Adam Leszczyński we wczorajszej „Gazecie Wyborczej” zarzuca autorom książki PRL bez uprzedzeń, że pisząc o PRL-u nie poświęcili osobnego szkicu opresyjności państwa polskiego przed rokiem 1989. Można zażartować, że przypomina to trochę czasy… PRL-u, kiedy bez paru zdań na temat sanacyjnego reżimu trudno było mówić o historii najnowszej. A dzisiaj od tego, żeby przypominać społeczeństwu o uciążliwości potężnej esbecji i pustych półkach w sklepach jest IPN. Dostaje na ten cel z budżetu 200 mln zł rocznie.

Mówiąc poważnie, przyczyny braku rozdziału o „realiach policyjnego PRL-u” można wytłumaczyć polemicznym charakterem książki. Chęcią zmierzenia się z dominującymi poglądami na PRL, które z perspektywy lewicowej są nie do przyjęcia. Jestem jednym ze współautorów książki – nie będąc jej redaktorem, nie mogę wypowiadać się w ich imieniu – dla mnie jednak brak wspomnianego rozdziału świadczy o tym, że ten element dominującej „narracji” o PRL-u jest przez młodą lewicę przyjęty. Skoro nie polemizujemy z policyjnym charakterem PRL-u, to znaczy że zgadzamy się z tymi opisami życia w PRL-u, które wskazują na jego „policyjne realia”. Uznajemy je za fakt. Nie zdradzamy podskórnej fascynacji dyktatorskimi rządami silnej ręki.

Leszczyński pisze, że gdyby po 1945 roku Polska pozostała krajem kapitalistycznym, to z pewnością żyłoby się Polakom dzisiaj znacznie lepiej. Być może. Z drugiej jednak strony skąd ta pewność, że Polska lat 50., 60. i 70. byłaby państwem demokratycznym? Wszak po I wojnie światowej Polskę jako jedną z pierwszych porwała fala odwrotu od demokracji. A państwa kapitalistyczne, które pod względem rozwoju gospodarczego przegoniły po II wojnie światowej Polskę – jak Grecja i Hiszpania – aż do lat 70. posiadały reżimy autorytarne pod względem „prześladowania i zabijania” znajdujące się w podobnej lidze co PRL.

Można argumentować, że po II wojnie światowej nastąpił silny zwrot na lewo opinii publicznej. To fakt. Też życzyłbym sobie aby w 1945 roku rządziła nami koalicja PPS, Stronnictwa Ludowego i Stronnictwa Pracy. Pamiętajmy jednak, że w 1918 roku też mieliśmy rządy ludowe. Potem było jednak już tylko gorzej. Brześć, Bereza, ozon, getto ławkowe, numerus clausus.

Na peryferiach kapitalizmu także w latach czterdziestych „system wolnorynkowy” rzadko szedł w parze z demokracją.

Co do peryferyjności Polski Leszczyński zgadza się z autorami książki. A ja zgadzam się z Leszczyńskim, gdy ten pisze, że PRL był nieudaną próbą wyrwania Polski z peryferii kapitalistycznego systemu-świata. Co do tego nikt nie ma wątpliwości. Gdyby ten projekt się udał to PRL nie upadłby w takich okolicznościach w jakich upadł. A Polska nie wyglądałaby dzisiaj tak jak wygląda.

PRL bez uprzedzeń, red. Jakub Majmurek, Piotr Szumlewicz, Warszawa 2010

Komentarze

Dodaj nowy

antenka_beretowa   |26.08.2010 13:06:39 Czekam na III Rzeszę bez uprzedzeń.

Boyszewik   |26.08.2010 14:08:37 Porównanie PRL-u do III Rzeszy świadczy o niezwykłej przenikliwości intelektualnej i posiadaniu pogłębionej wiedzy historycznej.

antenka_beretowa   |26.08.2010 14:51:34 Jest i tak dużo prznikliwsze niż zalatująca kuchennym nihilizmem sraczka gdybologiczna Autora.

antenka_beretowa   |26.08.2010 15:19:25 GDYBY Hitler pośliznął się na mydle w 1937 BYŁBY zapewne dzisiaj czczony jako autor europejskiej wersji new deal.Gdyby nie Gorbaczow, to grupa twardogłowych komunistów i bezpieki w demoludzie dzierżyłaby dyktaturę, jak Kim Dzong Il lub jak Castro do dzisiaj albo i wywołała światowy konflikt. Jak gdybać, to gdybać.

