Szef PiS ma teraz w nosie budowę swojej IV Rzeczpospolitej i dlatego łatwo zrezygnował z realizowania jakiejkolwiek skutecznej polityki, decydując się na rząd mniejszościowy. Obserwujemy drugi etap walki o władzę. - ze Sławomirem Sierakowskim rozmawia Marcin Szymaniak („Życie Warszawy” z 8 listopada).
przytomnie i ze swadą, bez sentymentów, choć nie bez emocji, i bez ściemniania
Rylew
- Sierakowski ma zapewne rację.
|09.11.2005 10:42:56
Jego analiza wygląda na solidną, chociaż ma swoje słabości, a nawet sprzeczności. Jeśli J.Kaczyński rzeczywiście „ma teraz w nosie” budowę IV RP i chce tylko dalej umacniać władzę w celu zbudowania silnej w 40% wyborców prawicy, to zadanie to jest raczej niewykonalne. Nadzieje zostały rozbudzone, oczy i uszy wyborców nastawione. Opozycja wychwyci i nagłośni każde odstępstwo od obietnic wyborczych. Poparcie runie
„na zbity pysk”. W istocie rzeczy PIS nie ma dużego pola manewru, jest skazany na współpracę z Samoobroną, LPR, i PSL za każdą cenę, przynajmniej na początku.
Alternatywą jest współpraca z PO, z tą grupką megalomanów „wiedzących lepiej”, ale to napewno przy rezygnacją z postulatów społecznych, schładzaniu gospodarki, obskrobywaniu najniższych dochodów i demontażu praw pracowniczych, a wtedy po czterech latach obydwie partie „diabli wezmą”.
Sierakowski liczy na powstanie prawdziwej lewicy, której na razie jeszcze nie widać. SLD która w oczach wielu swoich byłych zwolenników przestała być lewicą de facto, musiałaby się przeobrazić gruntowniej i zdeklarować co do swojej przyszłej roli, zapatrywań i rozwiązań programowych. Obecnie młodzi przywódcy dysponujący niezłym aparatem retoryki zdają się stawiać tylko na krytykę innych partii, zwłaszcza rządzącej, z czego da się żyć, ale nie zwyciężyć w przyszłych wyborach.
Może trzeba zatem zdecydować się i zacząć promować, którąś z licznych małych partii lewicowych o potencjale zdolnym przyciągnąć do niej dużą część sfrustowanego elektoratu lewicowego.
To prawda że spora część lewicowego elektoratu głosowała na PIS idąc na lep prospołecznych haseł. Nie widzę w tym nic śmiesznego, ani w tym, że PIS przyczynił się do wyboru A.Leppera na V.marszałka Sejmu – to raczej uszanowanie demokratycznego wyniku wyborów. Co do p. Komorowskiego to nie należy zapominać, że wielu kojarzy się on z aferą Szeremietiewa.
Sojusz Kaczyńskich z Lepperem to nie „rozbój w biały dzień”, a o wiele bardziej twarda konieczność życiowa.
Odpowiedź na pytanie „Kto boi się Samoobrony” to temat do ciekawej być może dyskusji.
Order software online 
A jakie to ma znaczenie, czy dane dzi...
Postaram się. To będzie wymagało chwi...