Krytyka Polityczna - Stanek '94, czyli odebrane święto

> PREMIERA 24 MAJA

>>Już jest: KP30!

Komentarze

CYTAT DNIA

Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem

Katalog Książek KP

Książki w sklepie KP

Warto przeczytać

Order software online

Stanek ‘94, czyli odebrane święto

Krzysztof Tomasik

16.11.2011

Jestem już starym człowiekiem (miałem 17 lat w r. 1939) i dobrze pamiętam obchody święta 1 Maja w Łodzi w okresie II RP, na które zabierał mnie ojciec. Były to prawdziwe manifestacje solidarności ludzi pracy najemnej, manifestacje z żądaniami chleba, pracy, dostępu do oświaty, sprawiedliwości społecznej. Granatowa policja w obronie fabrykanckich fortun i pałaców strzelała bez pardonu do polskich robotników domagających się godnego życia we własnej ojczyźnie. I nigdy za to jej mocodawcy nie stawali przed sądem (oni bronili “porządku”), a tamci zabici nie są dziś otaczani kultem.

W tamtych zmaganiach robotników nigdy nie towarzyszył im Kościół, ani nawet pojedynczy księża. To był dzień wyklęty, a z ambon padały słowa potępienia dla “burd i wichrzycieli”.

Z ust spikerki w Wiadomościach TV usłyszałem: “dziś święto ludzi pracy, dzień św. Józefa, dzień pochodów i pielgrzymek (sic!)”. Kościół dla swoich wyznawców ustanowił dziesiątki, a nawet setki przeróżnych świąt i okazji pielgrzymkowych, w tym także dzień św. Józefa, obchodzony od wieków 19 marca. I to jeszcze mało, jeszcze trzeba wyciągać ręce po robotnicze święto 1 Maja, z którym Kościół nigdy nie miał nic wspólnego?

Adam Stanek, Szczecin. List do redakcji – tygodnik „Polityka”, czerwiec 1994.

Komentarze

Dodaj nowy