie ateista, nie musiałem dokonywać gestu wyrzeczenia się wiary.
Samo to pragnienie stawiałoby mnie w sytuacji uznania, że coś w tym
kościele jest. (no ale to rzecz dość prywatna). Jeszcze inaczej na
to patrząc - nie wiem co myślą sami homoseksualiści - może pomysł z
małżeństwem takiej pary to wymysł heteryków, którzy mają poczucie, że ktoś
próbuje im zabrać to coś, bez czego ich ichniość przepadnie, a świat
zostanie rażony jakąś nieokreśloną apokalipsą. (najpierw damy -
jakby byli kimś dającym - palec,a potem zjedzą rękę).

A co do dumy
narodowej, to mógłbym ją zaakceptować, gdyby była powiązana także z
poczuciem odpowiedzialności, za złe czyny, które robią inni Polacy.
Niestety ma ona często charakter ‘czystego źródła’, którego zaburzenie
przez jakieś niewygodne fakty np. Jedwabno, spotykane jest z krytyką,
bo w końcu Polak znaczy dobry.

thirtysomething

|14.07.2010 21:02:30

Zgoda można być dumnym z odwagi jakiej wymaga coming out zwłaszcza w polskich
rodzinach i społeczeństwie, ale hasło "dumny bo gej" z logicznego punktu
widzenia musi wzbudzać wątpliwości. Nie jest to żadne osiągnięcie i nie ma
powodu do dumy ani wstydu.
Duma wynika z pozytywnych, chwalebnych osiągnięc i w
tym kontekscie nie bardzo też rozumiem uwagi dotyczące wad narodowych czy
"brudów" wynikających z historii.
Cala ta dyskusja tonie w porównaniach
i osobistych uprzedzeniach i pełna jest lekko przegiętych argumentów i
interpretacji. W gruncie rzeczy ciężko racjonalnie argumentować gdy w każdym z
nas siedzą uprzedzenie a geje są często bardzo nietolerancyjni. A przy okazji
gratulacje dla Autora za podboje i brawa za rozjemczy koniec.

wejder1

|14.07.2010 22:14:19

Widzisz jak jesteś z czegoś dumny, a przy okazji ktoś Ci wypomni, że nie
wszystko jest tak fajne to może pojawić się problem. Co tu jest do rozumienia?
Wystarczy przypomnieć sobie niektóre reakcje na Jedwabno. Wypominanie takich
rzeczy psuje poczucie dumy, nagle obok osiągnięć pojawiają się błędy, w
najlepszym przypadku można zrzucić to na karb złych ludzi, którzy są wszędzie.
Kontynuując takie rozumowanie, przy osiągnięciu narodowym np. sportowym,
naukowym etc. można by było powiedzieć, wszędzie są dobrzy ludzie. Duma narodowa
sama z siebie jest wybrakowana. Duma z własnych osiągnięć to co innego.

I nie
zbyt rozumiem co wynika z tego, że geje też są nietolerancyjni? To znaczy, że
wszystko jest ok bo jesteśmy w takim samym gówienku, nikt się nie wychyla to sam
lepiej się czuję? To że jedni wychodzą z kolorową flagą, a drudzy rzucają
kamieniami to nie ma znaczenia, bo w rzeczy samej wszyscy łączymy się w jednym,
nietolerancji? Dlaczego bez końcówki artykuł nie byłby rozjemczy? Na czym ten
antagonizm ma polegać?

