Z zaciekawieniem przeczytałem felieton Krzysztofa Tomasika będący krytyką ideologii zawartej w filmie „Ile waży koń trojański?”. Pod większością jego spostrzeżeń mógłbym się w pełni podpisać. Jednocześnie chciałbym dopisać pod nimi swoje trzy grosze, oczywiście z orzełkiem bez korony.

Jak słusznie zauważył Tomasik, w filmie mamy cały katalog podstawowych mitów i symboli III RP. Czego tutaj nie ma? AK, powstanie warszawskie, Jan Paweł II, „Zniewolony umysł”… Jednocześnie ze schyłkowym PRL-em Machulski rozprawia się na płaszczyźnie estetycznej – to obciach i wiocha. Tak jak PiS obecnie. Dla sporej części inteligencji opór wobec PiS-u jest dzisiaj przede wszystkim oporem estetycznym.

W najnowszej komedii Machulskiego zawarta jest scena doskonale korespondująca z tym „buntem wykształciuchów”. Mam tu na myśli oczywiście – wspomnianą już przez Tomasika – scenę z Donaldem Tuskiem. O ile Tomasz Schimscheiner biadolący, że już dłużej „w tym kraju nie wytrzyma i zaraz wyjedzie z Małgośką do RFN-u”, jest całkiem zabawny, to dalsza część tej sceny stanowi prosty wyraz ideologii „Tusku, musisz”. Przy czym, już po wyborach, zalatuje wazeliniarstwem.

W pewnej ważnej kwestii film Machulskiego jest jednak głęboko prawdziwy. Gdy widzimy na początku filmu ziszczony sen o polskiej klasie średniej, obawiamy się, że jego dopełnieniem będzie opowieść o rodzinie, która dzięki ciężkiej pracy z PRL-owskiej wielkiej płyty i malucha przeniosła się do własnego domku i Jeepa Grand Cherokee. Tu jednak Machulski mnie zaskoczył – nie ukrywam pozytywnie.

Film „Ile waży koń trojański pokazuje?” pokazuje dobitnie, że struktura klasowa polskiego społeczeństwa ukształtowała się już na dobre w latach 90. W wyścigu ku złotemu runu kapitalizmu nie wszyscy mieli „równe szanse”. Posiadacz Hummera w roku 2000, 13 lat wcześniej już jeździł nowym mercedesem. Jest to głęboka prawda o polskiej transformacji.

I nie sposób nie uśmiechnąć się, gdy dowiadujemy się, że rozumiejący konsekwencje sojuszu ze Związkiem Radzieckim „działacz kulturalny”, grany przez Mieczysława Grąbkę, w wolnej Polsce będzie posiadał własną stację telewizyjną. I jest kwestią drugorzędną, czy jest to Walter, czy Rywin. W każdym razie: „mordo, ty moja!”.

Komentarze

Dodaj nowy

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:	nie powiadamiajpowiadom
Strona www:
Tytu?:
UBBCode:	-kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybia?y?ó?ty -rozmiar-malutkima?y?rednidu?yogromny
	Prosz? wpisa? kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.”

Na podobny temat

• Niewiele wart koń trojański
• W poszukiwaniu straconej babci
• Kapela: Godna podziwu niewinność
• Historyczna jedynka
• Seminarium Tomasika: Aleksandra Śląska. Od hitlerówy do królowej