Muzeum Kobiet – nowe getto, przeżytek, a może lekcja, której nie odrobiliśmy? Czy Kraków, miasto, w którym jest tyle muzeów, potrzebuje kolejnego? Czy stać nas na taki wydatek? A może zadamy to pytanie inaczej: czy jako mieszkańcy miasta, w którym jest tyle muzeów, możemy pochwalić się wiedzą o życiu i dokonaniach kobiet? Jaka część ekspozycji prezentowanych w krakowskich instytucjach dotyczy „drugiej płci”? Czy, parafrazując słynne pytanie Guerilla Girls zadane ponad dwie dekady temu, kobiety muszą być nagie, by dostać się do krakowskich muzeów?

W krajach takich jak Włochy, Niemcy, Stany Zjednoczone, Korea Południowa czy Dania Women’s Museums funkcjonują od dawna . Dlaczego w Polsce wciąż brakuje takich placówek? Jakie są konsekwencje tej luki, czy wiedza na temat historii i dorobku kobiet ma znaczenie dla współczesnego życia społecznego i politycznego?

Pytajmy dalej: czym mogłoby być krakowskie Muzeum Kobiet? Rodzajem archiwum? Placówką badawczą? A może miejscem, w którym nurty feminizmu spotykają/zderzają się z szerszą publicznością? Jak wyodrębnić Muzeum Kobiet z instytucji typu historycznego? Czym jest kobieca narracja w muzeum sztuki?*

Zapraszamy do obejrzenia prezentacji na temat idei Muzeum Kobiet oraz wzięcia udziału w panelu dyskusyjnym. 

MOCAK - Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, ul. Lipowa 4. Czwartek, 17 listopada, godz. 18:00.

 Goście:

Marta Warat  – socjolożka z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obszar jej zainteresowań badawczych koncentruje się wokół problematyki obywatelstwa i demokracji, gender studies oraz islamu w Europie.

Justyna Drath  – koordynatorka Klubu „Krytyki Politycznej” w Krakowie, nauczycielka w krakowskim liceum, redaktorka serwisu narkopolityka.pl. Filmoznawczyni i polonistka, ukończyła studia w Instytucie Sztuk Audiowizualnych oraz na Wydziale Polonistyki UJ.

Monika Drożyńska  – artystka działająca na wielu obszarach sztuki. Projektantka,performerka, autorka instalacji, animatorka kultury. W swoich pracach łączy tradycję z nowoczesnością, interesują ją zależności między przestrzenią prywatną a publiczną. Absolwentka krakowskiej ASP. Mieszka i pracuje w Krakowie.

dr Dobrochna Kałwa  – historyczka, adiunkt w Instytucie Historii UJ; członkini Komisji Historii Kobiet PAN. Badaczka historii gender i historii kobiet w XIX i XX wieku, historii mówionej, pamięci zbiorowej. Autorka monografii Kobieta aktywna w Polsce międzywojennej. Dylematy środowisk kobiecych (2001), współautorka książek Obyczaje w Polsce (2004), Migration als Ressource. Zur Pendelmigration polnischer Frauen in Privathaushalte der Bundesrepublik (2009); współredaktorka książek: Rodzina – prywatność – intymność. Dzieje rodziny polskiej w kontekście europejskim. Zbiór studiów (2006), Historia zwyczajnych kobiet i zwyczajnych mężczyzn. Dzieje społeczne w perspektywie gender (2007).

Natalia Sarata  – -współautorka i koordynatorka projektu Krakowski Szlak Kobiet Fundacji Przestrzeń Kobiet. Trenerka genderowa, antydyskryminacyjna, prowadzi także autorskie warsztaty historii kobiet. Od 2002 roku zaangażowana w działalność w ramach feministycznych inicjatyw oddolnych. Od 2008 roku koordynuje w Fundacji Przestrzeń Kobiet ścieżkę programową związaną z przypominaniem historii kobiet w Krakowie. Członkini Zarządu Fundacji Przestrzeń Kobiet oraz członkini-założycielka Zarządu Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej.

Partnerzy projektu: Fundacja Przestrzeń Kobiet

Klub Krytyki Politycznej w Krakowie

*fragment tekstu Elżbiety Sali i Sebastiana Liszki 

Na podobny temat

• Kalisz: HERstoria, historie kobiet
• Lublin, 16 listopada: Międzynarodowy Dzień Tolerancji
• Polki, Żydówki - krakowskie emancypantki
• Krakowski Szlak Kobiet
• Kraków, 5 listopada: NIE dla aborcji - NIE dla kobiet?