thirtysomething

|15.07.2010 23:48:41

Na potrzeby Twojego toku rozumowania przyjmijmy, że oprócz poczucia dumy z
przynależności do określonej grupy np narodu, można się czasem także tej
przynależności wstydzić. To samo odnosi sie do grupy gejów. Wszakże ani
urodzenia (po części obywatelstwa) ani orientacji seksualnej się nie wybiera.
Zgadzamy sie też w tym, że duma jest bardziej uzasadniona gdy się coś samemu
osiągnie np zrobi coming out. To czy mnie czy Ciebie bardziej irytuje duma
gejowska czy narodowa wynika pewnie z naszych przekonań, światopoglądu uprzedzeń
skierowanych w te lub inną stronę. Pomimo swojej orientacji i bynajmniej nie
nacjonalistycznych poglądów jest mi bliżej do zrozumienia terminu "duma
narodowa". Narodów jest wiele orientacje zasadniczo trzy. Jako naród coś
wypracowalismy. Jako geje …?
To trochę naiwne i idealistyczne myślenie, ale
dla mnie orientacja seksualna nie powinna stanowić żadnego problemu tak samo
kolor skóry itp.- w zasadzie to jest źródło mojego "naiwnego" myślenia.
Pewnie byłoby inaczej gdybym sam doświadczył w życiu jakiś większych problemów
związanych z moja orientacją - szczęśliwie jeszcze mnie one nie spotkały.
Co do
mojej uwagi o nietolerancji gejów to sam wyciągnąłeś własne wnioski z tej
uwagi. Na pytanie, które sam sobie postawiłeś nie odpowiem poza komentarzem , że
nie czuje żeby mi cos smierdziało i słowo "gówienko" było nieco nie
na miejscu. Jakkolwiek sam uważam, że np parady powinny się odbywać, z drugiej
strony mam tez wątpliwości co do form reprezentacji i walki o prawa gejów i
pewnie dlatego jestem w stanie zrozumieć ludzi, którzy pomimo, ze są gejami nie
wychodzą ze sztandarami na ulicę - i to z rożnych powodów osobistych, obaw czy
tez zwykłych różnic poglądów.

wejder1

|16.07.2010 10:57:37

Po prostu nie uważam, że to jest kwestia tolerancji. Jak uznajesz, że kogoś
tolerujesz, tzn. że stawiasz się wyżej niego. Typowe podejście drugiej
strony..’mam przyjaciół homoseksualistów, których lubię, siedzą sobie po cichu i
nikt im nic nie robi’ - to jest tolerancja. Jak mówisz, tak, to mówisz nie dla
związków partnerskich, mówisz nie dla równouprawnienia. Wystarczy powiedzieć
takiej osobie o tych kwestiach, a okaże się nagle, że to zagraża jego
przestrzeni, jego widzeniu świata, tzn. wartością rodzinnym, czy innym fikcjom ,
jedynym sposobem na przeżycie staje się siedzenie w tolerowanej piwnicy. To jest
walka o przestrzeń, o prawo, a nie o bycie tolerowanym. Prawo do obojętności
innych względem Ciebie i twojego stylu życia. Stąd pojawiło się moje pytanie, co
z tego, że geje są nietolerancyjni? Możesz mieć wewnętrzną niechęć do kogo
chcesz, możesz nie lubić ludzi o odmiennym kolorze, czy jeżdżących maluchami,
mnie interesuje, czy szanujesz ich prawo, czy uznajesz, że nawet jak wzbudzają w
tobie obrzydzenie są na równi traktowani, a ty nie narzucasz im swoich wartości
(swojej przestrzeni) w sferze publicznej, broniąc jej pod pozorem tego, że ich
tolerujesz.

To jak z obroną krzyży, nie chodzi o to, że to święty znak, chodzi
o to, że to jest tradycja - jak można będąc wierzącym mówić, że krzyż to tylko
tradycja?(podeprzesz to fikcyjną dumą narodową i jest ok).

Tu chodzi o
przestrzeń, a nie tolerancję, tradycję, czy inne takie tam słowa maskujące.

A
co do dumy narodowej, dlaczego pojawia się obok wstyd narodowy. Jeżeli naród
jest jeden, historia jest jedna (nie uwzględniając kwestii interpretacji) to
dlaczego słowo duma narodowa, jest oddzielone od słowa wstyd narodowy? Po co dwa
terminy skoro naród jest jeden?

Jeżeli słowo ‘gówienko’ Cię uraziło, to
przepraszam.

