Wykład i spotkanie z Gigim Roggero i Anną Curcio

24 października, poniedziałek, g. 17.30, Świetlica KP w Łodzi, ul. Piotrkowska 101.

Rok 2011 z pewnością przejdzie do historii jako ruch masowego globalnego gniewu klasowego. Od Aten po Tunis i Kair, z Londynu przez Madryt i Rzym, od Brukseli do Nowego Jorku przestrzeń publiczna przejmowana jest przez masy domagające się sprawiedliwości ekonomicznej, prawdziwej demokracji i odmawiające płacenia za kryzys spowodowany przez chciwość 1% oraz deklarujące ponowne przywłaszczenie tego, co moglibyśmy nazwać dobrem wspólnym. Wszystkim tym protestom towarzyszą formy samo-organizacji, które trudno nazwać byłoby spontanicznymi, zawierające być może prototypy nowych rodzajów demokracji.
O dobru wspólnym, jako formie własności, na której wielość buduje swoje instytucje w ramach demokratycznego oporu prowadzonego dziś na całym świecie i „prawdziwej” demokracji z Gigim Roggero i Anną Curcio rozmawiać będą Krystian Szadkowski i Mikołaj Ratajczak.

g. 17.30 dr Gigi Roggero
From Operaismo to Post-operaismo. The History and Current Tendencies in Italian Marxism.

W swoim krótkim wykładzie dr Gigi Roggero naszkicuje intelektualną i polityczną mapę tradycji włoskiego marksizmu. Będzie to zwięzłe omówienie etapów formowania się, rozwoju i upadku operaismo, nurtu związanego z takimi teoretykami marksizmu jak Raniero Panzieri, Romano Alquati, Mario Tronti, oraz przejście do jego odrodzenia współcześnie. Dziś operaistyczne tony pobrzmiewają w działalności praktycznej i teoretycznej takich autorów jak Antonio Negri, Michael Hardt, Franco „Bifo” Berardi, Matteo Pasquinelli czy Paolo Virno, jak również kolektywów Edu-factory i UniNomade. Wykład będzie stanowił historyczno-teoretyczną podbudowę dyskusji.
Wykład w języku angielskim.

g. 18.15 Dyskusja: Towards Autonomous Institutions of the Common

Według Gigiego Roggero, dobro wspólne posiada podwójny status. Jednocześnie jest formą produkcji i źródłem nowych relacji społecznych, źródłem podstawą i wytworem kooperacji, przestrzenią produkcji podmiotowości oraz społecznego bogactwa, tym, co wytwarza żywa praca, jak i tym, co próbuje wyzyskiwać kapitał. Nie jest tym samym dobrem naturalnym, które może podlegać kompletnemu wywłaszczeniu czy logice rzadkości. Nie można, na przykład, „wiedzieć” w pojedynkę, wiedza jest zawsze czymś już współdzielonym, relacyjnym, dynamicznym, jest zawsze stosunkiem społecznym. Natomiast dla Marksa dobro wspólne było jednostkową własnością, która ma swoją podstawę w procesie kolektywnego zarządzania.
Ten proces, według włoskich teoretyków, aby być skuteczny, powinien sformalizować się w instytucjach dobra wspólnego. Nie sposób ich pojmować jako przestrzeni kompletnie odgrodzonych od relacji wyzysku. Instytucja dobra wspólnego to zawsze mediacja pomiędzy autonomią a przyłączeniem. Odnosi się ona „do organizacji autonomii i oporu żywej pracy/wiedzy, władzy do określania sposobu zarządzania i kolektywnego dowodzenia w obrębie społecznej kooperacji i produkcji wspólnych norm w ramach zrywania z kapitalistycznym przechwytywaniem”. Tak rozumiane instytucje miałyby się stać organizacyjną siłą kolektywnego przywłaszczania tego, co zostało wytworzone przez nas wszystkich.
Słowo komunizm bywa dziś używany na określenie scentralizowanej państwowej kontroli gospodarki i społeczeństwa, totalitarnej formy rządu, porównywalnej z faszyzmem. Jednak gdy bliżej czysto konceptualnym poziomie moglibyśmy rozpocząć definiowanie komunizmu w następujący sposób: czym to, co prywatne jest dla kapitalizmu, a to, co publiczne dla socjalizmu, tym to, co wspólne jest dla komunizmu. Czym miałby być rząd i instytucja dobra wspólnego?
Dyskusja w języku angielskim.

Goście:
dr Anna Curcio - obroniła doktorat na Wydziale Socjologii i Nauk Politycznych Uniwersytetu w Calabrii, członkini kolektywu Edu-factory oraz UniNomade. Aktywistka Knowledge Liberation Front. Jest autorką licznych artykułów i współ autorką książki Precariopoli (2005), autorką La paura dei movimenti. Evento e genealogia di una mobilitazione (2006) oraz redaktorka tomu czasopisma Rethinking Marxism poświęconemu zagadnieniom dobra wspólnego. Zajmuje się historią operaismo, femnizmem włoskim, globalnymi ruchami pracowniczymi.

dr Gigi Roggero - badacz na Wydziale Polityki, Instytucji oraz Historii Uniwersytetu Bolońskiego. Jest działaczem kolektywów Edu-Factory oraz Uninomade, jest również zaangażowany w sieć Knolwdge Liberation Front oraz na stałe współpracuje z „Il Manifesto”. Pośród wielu opublikowanych przez niego książek znajdują się m.in. Intelligenze fugitive (2005), L’archivio postcoloniale (2008), and La produzione del sapere vivo (2009), The Production of Living Knowledge: The Crisis of the University and the Transformation of Labor in Europe and North America. (2011), La misteriosa curva della retta di Lenin. Per una critica dello sviluppo del capitalismo oltre i beni comuni (2011). Jest współautorem książek: Futuro anteriore (2002), Precariopoli (2005), oraz Gli operaisti (2005)

Mikołaj Ratajczak  –  doktorant w IFiS PAN, filozof i germanista, koordynator Projektu Agamben (2008/2009) oraz Projektu Biopolityka (2010). Współpracuje z czasopismem Praktyka Teoretyczna. Interesuje się współczesną filozofią kontynentalną, historią filozofii niemieckiej oraz teoriami biopolityki.

Krystian Szadkowski – filozof, obecnie pracuje w Education International (http://www.ei-ie.org/) w Brukseli, zajmuje się przemianami szkolnictwa wyższego. Redaktor naczelny czasopisma Praktyka Teoretyczna.

Współorganizatorem spotkania jest czasopismo Praktyka Teoretyczna.

Sfinansowano ze środków Urzędu Miasta Łodzi.

Patronat medialny: Studenckie Radio Żak Politechniki Łódzkiej

Na podobny temat

• 24 października 2011 (poniedziałek) w Krytyce Politycznej
• Łódź, 14 października: W kryształowym pałacu.
• Łódź, 15 czerwca: Od pracy niematerialnej do pracy biopolitycznej
• Agamben.pl
• Poznań: Nowy semestr w Pracowni Pytań Granicznych