Nowość w sklepie kp
Komentarze
CYTAT DNIA
Żeby było weselej, napiszę, jak Cię pamiętam. Pochylnia z Sali Śniadeckich, ty lecisz na czele grupy robotników i studentów goniąc bojówkę endecką, która chciała rozbić wieczór poezji różnych narodów. Masz taką minę wilkołaka, jaką umiałeś robić, zęby na wierzchu, oczy wytrzeszczone, w ręku trzymasz szczątki krzesła. I wyjesz.
list M. do Czesława Miłosza, Rok myśliwego
|
|
Ludzik płci kobiecej |
|
|
Kinga Dunin
|
|
16.01.2008 |
Jak wynika z rozmaitych badań, kobiety w Polsce lepiej radzą sobie ze
zmieniającą się rzeczywistością. Są bardziej zaradne, lepiej
wykształcone, ambitne i coraz bardziej niezależne. Dość wyraźnie
widoczne są też przeszkody stojące na drodze ich pełnego rozkwitu - to
polski mężczyzna i polski rynek pracy. Mężczyzna nie jest gotowy do
partnerskiego przejmowania obowiązków, coraz częściej ucieka się do
przemocy, a poza tym ogólnie jest sfrustrowany. Mimo to rynek go woli,
a zarobki kobiet tak samo wykształconych i wykonujących tę samą pracę
wciąż są o 22 proc. niższe od męskich. Trudno się dziwić, że w tej
sytuacji kobiety też bywają sfrustrowane, przemęczone czy stają się
ofiarami uzależnień. Ot i cała historia. I dość proste zależności.
Można ją jednak opowiedzieć po 'konserwatywnemu'. Wtedy okazuje się, że
kobiety za więcej równości i niezależności płacą straszną cenę. I nie
wiadomo, czy skórka warta jest w ogóle wyprawki. Może się wręcz
wydawać, że kobiety im mają lepiej, tym mają gorzej. A gdyby im się pogorszyło,
to w istocie by się im polepszyło. Powtarzam to od czasu do czasu,
trochę już tym powtarzaniem znudzona, ale skoro dziad-patriarchat
swoje, to i baba musi swoje powtórzyć. Czasem jednak i mnie coś jeszcze
zadziwi. Na przykład przytaczana przez 'Dziennik' opinia pewnego
doktora socjologii. Dr Krzysztof Łęcki uważa, że nie tylko mężczyźni
sabotują wzrost płac kobiet. 'Czołowe feministki w kraju zajmują się
chętniej takimi problemami jak płeć człowieczka w instrukcji skręcania
mebli IKEA czy reklamami, które rzekomo uwłaczają kobietom, niż ważnymi
sprawami nierówności płci - mówi. - Jeśli będziemy tracić czas na takie
bzdury, to nic się nie zmieni'. Pozostawmy na boku to, że ta kuriozalna
wypowiedź zostaje przytoczona w 'Dzienniku' nie w dziale rozrywki i
michałków, ale na prawach wypowiedzi obiektywnego i kompetentnego
eksperta. To mnie akurat nie dziwi. Każdy ma takich ekspertów, na
jakich mu zależy.
Za to w wypowiedzi doktora Krzysztofa dziwi mnie
wszystko, poczynając od końca. Na przykład skąd ta liczba mnoga:
'będziemy tracić czas'? Kto? My, feministki? Nie przypominam sobie
jakoś sensownie działającego feministy Łęckiego. Ani nawet feministy
Łęckiego, który walczy z reklamami rzekomo uwłaczającymi kobietom.
Zresztą po co walczyć z reklamami rzekomo uwłaczającymi, skoro można
walczyć z tymi, które istotnie umacniają niekorzystne dla kobiet
stereotypy? Z tych stereotypów wynikają postawy, z postaw zachowania, a
z nich rozmaite problemy - patrz początek felietonu. Może więc zamiast
załamywać ręce, że kobiety płacą straszną cenę za emancypację, należy
postarać się im ją ułatwić. Choćby przez nierozpowszechnianie
antyemancypacyjnych wzorców. To akurat socjolog powinien rozumieć. A
ponieważ sama jestem z wykształcenia socjologiem, to wiem także, że
most najbłyskotliwszego nawet uogólnienia się wali, jeżeli nie stoi na
przęsłach solidnych faktów. Natomiast fakt chętniejszego 'zajmowania
się przez prominentne feministki płcią ludzika z IKEA niż ważnymi
sprawami nierówności płci' solidnym faktem nie jest. Powiedziałabym
więcej - jest to fakt kłamliwy. Gdyby dr Łęcki coś czasem przeczytał
lub zbadał, zanim się wypowie, to może przeczytałby list otwarty
środowisk kobiecych do Donalda Tuska w sprawie przywrócenia
pełnomocniczki ds. równego statusu i znalazł w nim listę spraw
uważanych przez nie za bardzo ważne, choć i ludzika bym nie
lekceważyła. Bo niezależna kobieta czasem musi sobie skręcić jakiś
mebel i może byłoby jej przyjemniej, gdyby ludzik na rysunku był
dziewczynką. A dr. Łęckiemu z pewnością by to nie przeszkadzało, bo na
chłopczyków w instrukcjach zdążył się już napatrzyć.
Tekst ukazał się w „Wysokich Obcasach” 12 stycznia 2008 r.
Na podobny temat
|
|
Aktualizacja ( 16.01.2008 )
|
|
|
|
Proszę Pani, ale to się i tak stać mu...
"Jak poszczuję kogoś psem, nie ch...
Ale wierzę, że ruskie służby nie obcy...