thirtysomething

|16.07.2010 18:17:13

Co do całej tyrady o tym czym jest tolerancja - czy nie próbujesz mi przypadkiem
"imputować" ;), że ja jetem nietolerancyjny, zamknięty na prawa gejów
(własne) a raczej kwestię ich braku? Nie bardzo wiem skąd wziął się ten cały
wywód i do którego z moich zdań się odnosi. Ale mniejsza z tym :)
Co do
tolerancji - owszem uważam, że kluczową kwestią jest dostep do przestrzeni
publicznej i dopóki chodzi o sprawy upodobania ludzi, którzy nie robią nikomu
krzywdy dostep taki powinien być równy i proporcjonalny. I tutaj własnie a
propos proporcjonalności chcę powiedzieć, pomimo iż jestem za prawami gejów i
innych mniejszości - zdaję sobie sprawę, że niezależnie od wszystkiego
mniejszość zawsze będzie mniejszością - nie będzie normą. Jesli znajdujesz się w
mniejszości łatwo mysle, przegiąć tj pomyśleć "nie ja nie jestem gorszy - ja
jestem lepszy, a Ci "katole" "heterycy" "wartości
rodzinne" itp niech spadają". Zdarzają się i takie głosy . Jest wiele
pułapek w które mogą wpaść ludzie znajdujący się w jakiejś mniejszości zwłaszcza
gdy jak geje tworzą enklawy, zamknięte społeczności.
wracając do pojęć wstydu i
dumy narodowej to moja odpowiedź jest krótka, narów owszem jeden ale cała gama
uczuć i podstaw z nim i z jego historią związanych więc nie wiem co to ma do
rzeczy, że naród jest jeden.
Troche wyśmiewasz "wartości rodzinne", że
niby to jest fikcja. A masz rodzinę? Zonę dzieci? Ja nie. Mam za to partnera i
mam tez świadomość, ze jakakolwiek rodzina by nie była sama w sobie stanowi
wartość - tak samo jak każdy inny związek pomiędzy ludźmi, podobnie jak wielką
wartością są dzieci i ich przyszłość. Dla mnie z kolei trochę fikcyjnym pojęciem
jest modne określenie "styl życia". Cóż to znaczy? Pierwsze skojarzenia
"konsumpcyjny styl życia", hedonizm, egoizm. Przecież orientacja to nie
jest styl życia. ok… kończę bo mój styl życia wrócił do domu z pracy :)

wejder1

|16.07.2010 23:52:40

Nie, nie imputuje Ci, że jesteś nietolerancyjny. Chciałem tylko zauważyć
jakie ma znaczenie używanie takich a nie innych słów. Mówienie
o tolerancji sprowadza przeciwników do jednej odpowiedzi, my ich
przecież tolerujemy. Powiesz prawa, masz szlaban, bo przecież my
ich tolerujemy. Używając formuł, geje też są nietolerancyjni
sprowadzasz kwestię na pole rozmowy o tolerancji, a nie prawach. To jest
próba rozładowania konfliktu (co ja rozumiem), na polu,na którym nie
rozgrywa się główna walka.

Oczywiście jako taka tolerancja jest
potrzebna, a właściwie, wole słowo obojętność. Prawdopodobnie sama
parada większy ma wpływ przez fakt pokazania geja jako ‘nie tak strasznego
jak go malują’ niż samo mówienie o prawach.

Zauważ, że
problem, który poruszamy może tworzyć następującą konstrukcję.

My
ich tolerujemy/
nie dla związków partnerskich, bo poproszą o
adopcję/
dlaczego nie adopcji? Bo:
- dziecko jest pozbawione prawa
wyboru = zostanie gejem, albo lesbijką (bo oczywiście homoseksualizm to
taki wybór, jak między pepsi, a colą, w końcu homoseksualiści, którzy
chcą uczestniczyć w pełnie w KK, nie przechodzą żadnych terapii,
tylko pewnego dnia wstają i przy goleniu, albo depilacji mówią do
siebie, ‘ok, zostanę heteroseksualnym/ą’)

- w tym miejscu chciałem
zauważyć, że wnioskowanie może być też inne, dziecko po
prostu zostanie homoseksualistą, co sugerowałoby, że homoseksualista
to coś złego (nie ważne, czy to prawda, czy nie)- niestety pan Kukiz,
chyba załapał to i wyraził problem z dzieckiem jako problem wyboru
(częściowo opieram się na jego tekście, link podam poniżej)

-bądź dziecko
jest nieakceptowane przez rówieśników - niestety przedszkolanka, bądź
rodzic nie mogą w tej sprawie nic zrobić, niczego nauczyć, patrzą bezsilnie
jak dzieci rzucają się na odmieńca i go rozszarpują - tak samo może
być w przypadku niepełnosprawnych dzieci (według Korwina), albo
blondwłosych (w końcu może być Aryjczykiem, dzieci pamiętają ‘39) -
dzieci dostają klapsy tylko w przypadku złego zachowania, bo złe zachowanie
to nie jest wybór, który dziecko oczywiście ma.

