Korporacja Ha!art, Krytyka Polityczna i Kino Lab zapraszają na spotkanie z Piotrem Szulkinem z okazji wydania jego książki „Socjopatia”. W programie pokaz trzech filmów krótkometrażowych („Życie codzienne” 1976, „Kobiety pracujące” 1978, „Mięso” 1993), filmu „Ubu Król” (2003) oraz dyskusja, którą poprowadzą Piotr Marecki i Jarosław Lipszyc.
18 marca, sobota, godz.18.00, Kino Lab, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, wstęp wolny
O AUTORZE:
Piotr Szulkin, ur. 1950 w Gdańsku, plastyk, reżyser filmowy, pisarz, scenarzysta. Ukończył Szkołę Plastyczną w Warszawie, Wydział Reżyserii PWSFTviT w Łodzi (1975). Od 1994 jest wykładowcą tej uczelni (prof. nadz.) Obdarzony dużą wrażliwością plastyczną twórca filmów krótkich, telewizyjnych, fabularnych oraz spektakli teatralnych. Debiutował trylogią opartą na kulturze fantastyki ludowej.(m. in. Oczy uroczne 1977, tv). Jego charakterystyczny styl tworzy się jednak tetralogiia podszywająca się pod estetykę S.F.: Golem wg G. Meyrinka, Wojna światów – następne stulecie (1981), O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji (1984) oraz Ga, ga. Chwała bohaterom (1985). Później zrealizował: Feminę (1990), Mięso (1993), Ubu Król (2003). Łącznie zrealizował ponad 30 pozycji, za które otrzymał ponad 50 nagród – głównie międzynarodowych.
O KSIĄŻCE:
Na „Socjopatię” składają się 4 mini-powieści Piotra Szulkina napisane w latach 70. i 80. XX wieku. Są to: Golem, Wojna światów – następne stulecie, O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji oraz Ga, ga. Chwała bohaterom. Wszystkie one zostały sfilmowane, warto jednak zaznaczyć, że powstały wcześniej jako powieści, gdyż reżyser nie miał pewności, czy uda się zrealizować filmy o takiej wymowie. Rozgrywające się w przyszłości nowele, przedstawiają apokaliptyczny świat po katastrofie, rzeczywistość zdegradowaną, rozbitą, oddaną na pastwę absurdu, chaosu i przemocy. Ludzie nie posiadają własnej tożsamości, są wyzuci z uczuć i humanistycznych wartości. W „Wojnie Światów” wszystko oddane jest spektaklowi, czyli telewizyjnemu show, który dzieli populację na manipulującą mniejszość (ich naczelne hasło brzmi: REALITY – WE CREATE IT) i bezwolny, ogłupiony tłum, szukający za wszelką cenę dróg „ucieczki od wolności”. Tetralogia Szulkina to skrajnie pesymistyczna wizja „społeczeństwa spektaklu” oraz mechanizmów politycznej manipulacji rzeczywistością. Powstałe w latach 70. i 80. mini-powieści należy nazwać literaturą „proroczą”, poruszającą aktualne dzisiaj problemy: mechanizmy władzy, dyktaturę masowych mediów, bierność i otumanienie społeczeństwa. Gatunek: asocial fiction.
Na podobny temat
|
Order software online 
@ Skrzypek Zauważ, że nawet w ...
@"Według badań zleconych prze...