|
Zaproszone autorki dzieli doświadczenie, wiek, typ wrażliwości – łączy pisanie. Pragnienie tworzenia staje się pragnieniem wcielenia, pozostawienia swojego śladu w świecie i przemienienia go w to, co mną (mnie) pisane. Zapytamy pisarki, w którym momencie i w jaki sposób pisanie staje się koniecznością, indywidualnym losem, tym co “nam pisane” między poszukiwanym, utraconym, odzyskiwanym.
Tematyka spotkania będzie się koncentrować wokół tekstowej reprezentacji granicznych doświadczeń zawartych w powieściach zaproszonych autorek oraz dyskusji o wykluczeniu(społecznym, tożsamościowym, związanym z pochodzeniem) i poszukiwaniu własnych korzeni.
Czy kobiety dekonstruują narodowe mity kulturowe? Czy można poprzez narrację zerwać niechciane więzi, rozpisać i odłączyć od siebie to, co bolesne? Jak odnajdywać – pismem i w piśmie bliskość osób i zdarzeń minionych, utraconych lub niezaistniałych?
Jak tworzy się i wdrukowuje tożsamość w ramach pokoleniowych? Czy trauma rodzinna i naznaczenie odmiennością mogą inicjować twórczość? Autoironia, czarny humor i samoobserwacja jako terapia wpisana w tekst. Czy kobieta to “tekstowy” społecznik, postulujący zmianę porządku i rewizję kanonu kulturowego? Czy poznanie jako tworzenie może być dziś niewinne i pierwsze, zaświadczać o czystości intencji piszącego?
Goście:
Agnieszka Drotkiewicz - pisarka, autorka wywiadów, kulturoznawczyni. Jest autorką trzech powieści: Paris London Dachau, Dla mnie to samo, Teraz oraz współautorką (wraz z Anną Dziewit) dwóch serii wywiadów – Głośniej! Rozmowy z pisarkami (m.in. wywiady z Ewą Kuryluk, Dubravką Ugresic, Agnetą Pleijel) i męskiego odpowiednika Teoria trutnia i inne (m.in. rozmowy ze Stefanem Chwinem, Michelem Houellebecq’em i Sławomirem Sierakowskim). Współpracuje z magazynem literackim “Lampa”, publikuje m.in. w “Nowych Książkach”, “Ha!arcie”, “Krytyce Politycznej”, “Gazecie Wyborczej”.
Małgorzata Rejmer - pisarka, poetka, autorka powieści Toksymia, doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej UW, studiuje także psychologię i amerykanistykę. Jako trzynastolatka debiutowała poetycko w “Okolicy Poetów”, a kilka lat później - prozatorsko w “Lampie”. Laureatka głównej nagrody w konkursie Planete Doc Review na reportaż (2008) oraz I miejsca w konkursie Uniwersytetu Gdańskiego na prozę (2009).
Anda Rottenberg - krytyczka, kuratorka, w latach 1993-2000 dyrektor Galerii Sztuki „Zachęta” w Warszawie, jedna z najbardziej wpływowych i najlepiej rozpoznawalnych na świecie postaci polskiej sztuki. W tym roku debiutowała jako pisarka autobiografią Proszę bardzo. Mieści ona dziennik, rodzinną sagę, detektywistyczną historię o poszukiwaniu własnych korzeni, psychologiczną powieść o matce i córce, a nade wszystko lament kobiety, która straciła dziecko. Bardzo osobista podróż w głąb siebie i swojej przeszłości. Bez wątpienia jedna z najlepszych książek 2009 roku.
Prowadzenie: Martyna Jastrząbek i Marta Zdanowska.
13 listopada, piątek, godz. 18.00, galeria UniArt, ul. Rewolucji 1905 r. 78/80.
Wstęp wolny.
Spotkanie „Miasto pisane kobietą/om” jest trzecim z pięciu wydarzeń wchodzących w skład projektu „Literatura: miasto otwarte”, organizowane przez Klub Krytyki Politycznej w Łodzi, Koło Naukowe Polonistów UŁ, Koło Naukowe „Na marginesie” UŁ, zaplanowanego na tegoroczną jesień. W listopadzie zapraszamy również na: spotkanie z krytykami literackimi (27 listopada), wykład (27 listopada) oraz warsztaty krytycznoliterackie (28 listopada). Goście: Przemysław Czapliński, Waldemar Kuligowski, Dariusz Nowacki.
Więcej na: www.miastootwarte.boo.pl
Projekt realizowany jest przy pomocy finansowej Urzędu Miasta Łodzi.
Na podobny temat
|
-Symeon, w Krytyce piszesz ciekawiej ...
@daras1983 "Wg mnie Polacy n...