Życzyłbym sobie, abyśmy w obecnym stuleciu potrafili w końcu połączyć wiedzę naukową i techniczną, rozwiniętą jak nigdy dotąd w historii, z umiejętnościami ludzkimi i politycznymi, które, jak na ironię, są najbardziej w historii zacofane. Dysponujemy wszystkimi środkami naukowymi, technicznymi i nawet finansowymi, aby wykorzenić biedę, głód, ciemnotę dotykającą co najmniej połowę mieszkańców naszej planety. Dlaczego tego nie robimy? Dlatego, że brakuje nam politycznej woli, połączenia pragnienia i działania, żeby to zrobić.
Wchodząc w obóz protestujących na Puerta del Sol w Madrycie indignados, ma się wrażenie, że to Obóz Dekadencji z Seksmisji albo jakiś anarchistyczny świat z przyszłości. Nic bardziej mylnego. To miejsce tryska pozytywną energią, zaraża optymizmem i wolą zmian. Zaskakuje znakomita organizacja ruchu protestu. Przecież dziesięć dni temu tylko 30 osób usiadło na środku emblematycznego placu w stolicy Hiszpanii, zwanego kilometrem 0 (stąd mierzy się wszystkie odległości). Dziś oburzonych jest tysiące, protestują w aż 600 miastach na świecie!
Protestujący gotują paellę, rozdają wodę, sprzątają po sobie, debatują na temat imigrantów, kultury, feminizmu i praw zwierząt, a przede wszystkim skłaniają do myślenia. Tak naprawdę to nie jest już zwykły protest. Ten plac spełnia funkcję greckiej agory. Ludzi na Puerta del Sol jest tyle, że protest właśnie przechodzi podział komórkowy i rozchodzi się na zgromadzenia w każdej z dzielnic Madrytu.
– Nasz ruch ma strukturę całkowicie horyzontalną – mówi Pablo Prieto, jeden z rzeczników protestu - wszelkie decyzje dotyczące demonstracji i postulatów kierowanych do społeczeństwa oraz władz zapadają na zasadzie konsensusu (poprzez jednomyślne podniesienie rąk) na zgromadzeniu powszechnym. Każdy może zgłosić swój postulat do specjalnie powołanych komisji, które kierują wnioski do debaty na zgromadzeniu.
– Nie czujemy się reprezentowani przez polityków, dążących jedynie do zdobycia władzy, którą i tak w dzisiejszych społeczeństwach sprawują korporacje finansowe. Politycy w większym stopniu reprezentują interesy ekonomiczne niż społeczne – ciągnie Pablo.
Pytam go, czy ostatnie rewolty w świecie arabskim wpłynęły na ich decyzję o wyjściu na ulicę. Pablo co prawda przyznaje, że dochodzą do nich sygnały poparcia np. z Egiptu, jednak zdecydowanie woli mówić o wpływach z Islandii. Tam zamiast wstrzykiwać astronomiczne sumy na konta banków, znacjonalizowano je, a pieniądze postanowiono wydać na cele publiczne.
Hiszpania jako ostatnia wychodzi z kryzysu – mówi Piotr Nowak, polski rzecznik ruchu, który przyłączył się do protestu dwa dni temu. – Tak nie powinno być. Byłem tu dwa razy w zeszłym tygodniu, za trzecim razem zostałem. Nie mogłem przestać myśleć o tym, co zobaczyłem. Mnie bezpośrednio nie dotykają takie problemy jak brak pracy czy mieszkania, ale czuję, że dzieje się tu coś ważnego, że ci ludzie mają rację i chciałem pomóc.
Puerta del Sol wre od idei, debat, argumentów, zebrań, głosowań. Niektóre decyzje trudno przeforsować w tak heterogenicznym zgromadzeniu, ale wydaje się, że z dnia na dzień hiszpańskie społeczeństwo, zindywidualizowanego przez neoliberalną gospodarkę, w coraz większym stopniu staje się wspólnotą. Z odpowiedzią na pytanie, czy są to narodziny jakiejś formy demokracji bezpośredniej, lepiej reprezentującej społeczeństwo niż aktualny system polityczny, przyjdzie nam poczekać. Republika Sol potrwa na pewno do niedzieli.
Order software online 
Specjaliści "wychodzący" z uc...
I to jest tendencja trwała, w zacho...