Krytyka Polityczna - Moherowy kapelusz

Nowość w sklepie KP!

Katalog Książek KP

Najnowszy numer KP

Komentarze

CYTAT DNIA

Jesteśmy zdolni zgasić słońce i gwiazdy, bo nie płacą dywidendy.
John Maynard Keynes

Książki w sklepie KP

Warto przeczytać

Order software online

Moherowy kapelusz

Kinga Dunin

09.10.2007

Przyspieszone wybory oznaczają skróconą kampanię wyborczą. W związku z tym spoceni od ścigania się politycy próbują jak najgłośniej, jak najszybciej i jak najczęściej zaistnieć w mediach. W rezultacie wszyscy mówią, a raczej pokrzykują naraz, a jedyne, co da się z tego szumu wyłowić, to pouczenie, które stało się chyba przebojem sezonu: 'Niech pan mi nie przerywa, bo ja panu nie przerywałem!'. Tylekroć oskarżani o agresję dziennikarze okazują się w tej sytuacji zupełnie bezradni. Trafiła kosa na kamień!

Pozostawmy ich zatem własnemu losowi i pochylmy się nad losem polskiej rodziny.

Jak wiadomo, ja, feministki, geje i lesbijki oraz inni wredni liberałowie zawsze byliśmy jej wrogami. Opluwałam, podkopywałam - wolę mówić we własnym imieniu i proszę mi nie przerywać, bo ja nikomu nie przerywałam - robiłam, co mogłam, żeby zniszczyć rodzinę, i co? Nareszcie sukces. Nie chcę być jednak żabą, która podstawia łapkę tam, gdzie kują perszerona. Ojcem tego sukcesu jest z całą pewnością wolny rynek i kapitalizm. Oto z najnowszych badań wynika, że Polacy uwielbiają pracować. A połowa z nich do tego stopnia, że z przyjemnością zostaje po godzinach i pracuje dłużej niż ustawowe osiem godzin dziennie. Ponad połowa chętniej spotyka się potem z kolegami z pracy niż z kimkolwiek innym. No i dodajmy do tego te kilka godzin, które przeciętny Polak spędza przed telewizorem, oczywiście skrzętnie omijając niech-pan-mi-nie-przerywanie. Jeszcze wypadałoby umyć się i przespać. Nie wspominam o jedzeniu, bo pizzę można przecież zamówić do pracy. I gdzie tu czas dla rodziny, dzieci?

Można powtarzać do znudzenia, że to jest najważniejsze, ale już chyba tylko w deklaracjach. Bo dane mówią coś innego.

Przeczytałam gdzieś, że człowiek może efektywnie pracować przez sześć godzin, i chętnie w to wierzę. Wierzę też, że po sześciu godzinach pracy można poświęcić się życiu rodzinnemu, towarzyskiemu, społecznemu, politycznemu. Przeczytać książkę albo pójść do kina. Po dziesięciu - co najwyżej zalec przed telewizorem i obejrzeć jakiś demoralizujący film, bo prorodzinne seriale lecą w godzinach pracy. Poza tym zły przykład - jeśli chodzi o dywersję antyrodzinną - płynie także z góry.

Sam prezydent podniósł rękę na małżeństwo. Małżeństwo państwa Rokitów. Ten zdradziecki atak nie mógł być spowodowany żadnymi innymi motywami niż niechęcią do rodziny. Nic nie wskazuje na to, że prezydent uległ czarowi kapelusza pani Rokitowej, co byłoby w końcu ludzkie. Nie uwiodło go również to, co ma pod kapeluszem. Kompetencje, które posiada, są bowiem w sam raz odpowiednie do sprawowania funkcji we władzach, które w sprawach jej podległych nie zamierzają zrobić absolutnie nic. Ale nic można mieć przecież za darmo.

Tym razem zamach się nie powiódł, ale nie znaczy to, że sukces był z góry wykluczony. W końcu nie jest to pierwsza żona Jana Rokity. Pan poseł zebrał za to liczne pochwały i stał się niedościgłym wzorem lojalnego, wiernego i gotowego do poświeceń dla swojej żony męża. Może ileś tam tysięcy wyborców poczuło się głupio, że ich reprezentant porzucił swoją misję polityczną z powodu kobiety, ale w końcu łatwo ich pocieszyć. Niedługo tej misji. A niezużyty w brutalnej kampanii wyborczej Rokita z nalepką 'szlachetny' na czole świetnie da się wykorzystać potem. My zaś, uczestnicy i fani demokracji medialnej, zyskamy ciekawą postać w spektaklu 'niech mi pan nie przerywa…'. Jest też nadzieja, że ubarwi ona przyszły Sejm, najlepiej z Anną Sobecką. W moherowym kapeluszu będzie jej niezwykle do twarzy. Pozwoli także wierzyć tym, którzy chcą w to wierzyć, że nie ma to jak rodzina. I dla rodziny wszystko. No, może poza czasem, bo ten wolimy spędzać w pracy.

Tekst ukazał się w „Wysokich Obcasach” z 6 października 2007 r.

Komentarze

Dodaj nowy