Pytałem decydentów MFW, jakie mają dowody na to, że ich neoliberalna polityka jest właściwa. Odpowiadali, że nie potrzebują dowodów. Wyglądało to tak, jakby chodziło im nie o politykę, lecz o religię. Ale to tylko część odpowiedzi. Forsowali taką politykę także dlatego, że chciało jej Wall Street. Niestabilność, kryzysy, łączenie firm, dzielenie firm to raj dla sektora finansowego, który robi na tym ogromne pieniądze.
Joseph E. Stiglitz
W niedzielę, 26 października w odbyło się spotkanie z cyklu „Świat możliwy, czyli jak wygląda rzeczywistość widziana oczami artystów” organizowanego przez KP i TR Warszawa. Gośćmi byli: Kinga Dunin, Jerzy Sosnowski. Tegoroczny cykl wykładów prowadzi Igor Stokfiszewski.
Skąd wiemy, jak wygląda rzeczywistość? Skąd wiemy, jakie wartości kształtują otaczający nas świat? Kto mówi nam, które z wyborów dokonywanych przez wspólnotę, w jakiej żyjemy, są dobre, a które złe? Socjologowie, filozofowie, publicyści, etycy, religioznawcy… Istnieją języki, które zwykliśmy traktować jako szczególnie kompetentne w opisie świata społecznego, politycznego, duchowego, rzeczywistości aksjologicznej pojedynczego i wspólnego istnienia. A co o świecie mówi nam sztuka - literatura, teatr, prace wizualne? Czy jest raptem odbiciem tego, co poznajemy za pomocą innych języków, wzbogaconym o wrażenie estetyczne?
Wyobraźnia artystyczna jest częścią naszej kultury, artyści częścią naszego społeczeństwa. Światy ukazywane przez sztukę stanowią zatem możliwe, w pełni uprawnione rzeczywistości społeczne i duchowe. Dzieła artystyczne są nie mniej (a może dużo bardziej?) interesującym językiem opisu tego, co nas otacza, niż skodyfikowane języki badawcze. Jak zatem wygląda rzeczywistość widziana oczami artystów? Czym różni się od tej prezentowanej na ekranie telewizora, w statystykach nauk społecznych, gazetach? Czy może być wzorem dla przyszłego kształtowania świata? Pytania te zadajemy samym twórcom, krytykom, ludziom kultury.
Krytyka jest prosta jak budowa cepa :...
Dlaczego seria KP dotycząca kobiet na...