Madrich   |26.08.2010 15:43:12 Autor nie jest autentyczny w swoim tłumaczeniu się. A zarzut jest poważny: wybielanie PRL, państwa które ma krew na rękach. Dużo krwi i innego zła. Młody 15-latek który się kształtuje, ma setki pytań i szuka odpowiedzi bierze do łapek książkę PRL bez uprzedzeń i czyta współdzieło Machalicy. Ten PRL to super sprawa, myśli, sobieo co tym ludziom chodzi.  Autorzy ksiązki zgrabnie prześlizgneli sie nad ofiarami katowanymi w obozach internowania przez funkcjonariuszy tego pieknego państwa, nie czuli potrzeby przestawienia wojsk radzieckich na polskiej ziemi jako sił paraokupacyjncyh i ,że mogły zrobić z Polski kotlet mielony po Czechoslowacku gdyby Polacy za dużo fikali. Ja stawiam zarzut a książke czytalem: To dzielo tendencyjne, nachalnie starajace sie wybielic PRL, ktore ma za zadanie nawciskac polskiej masie do głowy skrzywiony obraz przeszlosci. Jest czescia wiekszego konceptu wepchania Polsce na sile zapateryzmu i ideologii panstwa skrajnie lewicowego.

antenka_beretowa   |26.08.2010 17:05:58 Właśnie dlatego podnosi mi ciśnienie - jako osobnikowi o poglądach lewicowych - takie puszczanie kaprawego oczka do bolszewizmu przez niektorych kolegów - bo wkłada darmowo w ręce tanie argumenty demagogom, jak powyżej Madrich, oraz do Frondowego identyfikowania zapateryzmu z "lewactwem".

Zamorano   |26.08.2010 20:09:11 @GDYBY Hitler pośliznął się na mydle w 1937 BYŁBY zapewne dzisiaj czczony jako autor europejskiej wersji new deal. Bzdura @Gdyby nie Gorbaczow, to grupa twardogłowych komunistów i bezpieki w demoludzie dzierżyłaby dyktaturę, jak Kim Dzong Il lub jak Castro do dzisiaj albo i wywołała światowy konflikt. Bzdura @Jak gdybać, to gdybać. Zgoda ;-) @Właśnie dlatego podnosi mi ciśnienie - jako osobnikowi o poglądach lewicowych - takie puszczanie kaprawego oczka do bolszewizmu przez niektorych kolegów - bo wkłada darmowo w ręce tanie argumenty demagogom, jak powyżej Madrich, oraz do Frondowego identyfikowania zapateryzmu z "lewactwem". Zgoda.

historyczka   |27.08.2010 10:17:12 Ale z tym Hitlerem to racja. Gdyby nie doprowadził do II wojny światowej, bo np. poślizgnął się na mydle, albo rozbił samolotem (bardzo lubił latać małymi, niebezpiecznymi samolocikami) to do dziś mielibyśmy jego pomniki rozsiane po III Rzeszy, albo IV albo V. O.

wejder1   |27.08.2010 18:32:00 Wybrakowana historia, niezależnie o czym, to gorzej niż zbrodnia, to błąd. Równie dobrze mógłbym to porównać, z filmem ‘Solidarni’, gdzie powstało wrażenie, że wszyscy płaczą za Lechem, wszyscy myślą tak samo i wszyscy uważają, że to spisek.

kot_w_golebniku   |27.08.2010 21:44:45 "gdyby po 1945 roku Polska pozostała krajem kapitalistycznym, to z pewnością żyłoby się Polakom dzisiaj znacznie lepiej. Być może. Z drugiej jednak strony skąd ta pewność, że Polska lat 50., 60. i 70. byłaby państwem demokratycznym?" Ciekawe stwierdzenie. Autor woli więc, by Polakom żyło się gorzej, byle była demokracja. Naprawdę ciekawe. Ja tam chyba jestem jakiś reakcjonista, skoro wolę żeby żyło mi się lepiej…

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:	nie powiadamiajpowiadom
Strona www:
Tytu?:
UBBCode:	-kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybia?y?ó?ty -rozmiar-malutkima?y?rednidu?yogromny
	Prosz? wpisa? kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.”

Na podobny temat

• W rocznicę wojny
• PRL bez uprzedzeń - spojrzenie młodych
• Passent ‘86, czyli katolicka futurologia
• Jak u Boya
• Poznań: Rozważania o współczesnej gospodarce