Podobnie jest
ze słowem Rodzina. Ono nie oznacza formuły prawnej, ono oznacza w tym
przypadku porządek który może zostać naruszony, katastrofę, która spadnie
na nas, na cały kraj, Europę i ludzkość, Gniew Boży, albo koklusz i
gradobicie.

Nie mam nic przeciwko rodzinie. Ujmę to w ten sposób, nie
widzę nic konserwatywnego w monogamii, nie widzę nic postępowego w
wielokrotnej monogamii. Oczywiście poligamiści to odszczepieńcy ;)

Jednak
u kolegów oponentów słowo Rodzina, to słowo symbol (stąd słowo
fikcja), podpora niezgody na związek partnerski.

Dlaczego nie dla
związków partnerskich? Bo:

- dobro dziecka
- dobro rodziny
- dobro
porządku bożego, albo naturalnego lub tradycyjnego, bo dzięki nim świat to
piękna całość, bez nich to chaos, siedlisko szatana i regulowana
gospodarka.

… a my przecież ich tolerujemy i lubimy, szczególnie w
piwnicy, w końcu w upały jest tam tak fajnie i chłodno.

Ja porównałbym to o czym mówię do dwóch rodzajów protestów,

kolorowej parady - tolerancja

fragmentu z filmu tego reżysera, geja, który dostał za niego Oscara
(widziałem fragmencik w telewizji - grupa wściekłych, krzyczących
facetów, ubranych normalnie (chyba samych facetów, był fragmencik, nie
widziałem) z napisem na jednym transparencie ‘Gay Rights’ - prawa

Oczywiście jak wspominałem może być ważniejsze pokazanie ‘przeciętnemu’
Polakowi, że po przejściu ulicą geja, lub lesbijki płyty chodnikowe
nie zaczynają lewitować, automat z colą wydaje resztę, a psy sikają z
podniesioną nogą, suki z przysiadu.

Podsumowując - o co mi chodzi -
kiedy pisałeś, że artykuł na końcu jest rozjemczy, nie opisywałeś
prawdziwej walki, którą toczą oponenci, opisałeś walkę, którą Ty sobie
wyobrażasz, całkiem racjonalną, zrozumiałą, ale nie dla nich, bo
oni są gdzie indziej.

Mam nadzieję, że byłem zrozumiały, jakby co
mogę doprecyzować niejasności.

link do Kukiza:
http://www.rp.pl/artykul/509223.html

Pomijając, że to brednie, rodzi się pytanie, jak to możliwe, że te
brednie trzymają się dla pana Kukiza kupy?

Mi chodziło o
poszerzenie perspektywy z jaką można patrzyć na te kwestie, czasami
lepiej potrząsnąć towarzyszem niż strzelać do wroga ;)

Miłego Stylowania
:)
Idę pooglądać jakiś serial :(

PS. W trakcie pisania
usłyszałem Terlikowskiego, jak mówi o byciu Polakiem. Wiec do grona
haseł w tej materii dochodzi Naród i
bycie Polakiem:

-Dziecko
-Rodzina
-Naród->Duma Narodowa ;)

-Porządek

PSS. Czytać i oglądać Żiżka !!!

El Diablo - chodzi cyba o ten artykuł Żiżka …

|17.07.2010 11:31:14

pt. Raduj się swoim narodem, jak sobą samym!
http://nowakrytyka.pl/spip.php?article78

El Diablo

|17.07.2010 11:32:45

i inne rzeczy

trzeciak - re: Interesujące…

|12.07.2010 22:05:14

El Diablo napisa?:

Jak można być dumnym ze swojego homoseksualizmu lub heteroseksualizmu?
Rozumiem, że można być dumnym z pewnych osiągnięć swojego narodu. Ale
z orientacji seksualnej…

Boś buc.
To akurat jest jakaś wspólnota - interesów, przeszkód,
przełamywania barier, podobnych doświadczeń itp itd. W odróżnieniu
od abstrakcyjnego narodu. Bo co mnie łączy z zarabiającym miesięcznie
30 tys. warszawskim japiszonem, albo neonazistą z Lublina?

wejder1

|12.07.2010 22:30:10

Jak to co? Schabowy z ziemniakami.

druknepf

|13.07.2010 00:33:45

No może jeszcze z neonazistą, ale japiszon żre bardziej wyrafinowane potrawy.

wejder1

|13.07.2010 13:20:52

Wiesz, ale w głębi serca tęskni za spokojem dzieciństwa i matczynym schabowym z
ziemniakami.

