|
czyli Krytyczny Przegląd Tygodnia - kolejny odcinek. SOBOTA 22.10.2005 Tadeusz Sobolewski zauważa w „Gazecie Wyborczej”, że nowy film na ekranach kin - „Dziewiąty dzień”, opowieść o księdzu, który tafia do obozu koncentracyjnego w Dachau, a w międzyczasie jest zachęcany przez hitlerowców do współpracy to polemika z obrazem Costy-Gavrasa „Amen” o dobrych stosunkach łączących papiestwo z nazistami. Szkoda, że przy okazji krytykowi nie daje mu do myślenia, że film Gavrasa nie trafił na ekrany polskich kin.
Tomasz Patora i Marcin Stelmasiak w tekście „Olimpijskie gwiazdy na bruku” piszą w „Gazecie Wyborczej” o polskich sportowcach niepełnosprawnych, którzy choć zdobywają medale na olimpiadach, często nie mają za co żyć. Cytowana jest też wypowiedź posła Zygmunta Ratmana z SLD, który podobnie jak cały Sejm odrzucił pomysł przyznania paraolimpijczykom rent na tej samej zasadzie co pozostałym sportowcom. „Gazecie Wyborczej”, jeśli traktuje sprawę poważnie doradzamy raczej zamiast słusznego tekstu raz na jakiś czas regularnie pisać o osiągnięciach niepełnosprawnych na stronach sportowych.
„Wysokie obcasy” przedstawiają nowe posłanki, po jednej z każdego klubu. Choć w Polsce obowiązuje niemal całkowity zakaz aborcji, przedstawicielka LPR chce walczyć z „największym niebezpieczeństwem na świecie”, jakim według niej jest właśnie przerywanie ciąży. Katarzyna Piekarska z SLD natomiast, która podobno jest tak lewicowa, że nie mieściła się w Unii Wolności, pragnie jedynie starać się o powszechny dostęp do badań prenatalnych. I wszystko jasne!
„Rzeczpospolita” opublikowała list oburzonego czytelnika Marka Jaworskiego, który felieton Stanisława Tyma z ubiegłego tygodnia mylnie wziął za dziennikarski komentarz na temat kampanii wyborczej. Pana Marka zabolało nie tylko krytykowanie Lecha Kaczyńskiego, Jacka Kurskiego, Zbigniewa Ziobro, a może nawet Hanny Gronkiewicz-Waltz, ale także wymienienie w kontekście wyborczym Jana Pawła II. Okazuje się więc, że postęp ciągle się dokonuje, obecnie byłego papieża nie tylko nie wolno krytykować, ale nieuprawnione osoby nie powinny go nawet chwalić.
NIEDZIELA 23.10.2005 II tura wyborów prezydenckich. Można wybierać któregoś z prawicowych kandydatów. Niewiele ponad połowa uprawnionych do głosowania tak właśnie zrobiła, wygrał jeden pan. Drugi był blisko, ale odszedł z niczym.
PONIEDZIAŁEK 24.10.2005 Wystarczyły trzy tury wyborów w ciagu sześciu tygodni, żeby przyzwyczaić wszystkich do frekwencji na poziomie 50%. Boleje nad tym i szuka szans na zmianę już tylko Lena Kolarska-Bobińska w „Rzeczpospolitej”.
W „Dużym Formacie” portret desygnowanego na premiera Kazmierza Marcinkiewicza. Wiele wyjaśnił nam fragment wspomnień z dzieciństwa jego brata: „Kładliśmy się na kanapie, a tata przeciągał paskiem przez goły tyłek. Jak na mszy w katedrze się kręciliśmy, tata wyprowadzał przez zakrystię, trzy szybkie i z powrotem. Plakać nie można było, żeby księdzu nie przeszkadzać.”
Jerzy Domański pisze we wstępniaku „Przeglądu”: „Nie dajmy się jednak omamić. Niezależnie od wyników tegorocznych wyborów i minorowych nastrojów musimy podpierać tę naszą ułomną, kulejącą i przysparzającą trosk demokrację, bo mimo wszystkich wad jest ona znacznie lepsza niż droga na skróty, którą nas kuszą”. Coś nam się zdaje, że aby oddać sens myślenia Domańskiego zamiast słowa „demokracja” należy wstawić „lewica”. To co w „Przeglądzie” uważa się za lewicę faktycznie mocno kuleje i przysparza trosk.
