> PREMIERA 24 MAJA

Berman_okladka_300px.jpg

>>Już jest: KP30!

kp30_okladka_300px.jpg

Komentarze

CYTAT DNIA

Życzyłbym sobie, abyśmy w obecnym stuleciu potrafili w końcu połączyć wiedzę naukową i techniczną, rozwiniętą jak nigdy dotąd w historii, z umiejętnościami ludzkimi i politycznymi, które, jak na ironię, są najbardziej w historii zacofane. Dysponujemy wszystkimi środkami naukowymi, technicznymi i nawet finansowymi, aby wykorzenić biedę, głód, ciemnotę dotykającą co najmniej połowę mieszkańców naszej planety. Dlaczego tego nie robimy? Dlatego, że brakuje nam politycznej woli, połączenia pragnienia i działania, żeby to zrobić.

Carlos Fuentes (1928-2012), Contra Bush

Katalog Książek KP

Książki w sklepie KP

Advertisement
Order software online
Bojarska: Trauma. Przegapione spotkania z historią Drukuj
dg   
18.01.2011
nowyteatr_podstaw_pion_color_rgb_s.jpgCo znaczy tak często powtarzana dziś teza, że współczesność nosi w sobie bolesne ślady, „puste miejsca” po tym, co utracone, niezagojone rany traumatycznego doświadczenia / przegapionego spotkania z Realnym? -  fragment wykładu Katarzyny Bojarskiej, wprowadzającego do cyklu Trauma: Przegapione spotkania z historią, w „Dwutygodniku”.
Najbliższe seminarium: 19 stycznia, środa, godz. 19.00, Nowy Wspaniały Świat

  

Nie ma wątpliwości, że pojęcie traumy przestało być terminem medycznym czy psychoanalitycznym i weszło na dobre nie tylko do słownika współczesnej humanistyki, ale i powszechnego użycia. Tym samym zaczyna być coraz bardziej „niewyraźne” iobrasta w nowe sensy. Wydaje się zatem, że to dobry moment, aby  na wybranych przykładach prześledzić jego historię i przemiany.
Problematyka traumy kojarzy się przede wszystkim ze studiami nad Zagładąi jej „długim cieniem”. Chcemy zaproponować spojrzenie poza ten kontekst (choć, rzecz jasna, nie porzucając go) i refleksję nad tym, dlaczego perspektywa „traumatyczna” zdaje się dominować  nasze myślenie nie tylko o historii, ale i polityce. Psychoanalizę traktujemy tu jako rodzaj interpretacji polegającej na rozpoznawaniu sensu ukrytego w tym, co widoczne, na wnikaniu w strukturę rzeczy. Wydaje się, że to właśnie dzięki sztuce i poprzez nią może realizować się praca nad tym, co ukryte a nawet skrywane; zawieszanie a może nawet przezwyciężanie stłumień tak w płaszczyźnie jednostkowej, jak zbiorowej. Szczególnie interesuje nas, czy możemy mówić o ikonografii czy konwencjitraumy zarówno w sferze obrazowania, jak opisu. Co dzieje się w tym kontekście z kategorią piękna i wzniosłości? Jaką rolę odgrywają tu pojęcia i figury takie, jak nawiedzenie, widmowość, niesamowitość, żałoba, melancholia, utrata, pamięć i postpamięć, przepracowanie i inne.Warto też zastanowić się nad rolą figurą „świadka” w tworzeniu i recepcji sztuki współczesnej.

  

Katarzyna Bojarska - absolwentka Anglistyki i Kulturoznawstwa w ramach MISH na Uniwersytecie Warszawskim, asystentka w Zakładzie Europeistyki Literackiej Instytutu Badań Literackich PAN, doktorantka w Szkole Nauk Społecznych PAN, stypendystka Fulbrighta, tygodnika Polityka i MENiS. Autorka tekstów i przekładów, m.in. Dominick LaCapra Historia w okresie przejściowym (Universitas, 2009).

  

Komentarze
Dodaj nowy
Napisz komentarz
Nick:
E-mail:
 
Strona www:
Tytu?:
UBBCode:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
Prosz? wpisa? kod antyspamowy widoczny na obrazku.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.”


Na podobny temat

Aktualizacja    ( 18.01.2011 )
 
następny artykuł »
Generated in 0.67914 Seconds