kot_w_golebniku

|12.07.2010 23:15:17

Gdyby było jak piszecie to pełno byłoby parad: mańkutów, krótkowidzów, ludzi o
wysokim/niskim wzroście, ludzi bardzo szczupłych/otyłych, staruszków itp.
itd.
Te grupy sporo łączy a jakoś nie robią parad…
A tymczasem popieram El
diablo. Orientacja seksualna to prywatna sprawa każdego człowieka, a robienie z
tego show czy sprawy politycznej to zwykły ekshibicjonizm. I mam prawo odczuwać
niechęć do agresywnych form ekshibicjonizmu, wszystko jedno czy hetero- czy
homoseksualnego. Gdzie wasza tolerancja? Dlaczego w pewnych godzinach ludzie
mają zamykać się w swoich domach bojąc się wyjść na ulicę z małymi dziećmi bo
tam biegają ekshibicjoniści?

wejder1

|12.07.2010 23:35:58

Po pierwsze osoby, które wymieniłeś mają prawo do zawarcia związku, o ile
są heteroseksualne i są równe wobec prawa. W dodatku nie
widziałem koszulek, znaczków, czy haseł zabraniających bycia:

Cytat:

Gdyby było jak piszecie to pełno byłoby parad: mańkutów, krótkowidzów,
ludzi o
wysokim/niskim wzroście, ludzi bardzo
szczupłych/otyłych, staruszków itp.
itd.

Po drugie. Mam wrażenie, że wcale nie myślisz o dziecku tylko o sobie i
swoim świecie. Jeszcze mogłoby się okazać, że dzieciak nie myśli tak
jak Ty, bo w końcu dziecko to przedłużenie Ciebie, a nie odrębny Byt.
Stosujesz dzieciaka jako fetysz uzupełniający Twoją wizję ‘porządnego’
świata, a w gruncie rzeczy myślisz o sobie (to jest dość częste
obecnie). Ciekawe, czy byłby Twoim dzieciakiem, jakby za wiele lat wziął
udział w takiej paradzie.

kot_w_golebniku

|13.07.2010 00:35:55

Nie zrozumiałeś mnie więc napiszę dokładniej. Nie mam zamiaru dziecku pokazywać
ekshibicjonistów niezależnie od tego jakiej są orientacji. Nie zabiorę go także
na targi pornograficzne ani z wycieczką do dzielnicy czerwonych latarni. Problem
w tym, że tutaj "wycieczka" ekshibicjonistów chce przyjść pod moje (w
przenośni, bo nie mieszkam w Warszawie) okno.

wejder1

|13.07.2010 01:58:37

Możesz trzymać je do 18 roku w domu. Tylko, czy będzie chciało wrócić do takiego
domu.

A i jeszcze jedno, nie wypuszczaj dzieciaka w lato na plażę, na basen,
czy w ogóle do parku. Tam są prawie nadzy ludzie i się bezczelnie opalają.

Jak
czemuś nadasz znaczenie to dzieciak też nadaje temu znaczenie, jak coś olejesz
to dzieciak też to oleje (upraszczając). Rzucając się na paradę, prowokujesz
dzieciaka do zainteresowania się paradą. Chyba, że w ogóle nie będziesz przy nim
mówił. Też fajne wyjście. W domu zazwyczaj jest szafa, tam też można je trzymać.

kot_w_golebniku

|13.07.2010 12:12:52

No jeśli nie widzisz różnicy między ludźmi opalającymi się na plaży, a
ekshibicjonistami obnoszącymi się publicznie ze swoimi praktykami seksualnymi to
ja się poddaję.

wejder1

|13.07.2010 13:12:55

Oczywiście, że osoby opalające się to inna kategoria (można powiedzieć, że
właśnie to kategoryzowania czyni z jakiejś rzeczy coś normalnego, czy
nienormalnego, tylko co określa wzór podług, którego tworzy się takie, a nie
inne kategorie, przykładowo, kiedyś stroje kąpielowe wyglądały inaczej, sytuacja
się zmieniła, świat istnieje, nie rozpadł się). Ale to samo czynisz używając
słowa ekshibicjonizm, w końcu ono łączy pejoratywne skojarzenie jakiegoś rodzaju
parafilii seksualnej i parady, która ma charakter emancypacyjny.