Nadeszła IV RP, a u Jana Pospieszalskiego nic się nie zmieniło. W programie „Warto rozmawiać” siedmiu panów spierało się właśnie na temat IV RP. Proporcje w doborze gości zostały zachowane, szcześciu było za, jeden przeciw.
WTOREK 25.10.2005 Ireneusz Krzemiński w „Rzeczpospolitej” nie był jedynym, który został przepytany na okoliczność sondaży. Okazało się, że problemem nie była ich ilość ani zdominowanie dyskusji wyborczych, ale fakt, że nie dość dobrze przewidziały ostateczny wynik. Podejrzewamy też jaka będzie rada na ich niedostatek: więcej sondaży!
Tabloidy się uzupełniają. „Fakt” przedstawia dobrotliwy portret Lecha Kaczyńskiego: „Roztargniony i nerwowy, ale twardy polityk. A w domu kochany dziadzio i dobry ojciec”. Za to „Super Express” w tekście „Sprawy wewnętrzene posła Dorna” nie pozostawia złudzeń co do innego prominentnego polityka PIS-u, który zostaje zdemaskowany jako mężczyzna zdradzający żonę (do tego drugą), a także hipokryta, który głosi przywiązanie do wartości chrześciajańskich, a w rzeczywistości tylko szykuje się do spotkań z kochanicą i „nawet zakupy robi tak pokaźne, że aż trudno uwierzyć, że to zapasy dla samotnego mężczyzny.” Decyzja jaką wersję PIS-u wybrać: demoniczną czy milusińską, należy do Państwa.
ŚRODA 26.10.2005 W końcu dobra wiadomość! Marek Jurek został wybrany Marszałkiem Sejmu. Dzięki temu Jurek nie zostanie Ministrem Kultury ani Prezesem Telewizji Polskiej.
Maciej Rybiński zdenerwowany brakiem zgody w niedoszłej koalicji zdradza w „Rzeczpospolitej”, że głosował na Platformę Obywatelską i oczekuje porozumienia. Obawiamy się, że nawoływania nawet tak wpływowego publicysty mogą nie przynieść owoców. Panie Macieju, IV RP jest wolna od nacisku prasy!
Ukazał się nowy numer „Gazety Polskiej”. Niestety, od kiedy z tygodnika zniknęła rubryka „Kącik homofoba” nie spotkaliśmy tam równie trafnej autorefleksji na temat własnych fobii, do tego zawartych już w tytule.
Ciągle powstają nowe świeckie tradycje. Jedną z nich jest powoływanie na początku kadencji parlamentu Andrzeja Leppera na stanowisko vice-Marszałka Sejmu.
CZWARTEK 27.10.2005 Okazuje się, że nie wszyscy w PIS-ie zdradzają. Wieczny kandydat na premiera Kazimierz Marcinkiewicz zapewnił, że nie zdradził Platformy Obywatelskiej.
„Ozon” świętuje zmianę władzy. „Od kilkunastu lat jest Pan konsekwentny, jeśli chodzi o głoszone poglądy” - kadzą Lechowi Kaczyńskiemu Grzegorz Górny i Anita Gargas. Ale w redakcji istnieje też świadomość czyhających obecnie zagrożeń: „Do szpitali psychiatrycznych trafia coraz więcej zdrowych osób. Zamknięcie w psychuszce jest dziś represją stosowaną częściej niż w PRL” - ostrzega Eliza Michalik.
W wieczornych „Wiadomościach” redaktor naczelny „Gazety Polskiej” Tomasz Sakiewicz został dwukrotnie przedstawiony jako Sakowicz. To nauczka, że nie należy zbyt często zmieniać szefa pisma, dziennikarze Telewizji Polskiej jak widać bardzo powoli uczą się nowych nazwisk. A już szczególnie nazwisk reprezentujących te tytuły, które mają kłopoty.
PIĄTEK 28.10.2005 Na okładce „Faktu” wielkie zdjęcie starszej kobiety, która apeluje do polityków: „Pogódźcie się dla Polski”. Okazuje się, że to matka Lecha i Jarosława Kaczyńskich, która najwidoczniej dla najpopularniejszego tabloidu nie ma własnego imienia i nazwiska. No, ale teraz o koalicję PO i PIS wszyscy mogą być spokojni, skoro już nawet mamusia prosi to musi powstać.
Na podobny temat
|
Order software online 
Dobrze, "neoliberalne" dogmat...
Prawnie sytuacja jest znaczne bardzie...