Krytyka Polityczna - Co najbardziej zapamiętałem z roku 2006?

> PREMIERA 24 MAJA

Strona główna

Przewodnik lewicy

>>Już jest: KP30!

Komentarze

CYTAT DNIA

Nie możemy tworzyć idei, które będą łączyć ludzi, jeśli stracimy kontakt z tym, jakie jest ich życie. Jeśli nie wiemy, jak uznać sposób, w jaki ludzie obserwują świat, odczuwają go i doświadczają, nigdy nie będziemy w stanie pomóc im w uznaniu samych siebie albo zmianie świata na lepsze.
Marshall Berman, Przygody z marksizmem

Katalog Książek KP

Książki w sklepie KP

Order software online

Co najbardziej zapamiętałem z roku 2006?

Sławomir Sierakowski

30.12.2006

Obrazkiem z mijających dwunastu miesięcy, jaki najmilej będę wspominał, jest widok kilku tysięcy demonstrujących uczniów i studentów, którzy zorganizowali się, wyszli na ulicę i protestowali przeciw ministrowi Romanowi Giertychowi i całemu rządowi. Po raz pierwszy od strajków studenckich 1988 roku obudził się uniwersytet i setki ludzi zaraziło się zaangażowaniem w sprawy publiczne. Pękła bariera wstydu i okazało się, że manifestacje uliczne, plakaty, wiece i happeningi nie są zbędnym wariactwem frustratów, ale ważną instytucją żywej demokracji. Pękła również bariera sfery prywatnej, z której młodzi ludzie dotąd woleli się nie wychylać, bo byli skoncentrowani na indywidualnych karierach zawodowych. Nie pozostanie to bez wpływu na bieg spraw publicznych w kolejnych latach. Każda źle rządząca władza dostała od 2006 roku nowego przeciwnika – aktywne społeczeństwo. Oczywiście protestom daleko było do masowości demonstracji francuskich czy niemieckich. Ale od czegoś trzeba zacząć i ten wstępny krok bez wątpienia został wykonany.

Tekst ukazał się w „Dzienniku” z 28 grudnia 2006.

Komentarze

Dodaj nowy