Bardziej
uczciwe z Twojej strony, byłoby przy proteście przeciwko paradzie żądanie
powołania jakiejś instytucji pilnującej poprawności obyczajowej także wobec
zachowań heteroseksualnych. (np. zakaz trzymania się par za rękę - nie mówię już
o czymś bardziej czułym; zakaz reklam z półnagimi paniami, czy nawiązujących do
udanego pożycia w małżeństwie heteroseksualnym; nakaz zakrywania części ciała,
które mogłyby kojarzyć się z innym zakazanymi czynnościami u osób płci
przeciwnej, czy tej samej). Tylko pamiętaj, musiałbyś ściągać na jej
funkcjonowanie podatki :)

Ekshibicjonizmu heteryków nie ma, nie mają takich
parad, bo ten ekshibicjonizm jest wszechobecny, tak jak opalanie, jest normą i
właściwie nikt na niego nie zwraca uwagi. Mówienie, że jest się przeciw obydwu
rodzajom ekshibicjonizmu, jest uproszczeniem, bo obydwa istnieją w różnych
sferach, nie ma między nimi prostego znaku równości, co najwyżej istnieje on
między samymi ‘znacznikami’ ekshibicjonizm, a jako takie bez ‘znaczonego’ są to
tylko puste słowa, sofistyka.

Porównanie, według mnie, świadczy o tym, że nie
ma równości między dwoma sytuacjami, słowami. Gdyby była to nie można by było
rozróżnić ich, była by jedna sytuacja i jedno słowo. W porównaniu zawsze
istnieje przeskok i o ten przeskok chodzi, istotą jest pytanie czemu ten
przeskok ma służyć, co on oznacza. Na Twoim miejscu raczej zadałbym pytanie,
dlaczego ‘ekshibicjonizm’ parady porównałem do opalania.

wejder1

|13.07.2010 13:22:59

Nikt ci nie karze zabierać dzieciaka na taką paradę.

kot_w_golebniku

|13.07.2010 00:37:29

A jeśli zostałem wywołany do tablicy w sprawie małżeństw :) no cóż… nie
powinno być czegoś takiego jak państwowe małżeństwo. Po raz kolejny widać jak
wdzieranie się rządu z butami do prywatnych i intymnych spraw ludzi rodzi
patologie i problemy. Jak ktoś chce zawierać małżeństwa w dowolnej z religii to
musi zaakceptować jej reguły. A jak nie chce to pozostają w naszym prawie spółki
cywilne.

wejder1

|13.07.2010 01:40:34

Tak, ale małżeństwo to nie tylko religia, ale też regulacje prawne,
dziedziczenie, odwiedziny w szpitalu, ubezpieczenie etc.

Właściwie, nie
małżeństwo, tylko związek partnerski.

Jestem heterykiem i po wzięciu ślubu
cywilnego mogłoby się to coś nazywać związkiem partnerskim, nie małżeństwem,
bylebym miał związane z nim prawa.

A co do religii, to się zgadzam, jak się
chce należeć do jakieś to należy postępować zgodnie z ich regułami (można też
zmienić religię - w końcu podlegają one ewolucji, może nawet nie ma nic bardziej
relatywnego jak religia- można zmienić wyznanie, lub wymyślić swoje własne -
nie zmienia to faktu, że te reguły istniejące w jakimś kościele powinny być w
nim, a nie obejmować całe państwo) Nie mam problemu z tym co sobie wyznają inni,
jestem ateistą.

kot_w_golebniku

|13.07.2010 12:11:41

Mógłbym się ostatecznie zgodzić na te związki partnerskie, ale nadal nie
rozumiem po co mieszać w to państwo. Do ubezpieczenia, dziedziczenia itp.
powinna wystarczyć umowa (ale ja wiem, że państwo stara się obecnie blokować
takie rzeczy, to inna sprawa!), odwiedziny w szpitalu podobnie - oświadczenie.

wejder1

|13.07.2010 12:25:41

Ale tak składasz jeden podpis i masz cały pakiet praw. Naprawdę uważasz, że
bieganie od okienka do okienka to wolność?

Spokojny

|13.07.2010 16:53:19

a jak ktoś ma w dupie umowę to pójdziesz z tym gdzie? Do Microsoftu?

wejder1

|13.07.2010 16:59:27

Przez jeden podpis miałem na myśli funkcjonujące państwo, które gwarantuje te
prawa jednym podpisem, czyli ślubem cywilnym.